Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qış ilə növbahar düşdülər bəhsə,Bahar dedi nəbahatım var mənim,
Seyri-gülşən etsən, ey gülüzarımSeyri-gülşən etsən, ey gülüzarım,Bülbül oxur, bağlar sədayə düşər,
İyirminci şəkilSisyanovun qərargahı. General Sisyanov Şəki hakimi Səlimxan və üç nəfər əyanın müşayiətilə gələn İbrahim xanı təntənə və hörmətlə qarşılayır.*Sisyanov**
Məgər badi-səba zülfin ucundan key pərişandırMəgər badi-səba zülfin ucundan key pərişandırKi, başü canü dil hər dəm ayaq altında rizandır.
Rəhm edib atmaz oxun yar ürəgim yarəsinəRəhm edib atmaz oxun yar ürəgim yarəsinə,Bumudur xubların çarəsi biçarəsinə.
AğabağırYusif Qarabağinin məcmuəsində Ağabağır ismində bir şairin əsərlərindən nümunə olaraq bir müəşşər-tərcibənd dərc olunmuşdur. Bu kəlamda bahar fəslinin əlamətlərini şair tədriclə zikr edib, güldən, bülbüldən və yasəmən, sünbüldən söz açıb, axırda təəssüflə fəryad edib deyir ki, heyif deyilmi ki, belə gözəl çağda baş qala torpaqda:Bir belə mövsümdə, bahar çağdə
Nizaminin dövlət haqqında görüşləriDinində dövlətin zülm haramdır,Zalımlara dövlət candan düşmandır.
Qəzəl 2129Bu göy nədi? – Bir gövhəri, dürdanəsi eşqin,Bəs gün nədi? – Atəş dolu bir xanəsi eşqin.
Qəsidə 187Zəmanədə axtarma rahatlıqdan bir əsər,Umma ki, dünya sənin dərdinə dərman edər.
Qəzəl 143Mən kiməm ki, sənin kuyin mənə məskən olsun?Kuyinin torpağı hər ləhzə mənim nəzərimdə olsun?
Cami-Cəm, fəsil 71Düzlük et ki, düzlər nicat taparlar,Hamıdan güclüdür düzlər, aşikar.
CavabƏhməd bəy Ağayev cənablarına(Müştəri məsələsi)
İy ciğer ışkun odıyile kebâbİy ciğer ışkun odıyile kebâbViy gözüm yaşı lebün içün şerâb
Ənisül-arifin, 25آن همایون طایر فرخنده فالروح انسانی،انیس ذوالجلال
Töhfeyi-Sami, bölmə 647از امیرزاده های جغتای بود. جوانی رشید و هنرمند و خط نستعلیق را طوری مینوشت و در کمانداری سرآمد زمان و از نوادر دوران بود. من در کمانداری شاگرد اویم و دیگر در معما و عروض وحدت ذهن از تعریف زیاده بود و در سپاهیگری بی بدل، در شهور ثمان و ثلاثین و تسعمایه فوت شد، قصیده ای در جواب مولانا امیدی گفته بود این مطلع و بیت از آنجاست :ای رخت در سپهر زیبایی
Qəzəl 94مست شراب عشقش بی باده مست باشدبی باده مست یعنی مست الست باشد
Alçaqlar olan yerdəGözdən asılar pərdə,Alçaqlar olan yerdə,
Qəsidə 169گل چو بشکفت زمین گشت پر از آب روانبگل و آب روان تازه بود جان جهان
Qəzəl 65Nə pislik eylədim, peymanı qırdın?Ümidi-vəsli kəsdin, canı qırdın.
VüsalMən etibar edib o nigarın vəfasına,Düşdüm məhəbbətin dolaşıq macərasına.
İtlə pişiyin söhbətiBir pişiyə it dedi: – Ey bihəya,Evdə edirsən gecə-gündüz səfa.
Rübailər, 66Didarına, ey gül, o vurulmuş gəldi,Könlündəki həsrət, o qor olmuş gəldi.
Qəzəl 13مژده ای دل که یار میآیدغم مخور غمگسار میآید
Qəzəl 13ترکم زمی مغانه سرمستمیآمد و عقل رفته از دست
Küsmüsən məndənEşitdim, sevgilim, küsmüsən məndən?Qaçırma bülbülü öz çəmənindən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 17Bir tərəfə atınca gülək öz niqabını,Xacəsə işə saldı eşqinin rübabını.
Qəzəl 122به خطا میرمد آن نرگسِ فتّان از منکه به یک غمزه توان برد دل آسان از من
ƏkinçiMəzlumluq edib başlama fəryadə, əkinçi!Qoyma özünü tülkülüyə adə, əkinçi!
Yoxdu özgə umacağımYolum düşdü Şahbulağa payızda,Gəlib çıxdım ocaq üstə, pay üstə,
Parodiyalar(Küçələrə su səpmişəm)Ürəklərə xof səpmişəm,