Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Düşməninə qardaş desənEvində kəsər başını,
Suallar… SuallarHansı havadan udasan?Hansı ətəkdən tutasan?...
LaqeydlikBəli, cəzası var hər cinayətin,Laqeydlik dünyanın ən böyük dərdi,
Yeraltı dünyadaOlmamışdan yer altındaO cür nəhəng metroda mən,
QızlarBiri qaşa bənd olur,Biri gözə bənd olur.
Susa bilmirəmGöydə qövsi-qüzeh naxışlananda,Otlar şeh altında par-par yananda,
Vətənin matəmindəQısa bir zamanda bahar təkÇiçəklənən gözəl yurdumuz
Alçaq nəfsdən şikayətAlcaq nəfsin dad əlindən verir mənə min əzab,Odur verən urəyimə sonsuz kədər iztirab.
Türk əsirləriErkək, qadın, əsgər, çocuq, ixtiyar— Əsir — deyə, minlərcə türk övladı:
Aldı canım naz ilə ol gözləri şəhla pəriAldı canım naz ilə ol gözləri şəhla pəri,Ləbləri püstə, yanağı laleyi-həmra pəri,
BuludlarLermontovdan iqtibas*Ey lacivərd göylərin əbədi yolçuları,
Mahi-ənvərdiKönül bir cananm sevdasmdadı,Cismdə insandı, mahi-ənvərdi,
Yarağını sənSəhər şikarını, seyri-gülşəndə,Alıbsan dəstimin yarağını sən.
Bağbanla söhbət– Bağban qardaş, nə əkirsən? –Yerə qoydu pöhrəni,
Oruc yeyənlərə kəc-kəc baxan, Oruc qardaşOruc yeyenlere kec-kec baxan, Onıc qardaş,Bİr azca hövsələ bas, səbr elə, danxma, yavaş,
Dodaqları qurumuşDodaqları qurumuşSusuz bir torpağam mən,
MənimAdəmdən xatəmə, natiqi Quran mənim,Din mənim, məssəb mənim, yol mənim, ərkan mənim,
Gərək(Aşıq Qurbaniyə bənzətmə)Ey fələk sənlə əlləşməyə,
ƏzizBallı xala qabı eşib, bir qızarmış iri kələm dolması tapıb, oğlu Qulunun ağzına uzatdı.Qurbanın olsun anan, buncuğazı ye!
Qəsidə 28ای از تو نام گوهر شاهان برآمدهاعدات یکسر از سر و سامان برآمده
Ərzurumun bazarına varandaƏrzurumun bazarına varanda,Məqamda düşmanı atmağın gərək.
GördünmüGedən karvan, əylə görüm köçünü,O yollarda Xançobanı gördünmü?
Ay, ayTək gəldin cahana, didarı göyçək,Dəndanı yaqutsan, ləlsən, ay, ay.
Balaca mütəfərriqələr 43Üzüm tutdum sərvət əhlinə, əlaman etdim: Qardaşlarım! Yazıq balalarımız elmsiz, tərbiyəsiz küçələrdə bisərü pa qalıblar, kömək ediniz, qoymayınız ki, payimal olsunlar... Süründüm əsnaf qapısına, səsləndim: ay yoldaş, gəldim; tüccarə yalvardım: atam, rəhminiz gəlsin millətə, qoymayınız ayaq altında qalsınlar. Nalə etdim ki, ay qardaş:Qonşu köçdü, biz qaldıq,
KəklikBaharın gülşən çağındaNə oxursan, sona Kəklik!
MəktəbMolla dayı! Gözümün ağı-qarası bircə oğlum var. O bir yaxşı balaydı! Od, qığılcım kimi bir yerdə oturmazdı. Küçədə bir uşaq onun qorxusundan elinə aşıq ala bilməzdi. Rüstəm kimi oğul idi! Kimin ne həddi var idi ona bir söz deyə? Gücü çatmayanı daşnan vurub yıxırdı.Molla, bir gün oğlum qonşum Məşədi Heydərin papağına bir daş vurdu, Məşədinin papağı üç aişin yol getdi. Xülasə, belə bir oğul tək düşərdi. Evə gedəndə od kimi gedib nə varsa götürüb yeyərdi, anasının ağzı nədi ona bir söz deyə, gözümüzün ağı-qarası bircə oğuldu! Molla dayı! İndi evim yıxılıb, qapım çırpılıb, gözəl, ağıllı oğlan dəli olub. Mən ağılsız baxdım onun-bunun sözünə, biçarəciyı qoydum şkolaya. Bilirsənmi necə dəli olub? Bax, gəlir dinməz-söyləməz oturur, açır kitabı, mırt-mırt deyə-deyə durur. Əgər Allahdan qorxmayıb çörək verməsən, istəməyəcək. Nə qədər deyirəm oğul, bir çıx küçəyə oyna, könlün açılsın, heç deyəsən bununla deyilsən, elə mırt, mırt, mırt…
Dal əyər-əyərDiqqətindən nəzər yetir sərasər,Gələrsə təcnisə, dal əyər-əyər.
BəyənməzHərcayı bədəslə vermə əməgin,Səni sayar cüvəllağı, bəyənməz.
BombaQorodovoy Kərbəlayi Zal iyirmi beş ildən artıq idi polis idarəsində xidmət edirdi. Onun arvadı hərdənbir deyərdi:– A kişi, sənin saqqalına nə şaşka yaraşır, nə də şapka. Gəl sən bu qorodovoyluqdan əl çək! Bir balaca alış-verişə yapış. Bir baqqal dükanı aç!
ÜstünəMirzə Hüseyn bir kəs olsa vərşikəst,Çox adamlar alır ayaq üstünə,