Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Hava quldurları yaman çoxalıb,Yerin caniləri qalxıb göylərə.
Qubada baharDağlar bahar dumanında,Dağlar çiçək ümmanında,
Taleİki təzə gəlin dayanıb qoşaBiri yaraşıqsız, biri tamaşa.
İrəliİləri,Bakının zərbəçi ərləri!
“Ruskoye slovo”, “Novı vremya”“Ruskoye slovo”, “Novı vremya”Balkandakı vulkanları yandırır,
GörmədimBəşər tarixini mən vərəqlədim,Əzəldən axıra gülən görmədim.
"Xanım qələmi"Qələm köftə ki, mən şahi cahanəm,*Qələmzənrə bə dövləti mirəsanəm...*
Üç yaşlı əsgər…Yuxudan qalxdı o dəm,Tüfənginin doldurur…
Zərif zülfün bir yanaZərif zülfün bir yana,Zərif şanələrindən
Təbrizi görməyincəKönlümdə tufan olar,Könlüm boşalar, dolar,
Göydəmir atEh, at idi göydəmir,dərisi nur saçırdı
Həyat verəkSən təbiətə baxSarı, qırmızı, ağ,
Min bir bəlaya düşdü, budur əhli-ruzigarMin bir bəlaya düşdü, budur əhli-ruzigar,Bir saqidir edən məni dünyada payidar.
Suda işıqlar“Bağmeşə”dən iraq, “Sarı dağlar”dan,Günəş doğur səhər, rəngi qızıl qan!
Hər gedən gəlmiş,mənim ol qəmküsarim,Hər gedən gəlmiş, mənim ol qəmküsarım gəlməmiş,Ey gözüm, qan ağla kim, çeşmi xumarım gəlməmiş.
Bir qızın son fəryadı, yaxud zindan guşəsindən bir səsYürəkdə qaldı məramım, duyulmaz oldu səsim,Gözümdə qalmadı nur, ah, iştə son nəfəsim!..
Min il yazasan da bu müsəlman başa gəlməzMİn il yazasan da bu müselman başa gəlməz,Nadandı ki, nadandı ki, nadan, başa gəlməz.
Göldə qayıq izi varGöldə qayıq izi var:Göldən insan keçmişdir!
Dəniz olmaq lazımdırQızılgül açan bağçada,baharın oğlanı çağı
Qəzəl 649Məhəbbət aləmində zahid yayar riyanı,Şəhərdə darğa qoyma, amandı, kəndxudanı
Qitə 279Mənuçöhr Salardan soruşdu bir gün: -Dünyada ən yaxşı nədir, ay Salar?
Qitə 2Həzrəti-Mustafa bütün səyinİşlədib, şər mülkün etdi bina.
Cami-Cəm, fəsil 95Zöhdün o olar ki, ey tale gəzən,Sən dünya malından üz döndərəsən.
Binüm bu derdüme billâh şifâ gerekmez miBinüm bu derdüme billâh şifâ gerekmez miBinüm bu sıdkuma billâh safâ gerekmez mi
MəəttəlDünyada çox az ittifaq düşüb ki, birisinə cavab verməyə aciz qalam. Həmişə hazırcavab olub, hər bir kəsin sözünü haman saat rədd eləmişəm. Amma dünən bir söz məndən soruşdular və mən cavab tapa bilməyib məəttəl qaldım.Dünən küçədə nuxalı dostlarımdan birisi mənim qabağımı kəsib başladı məni məzəmmət eləməyə ki, “a kişi, hələ utanmırsan da köhnə sultanı pisləyib təzəni tərifləyirsən?” İstədim ki, dostumun cavabını verəm, tez cibindən təzə sultanın şəklini çıxardıb, tutdu qabağıma və bir az hirsləndi və başladı:
Qəzəl 144نمیتوان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست
Qəzəl 180تا منور شد ز خورشید رخ او دیدهامدر همه اشیا ظهور صورت او دیدهام
Töhfeyi-Sami, bölmə 300اصفهانیست پدرش میوه فروش بود بنابراین در اصفهان بمولانا شاه حسین میوه فروش اشتهار داشت و در معرکه گیری و میدان شطاحی علم تفوق میافراشت . اکثر کتب را مطالعه کرده و اگر چه کمیت فضیلتش چندانی نبود اما کیفیت بحثی حاصل کرده در اکثر مباحث دخل مینمود و از اقسام شعر طبعش به هجو سر راست تر بود از آن جمله هجوی که از برای میرهندی گفته مشهور است و در اقسام شعر بد نبود اما در شعر او قافیه غلط بسیار است و در شهور سنه احدی و اربعین و تسعمایه در حوالی دامغان بر سر چشمه علی نهال آمالش میوه ی حیات بر خاک ممات افشاند. و از دوحه زندگانیش بغیر از این ابیات ثمره ای نماند .این سه مطلع از جمله اشعار اوست:با من زار از ترحم باز میدارد تو را
GöylərEy şair, göylər sənin sevincin, kədərindir,Göylərin şeriyyəti göylər qədər dərindir.
Nə zəxmi-qəmzəsi, nə tiri-dilsitanımdırNə zəxmi-qəmzəsi, nə tiri-dilsitanımdır,Salan bu rəngə məni çeşmi-xunfəşanımdır.