Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey Xaqani, yaxşı bax yaradanın sirrinə,Nəqşəsində hər daşın min bir gizli sirr var.
Qəsidə 3Dərgəhindən özgə yox dərd əhlinə darüş-şəfa,Kim şəfa tapmazsa ondan, dərdinə olmaz dəva.
Cami-Cəm, fəsil 100Var olsun o yoxsul sərgərdanları,Bax, para-paradır canı, paltarı.
Bize ol dilberün vefâsı gerekBize ol dilberün vefâsı gerekYine bu suffenün safâsı gerek
PapaslarMən hər vaxt məcmuəmizdə bir məqalə yazanda, ya bir kəsə bir məktub yazanda, yainki bir məclisdə söhbət eləyəndə, bircə şeydən çox nigaran olaram: həmişə qorxaram ki, oxucular elə xəyal eləyələr ki, mənim fars dilindən və ərəb dilindən heç xəbərim yoxdur; qorxuram bilməyələr ki, mən fars və ərəb dili də oxumuşam. Və bu cəhətdən bir məqalə, ya məktub yazanda nə qədər mümkündür səy edirəm ki, yazılarımın içində bacardıqca çox fars və ərəb kəlməsi işlədim.Yəqin ki, qeyri yazıçılar da mənim günümdədir və hər kəs desə ki, “xeyr”, – əlbəttə, yalan deyir.
Qəzəl 145دل ما بصد جان طلب کار اوستولی در حقیقت طلب کار اوست
Qəzəl 181نظر برداشت از من تا حبیبمبه جای وصل هجران شد نصیبم
Töhfeyi-Sami, bölmə 309پسر مولانا حیرانی قمی است در شاعری خود را سرآمد دوران و در خوش طبعی وحید زمان میداند و از بابایی و خود رایی در عذاب میافتد چنانکه در این اوقات قصیده ای در تتبع مولانا امیدی بنام شاهزادگی بهرام میرزا گفته و در آن قصیده این دو بیت مندرج بود :همه درویش رمز بغرایی
Həyat dolu insanlığın içindəHəyat dolu insanlığın içində,Biz ölümdən qorxmalıyıq neçin də?!
Hanı o mahə həmağuş olduğum gecələrHanı o mahə həmağuş olduğum gecələr,Şərabi-vəsl ilə mədhuş olduğum gecələr.
Qitə 45جایگاه شاه یا برگاه یا بر تخت بادوز بداندیشان او روی زمین پردخت باد
Müləmmə 24اتی النیروز محفوفا بهذا الحسن والاحسانتفضل واشرب الصهبا بهذا الروح والریحان
BülbüləTəzədən işlənmiş*Bülbül! Sənə ilham verən azad vətənindi,
Məqsəd üzündür, aşiqə cənnət bəhanədirMəqsəd üzündür, aşiqə cənnət bəhanədir,Ləlin yanında çeşmeyi-kövsər fəsanədir.
Rübai 3Ey türk, sən Allah, məni öz qoynuna çək!Nolar məni bir ağuşuna al bərk-bərk.
Xosrov və Şirin, fəsil 26Düzəltmək istəsə bir işi fələk,Əvvəlcə min oyun çıxartsın gərək.
Qəzəl 193این که آید یار یا خورشید تابانست اینماه خوشرفتار یا سرو خرامانست این
Ölüb əəə!Pa atonnan, nə ağır yatdı bu oğlan, ölüb əəə!Nə də tərpənməyir üstündəki yorğan, ölüb əəə!
Məsnəvi 15زنگییی زشت را ظریفی دیدگفت باید به ریش او خندید
Qəzəl 87بکش ای دوست نداریم ز حکم تو گزیرگر به کیش تو گناه است ترحم با سیر
El üçün ağlayan...Qonşuda ağlayan bir uşaqYuxuma daş atdı
Səlyan gözəliMənə hər gün bu yaxın pəncərədənDəli bir gözlə baxırsan, bu nədən?
Pünhanı şişirdirlərBöhtanlara qatmaqçün, nöqsanı şişirdirlər,Zindanlara atmaqçün, böhtanı şişirdirlər.
Baharlı Mirzə İsmailəEşitdim ki, tazəliklə satıbsanKəndini bir çuval gəndümə Mirza!
YarpaqlarSeyr edib sən bu payız çağlarını,Demə məhv oldu yaşıl yarpaqlar;
BorcNeçə ki, qız idin,qayğısız idin,
Niyə uçdu?Uçdu mələkim, qaldı mənə dərdü məlalı,Fəryad! Yenə almaqdadır ətrafımı zülmat!
MiyanəMiyanə dediyimizdə qare’lərimizin bir parasının xəyalına gələcək ki, xub, miyanə, yə’ni ortalıq. Xeyir.Miyanə İranın Azərbaycan ilə Tehran arasında vaqe məşhur qədim bir şəhəridir. İki qit’ənin arasında vaqe olduğuna cəhət adını qoyublar Miyanə, yə’ni ortalıq.
SənsizSənsiz üşüyürəm türyan istidə,Sənsiz söhbətlərdə yersiz sözəm mən.
Yüz veribdür mana yüz ğəm, sənəma, sən gedəliYüz veribdür mana yüz ğəm, sənəma, sən gedəli,Görmədim könlümi xürrəm, sənəma, sən gedəli.