Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
داشت عباس قلی خان پسریپسر بی ادب و بی هنری
Sənə baxanda“Sənə nə olub!” demə, sənə baxanda,İrad tutma, o şirin, mənalı anda.
Qəzəl 128هردم چو توپ میزندم پشت پای وایکس پیش پای طفل نیفتد که وای وای
Pərişan zülfi-müşkinin güli-xəndanə düşmüşdürPərişan zülfi-müşkinin güli-xəndanə düşmüşdür,Ucundan dürlü sevdalar xəti reyhanə düşmüşdür.
Böyük vəzifələr uğrundaFirqənin aprel qərarından sonra həyatımızda dönüş olduğuna şübhə yoxdur. Bunu bugünkü qurultay və buradakı çıxışlar da göstərir.Lakin firqənin həyatımızda dönüş yaratmağa səbəb olan bu qərarının layiqincə həyata keçirilməsi, ondan yazıçıların istifadə etməsi haqqında bir o qədər də çox iş görülməmişdir.
Yaman darıxmışamYaman darıxmışam səninçin, yaman!Mən əsir düşmüşəm öz istəyimə.
İkinci ayrıca məktubƏzəmətli ağam!Sizə bildirirəm ki, cənab Şeyxül-islamın sə’yi nəticəsində, nəhayət, İbn-Xəldunun ərəb dilində olan “Tarix” kitabını İstanbuldan gətirtdik. Onun birinci fəslindən alınan iki parça “Mə’lum əsərin” (“Kəmalüddövlə məktubları”nın. – mütərcim) mətləblərinə haşiyə kimi əlavə edilməlidir. Haman parçaların üzünü köçürüb göndərirəm. Bu iki qeyddən başqa üçüncü bir qeyd də göndərirəm ki, “Mə’lum əsərin” nüsxəsinə yazılmalıdır. Birinci qeydin işarəsi – Firdövsinin:
Ya Murtuza ƏliBu gün bir nurani kimsənə gördüm,Görcəyin çağırdım: "Ya Murtuza Əli!"
Şair dostumaÇinar kölgəsində durub son kərə,Ovcuna su alıb içdin bulaqdan.
Mən ki uşaq deyiləmHəsrət dolu gözündən,Qəmli görünən üzündən
Qabilin qars səfəriÖtən il dekabrın 2-də çox balaca bir dəstəylə, Naxçıvana anarın altmış ilini keçirməyə getmişdik. Tədbirdən sonra - ertəsi günü səbəbkarın arzu və təşəbbüsüylə və əlbəttə ki, hamımızın ürəyincə bizi Türkiyənin İqdır və Qars şəhərlərinə gəzməyə apardılar.*Əslində xudmani bir yubiley gecəsi Qarsda da oldu.*
Yuxu və külək(El məsəlindən)*Mayil eyvanda kökə yeyirdi. Xallı pişik oturub ona baxırdı. Xallı qulağını şəklədi, gözünü bərəldib ha baxdı, Mayil kökədən pişiyə vermədi. Axırda Xallı dilləndi:
Hey çağırır o səs məni…Son nəfəsdə-Cabir dedi,Özü getdi, sözü qaldı…
Mən elə sandım ki...Bir səhər, qocalıq döydü qapını,Əlində əsası, gözündə eynək.
Ala gözim gülümsündüAla gözim gülümsündü,Alovlandım alovundan.
Qəzəl 155می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرانیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مرا
Qəsidə 38Ürəyimdə tapılmaz bir nişanə fərəhdən!Xilas edə bilmərəm canımı dərdü qəmdən!
Qəzəl 298Sərvi-nazım nəzər etməz məni-zarə, nə edim?Kimə dərdimi deyim, kim edə çarə, nə edim?
Qəzəl 517منازل سفرت پیش دیده میآرماگر چه هیچ به منزل نمیرسد بارم
Şunlar ki hezârân kan ile câna irerlerŞunlar ki hezârân kan ile câna irerlerOl câna irürince cânı câna irerler
Bəhanəİnsanın bədəni ki, çox qocalıqdan ölməyə hazırlaşır, həmişə özü üçün qabaqca bir azar tapır və həmin azar bunun ölməyinə bir bəhanə olur, çünki onsuz da öləcək.Şuşa şəhərində yaz fəsli bir qəzet çıxırdı, yazısı ərəb hərfləri ilə idi. İndi Şuşadan yazırlar ki, qəzetin düzəni şəhərdən çıxıb getməyi səbəbindən qəzet dəxi bağlandı.
Qəzəl 607چه ذوق نیستی یابی؟ که هستیببالا کی توانی شد؟ که پستی
Qəzəl 112تقلید روان از ره توحید بعیدندزان است که هرگز به حقیقت نرسیدند
Töhfeyi-Sami, bölmə 133ولد سلطانعلی خواب بین است و وجه تسمیه میر مذکور چنین بود که هر کس را بهر طریق که میخواستی بخواب میدیدی، اما میر افضل در سادگی بر عکس پدر واقع شده بود . دیوان غزل ترتیب داده این مطلع از اشعار اوست :تو را تا سبزه خط گشت بر گلبرگ تر پیدا
Kar və mərizBir nəfər kar olan şəxs bir mərizin əyadətinə gəldi. Soruşdu:– Necəsən?
ArxalıBir güllə yaz olmaz bu yer üzündə,Bir elə dağ çəkər bir yasaq, oğlum.
Qəsidə 141این برکه مبارک این بزمگاه میمونفرخنده باد دائم بر شاه افریدون
Qitə 85خداوندا ترا گفتم که این شش طاق پیروزهکه خوانندش سپهر نیلی و گردون مینایی
Sevgilim, zülfünə ənbər dedilər, mən də dedimSevgilim, zülfünə ənbər dedilər, mən də dedim,Üzünə mahi-münəvvər dedilər, mən də dedim.
TəbrizlilərDoğmadır könlümüzə qeyrəti təbrizlilərin,Beçə baldan da şirin söhbəti təbrizlilərin.