Hər şey var

Bu ölkədə nələr yoxdur görənə?Hər yan, hər şey bir-birindən gözəldir.

Abdulla Şaiq19231 dəq
Çəmənə demə ki, göyərməyəsən

Çəmənə demə ki, göyərməyəsən,Dağlara demə ki, qarsız qalasan,

Əliağa Kürçaylı19751 dəq
Tehranda Azərbaycan səfirliyi, Üçrəngli bayrağımız

Səni qaldıranacan,can verdik, nə qədər can.

Nəriman Həsənzadə19931 dəq
Günortadan sonra duran

Günortadan sonra duranKişilərə bax, kişilərə,

Fikrət Qoca1 dəq
Sənsiz ol bixanuman kim, var idim, varəm hənuz

Sənsiz ol bixanuman kim, var idim, varəm hənuz,Eylə rüsvayi-cahan kim, var idim, varəm hənuz.

KişvəriQəzəl1 dəq
Qəzəl 95

دیده سرگردان و نور دیده دایم در نظرچشم در منظور ناظر لیک از وی بیخبر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Bir gün mən də gedəcəyəm

Əbədilik qalan yoxdu,Bir gün mən də gedəcəyəm.

Sabir Rüstəmxanlı1 dəq
Öz məişətimizdən bir dram

Əvvəlinci məclisİki uşaq:

Üzeyir Hacıbəyov2 dəq
Dərdim ortağı

Gəldim, niyə sevinmədin,Çağırdım, niyə dinmədin?

Mirvarid Dilbazi19921 dəq
Qəzəl 6800

Ey gözəl, həm meypərəst, həm də qəzəlxan olmusan,O yaman gözdən uzaq, məşhuri-dövran olmusan.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Rübai 144

Dün gecə ləbini dişlədim, canan,Ondan isitməyə düşdü bu gün can.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 373

باز پیوند، که دوری به نهایت برسیدچارهٔ درد دلم کن، که به غایت برسید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəsidə 20

Fələk öz gərdişinə yoxsa peşiman olduKi, bizim arzumuz ilə belə dövran oldu.

Məhəmməd FüzuliQəsidə3 dəq
Cânını câna virmege yürek içinde cân gerek

Cânını câna virmege yürek içinde cân gerekYüreği kanı su olup gözleri suyı kan gerek

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Zeynəb

Firəngistanın ən müqtədir filosof və dramnəvisi Volterin qələminin əsəri olan “Zeynəb” adlı teatrı iki yüz il bundan qabaq böyük bir qiylü qala səbəb olmuşdu: bir tərəfdən islamın dininə iltifatını müzayiqə edən cəmi katolik mütəəssibləri əsər sahibini hədsiz təbrik məktubları ilə alqışlamağa başladılar və digər tərəfdən yer üzünün müsəlmanlarını həmin əsər artıq dərəcədə rəncidə-xatir qıldı; səbəb budur ki, “Zeynəb” deyilən həmin əsər fəxri-kainatımızın yeddinci övrəti Zeynəb Cəhş qızının Məhəmməd peyğəmbərə övrət olmağının müfəssəl rəvayətidir. Müsəlmanların da o vaxt Volterdən inciməkləri o babətdən idi ki, Zeynəb Cəhş qızı ilə seyyidüs-səqilinin münasibəti peyğəmbərin haman öz əsrində də xeyli danışıqlar və hədyanlar yaratdı və məlum ki, Məhəmmədin dininə sitayiş edənlər əbəda razı ola bilməzdilər ki, müşriklər və münafiqlər dillərində əzbər etdikləri böhtanlar indi dübarə təkrar olunsunlar və Paris, Londonun, Rim və Berlinin həşəmətli teatrlarında islamı dost tutmayan xristianların nəzərindən keçsinlər.Söhbət buradadır ki, Zeynəb binti Cəhş deyilən – qabaqca Harisə oğlu Zeydin övrəti idi. Möhtərəm oxuculardan iltimasım budur ki, iki Zeynəbi bir-birinə qarışdırmasınlar. Xatəmül-ənbiya həzrətlərinin hesabı çox olan övrətlərinin içində iki Zeynəb var idi: biri Zeynəb Həzimə qızıdır ki, peyğəmbərin beşinci övrəti idi; ikinci Zeynəb də haman Zeydin övrəti idi ki, bir gün Məhəmmədül-mustafa səlləllahü əleyhə və səlləm Zeydin mənzilinə təşrif aparıb; Zeyd mənzildə yox imiş, onun övrəti Zeynəb Cəhş qızını başıaçıq görüb; amma çün Zeynəb həmin əsrin gözəllərinin ən birincisi sayılarmış, həzrət rəsulixuda da onu gördükdə onun şöhrətini həmin tarixi ibarə ilə təsdiq edir, belə ki, Zeynəbi görən kimi buyurur: “fətabarəkallah əhsənülxaliqin”. Elə ki, Zeyd evə gəlib bu fəqərəni eşidir, övrəti Zeynəbin üzünə baxıb dərindən bir ah çəkir və deyir:

Cəlil Məmmədquluzadə3 dəq
Qəzəl 489

بر سر راهم بدید و گفت: «هی سن کیم سن؟»گفتم: ای جان و جهان، هم بوالعلا، هم بوالحسن

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 96

مأوای غمت جز دل پردرد نباشدتشریف بلا جامه هر مرد نباشد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Töhfeyi-Sami, bölmə 44

از سادات اسفراین خراسان است، شاعری شیرین گفتار « نکته دان و سخن گذار بود، در اوایل جوانی بعراق آمده بواسطه لطف طبع به مجلس « سلطان یعقوب افتاد . ترقی کلی او را دست داد، پادشاه او را خسرو کوچک میخواندند، گویند او را تعلق خاطر با جوانی پیدا شد اسیر کمند عشق او گردید تا کار « بجائی رسید که او را در زنجیر کشیدند و بعد از روزی چند که بخود آمد این مطلع گفته « بخدمت پادشاه فرستاد :بزنجیرم چو کرد از بیقراری دلستان من

Sam Mirzə2 dəq
Göndərməsə gər ol ləbi şəkkər kağız

Göndərməsə gər ol ləbi şəkkər kağız,Mən göndərərəm anə mükərrər kağız.

Seyid Əzim ŞirvaniRübai1 dəq
Atamız

Könül sizə türküsünü açıqlar,Sevginizlə ətirlənir butamız.

Rəfiq Zəka Xəndan1 dəq
Qitə 8

سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک نابآفت دل‌هاست و اندر دیده‌ام چون آفتاب

Qətran Təbrizi1 dəq
Qəzəl 13

با غمت دل زحمت جان بر نتافتجان که زلفت دید ایمان بر نتافت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Kim der ki, ləli-nabinə kövsər deyilməyib?

Kim der ki, ləli-nabinə kövsər deyilməyib?Mehri-cəmalına məhi-ənvər deyilməyib?

Əliağa Vahid1 dəq
Bu gecə

Gəlmədin məclisimə, sevgili canan, bu gecə,Can evimdən elə bildim ki, köçüb can, bu gecə.

Süleyman Rüstəm1 dəq
Qitə 7

مؤلف تذکره آفتاب عالمتاب درباره مَهْسَتی میگوید: در موزونی طبیعت و قد و قامت و تناسب اعضا و لفظ و معنی و حسن صورت و محبت سرآمد اقران و سرخیل لولیان زمان بود. سلطان سنجر سلجوقی و بنظر بعضی بابر پادشاه فریفته حسن و جمال و شیفته غنج و دلال آن بدیعه الجمال گردید بنابرآن به حضوری مجلس خاص سلطانی اجازت تمام داشت و در آن بزم با شعرا و ادبائی مانند امیر احمد و غیره طریقه مطارحه و معارضه می‌پیمود، روزی سلطان به مَهْسَتی چنین گفت:«چیست پنهان زیر دامان تو ای سیمین بدن »

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qəzəl 4

عاشقی را بنا نباید کردیا حذر از بلا نباید کرد

Məczub Təbrizi1 dəq
Tərpənmə, amandır, bala, qəflətdən ayılma

Tərpənmə, amandır, bala, qəflətdən ayılma!Açma gözünü, xabi-cəhalətdən ayılma!

Mirzə Ələkbər Sabir19061 dəq
Rübai 8

عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 80

شانه هر دم که بر آن کاکل مشکین گذردوه چه گویم که چه‌ها بر دل خونین گذرد

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Bir səs...

Qərib bir səs gəldi bu gün qəlbimdən:Ömrün baharında öləcəyəm mən…

Səməd Vurğun19401 dəq