Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yüzünden özge yüzini ben aya saymazamİşbu humârı cüz ki lebün aya saymazam
SəbirŞərq aləmində səbir – çox arzu olunan bir haldır: dayanmaq, təhəmmül etmək, tələsməmək – budur səbrin mənası.Şərqin mədəniyyətcə Qərbdən geridə qalmağının filosofiyası elə haman səbirdir və inşallah-taala bir min il də səbrdən sonra Şərq Qərbi də ötüb keçəcək və bəlkə şimal və cənubu da geridə qoyacaq (inşallah!).
Qəzəl 477لب مگز، عشوه مده باز، که ما مستانیمگرچه مستیم ولی فن ترا می دانیم
Qəzəl 185در خمارم ساقیا! جام جمی میبایدممحرم همدم ندارم، همدمی میبایدم
Töhfeyi-Sami, bölmə 56از سادات ترمد است، اول در خدمت همایون پادشاه منصب امیر شکاری تعلق بدو داشت و در آن ولا که پادشاه مذکور بنابر حادثه ای که در ذکر آن جناب بتقریب تحریر یافت از دارالملک هند متوجه ایران شده بعراق آمد و میر مذکور بنابر آنکه طبل بازی بزرگ در پیش زین می بست . نواب همایون او را به میر طبل باز نام بردار و سرافراز گردانید، جناب میر خالی از وجد و حالی نبود چنانکه گاه بود که بتقریب خوانندگی میکرد. و گاه برقص می آمد و گاه می بود که با هر که از اهل مجلس میل صحبت میکرد از جای برخاسته پیش روی او مربع می نشست و پشت بمجلس کرده حرف میزد و از کس پروا نداشت و هر چه بخاطرش می رسید با هر کس که میخواست میگفت اما زرق و شید در او نبود در سپاهی گری و کمان داری کامل و خالی از سخاوت و مروت نیز نبود، اندک طالب علمی داشت بعد از آنکه یکسال در عراق بود طبل رحیل کوفته متوجه حرمین شریفین شد . امیر که بمقصود رسد در شعر و معما نیز دخل میکرد و دلیری تخلص اوست این مطلع و بیت از اوست :ندارم مهربان یاری که حال زار من پرسد
Hekayət (Dedi bir gün rəsuli-dəryadil)Dedi bir gün rəsuli-dəryadil,Qocalar cənnətə deyil daxil.
Getdi29 yaşındaaləm yaratdı getdi,
Qitə 119ای نیزه تو گوی و دل دشمن انگلهخصم تو روبهست و حسام تو بنگله
Rübai 139صد عشوه نغز و دلستان آوردیتا عمر عزیزم به زیان آوردی
Bilməm, nə çarə eyləyim, ol bivəfa məniBilməm, nə çarə eyləyim, ol bivəfa məniEtsin qəbul xaki-dərində gəda məni.
Ağ günlü nəvəmsənNəvəm Azadəyə*Azadə! Gözəllər gözəlindən də gözəlsən!
Rübai 18در عالم جان خطبه به نام خط اوستصبح دل عشاق ز شام خط اوست
Qəzəl 60کی وعدههای لعل تو از یاد میرودکی ذوق شادی از دل ناشاد میرود
Müfrəd 13به آن هم مفتخر هم مبتهج شددلش با انس و راحت ممتزج شد
Bir bəhanə əldə ünvan etməli bundan sora!Bir bəhanə əldə ünvan etməli bundan sora!Büsbütün məxluqə e’lan etməli bundan sora!
Atəşkədə, fəsil 15شد فرشته نار با صد دود آهکه فرشته باد آمد با سپاه
Nə ola-ola...«Nişançı özümüz, hədəf özümüz»;Dayanaq, sonrası nə ola-ola.
Qarabağ boy-boy!Nə qədər mümkün olursa, Vətəni soy-soy-soy,Qarabağ boy-boy-boy.
Təğafül eyləmə, ey badi-səbaTəğafül eyləmə, ey badi-səba,Bəlkə o gül üzlü yarı görəsən.
İnciyib, söylə neçün getdin sən?İnciyib, söylə neçün getdin sən?Gəl ki, qəlbim sıxılır təklikdən,
Pənahi Makulunun dəfnindəQaldırdıq biz onu günorta üstü,bizim yazıçılar ittifaqından.
Kami-hasil bolmaz irmiş xidməti-namərd ilənKami-hasil bolmaz irmiş xidməti-namərd ilən,Üştə bağrım nafə tək qan bağladı bu dərd ilən.
Sonu başdan yaşayanamNamərd qardaş, məndən ona,Ondan mənə nə deyirsən?
Türki qəzəl 11Rəhm qıl Saibə, saqi, mey ilə tut əliniNeçə içsin qanını bu ürəyi qan olmuş?
Rübai 314Əzablar içində ömr oldu yarı,Sonra fələk verdi mənə dildan.
Qəzəl 589حال این پیکر از آن بتگر دانا پرسیمیا خود از پیش حکیمان توانا پرسیم
Rübai 71Eşqinin əsrarı saxlanır canda,Ürək də eşqinlə yaşayır, can da.
Ben şuna kulam ki ol bir nâm-ı nâmûs eyleyeBen şuna kulam ki ol bir nâm-ı nâmûs eyleyeBir dem içün dünyâda bin yılı efsûs eyleye
Başını piyliyimAzərbaycanın çox yerlərində bir belə söyüş var: “Başını piyliyim”. Nədir bunun mənası?Baş – məlumdur, bədənin yuxarı hissəsidir.
Qəzəl 480تو جان و دل مایی، من وصف تو چون گویم؟بی چون و چرا گویم: در وصف تو چون گویم