Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خوش آنکه تو را جوید و آزار تو بینددل را کند آیینه و دیدار تو بیند
Müfrəd 13به آن هم مفتخر هم مبتهج شددلش با انس و راحت ممتزج شد
Yıldırımlar yağsa göydən titrəməz ruhum mənimYıldırımlar yağsa göydən, titrəməz ruhum mənim,Dağlar atəş püskürərsə kargir olmaz bana;
Digər şeir 24با تو آمیزش غیر الفت قند و مگس استخودفروشی مکن ایشوخ بس است ارهوس است
Palıd, səni kim yıxdı?Ucalmağa göyün dayaz,Dərinliyə yerin dayaz.
İmkan olar biz bilmərikQorxuram yellər əsər, tufan olar biz bilmərik,Yer dinər, göy dindirər divan olar biz bilmərik.
Əlləri qurumuş məşşatə səninƏlləri qurumuş məşşatə sənin,Salıb gərdəninə o taq nədi?!
Meşənin sükut doluMeşənin sükut doluQucağında durmuşam.
Mən orda şeir dedimOkean sahilində,Bombeydə, bir görüşdə,
Gözüm giryandur, ey can, səndən ayruGözüm giryandur, ey can, səndən ayru,Tənim üryandır, ey can, səndən ayru.
Xəbər gəlməz səhərimdənXəbər gəlməz səhərimdən,Yük tutmuşam kədərimdən,
Pərakəndə şeir 91تا خیال زلف او ره در دل دیوانه داشتاز پر و بال پری جاروب این ویرانه داشت
Rübai 245Gündüz fəraqından yandı ürəyim,Gecə vüsalını andı ürəyim.
Qəzəl 632سر دل گویی، ز جان اندیشه کندر دلش دار، از زبان اندیشه کن
Rübai 66Rəftarın etmişdir sərvi xəcalət,Sünbüllər eyləyir zülfünə heyrət.
Gönül niçe niçe iy şâh-ı men yana sensüzGönül niçe niçe iy şâh-ı men yana sensüzİremeye cânına vara odına sensüz
Xeyir-duaİran fəhlələri vətənlərinə gedən zaman mən vağzalda idim. Üst-başı cırıq, çirkli, küt nəzərlərində-qorxu ifadəsi. Onlar ürkmüş surü kimi bir-birinə qısılaraq, yerdə oturmuşdular.Demək, bizdən gedirsiniz, ey İranın yazıq övladları! Cırım-cındırlı, çirkli gedirsiniz! Sizin taleyiniz olduqca acıdır. Mən bilirəm ki, orada, uzaq vətəndə, sizin əhli-əyalınız sizdən çörək gözləyirlər. Yalnız bunun üçün də siz bizə gəlmişdiniz. İndi isə cırım-cındır, çirk içində, əliboş gedirsiniz. Siz nəinki burada öz ailələriniz üçün çörək pulu qazanmadınız, hətta öz qohumlarınızı da burada itirdiniz. Siz yaxşı bilirsiniz ki, orada, vətəndə, siz öz uşaqlarınız ilə bəlkə də ac qalacaqsınız. Buna baxmayaraq, siz yenə də gedirsiniz. Siz haqlısınız, min dəfə haqlısınız. Bir yerdə ki adamlar öz qonşularını, öz uşaqlıq yoldaşlarını öldürürlər, bir yerdə ki onlar yüz illərlə bir küçədə, bir həyətdə, bir evdə yaşadıqları öz dünənki dostlarının var-yoxunu yandırırlar, bir yerdə ki adamlar bu cür igidlik göstərirlər və bunu nə üçün etdiklərini özləri də bilmirlər, – belə yerdə yaşamağa dəyməz.
Qəzəl 340نعم الفقیه، حال مدرس کجا رسید؟در وصف حق نه هیچ سخن گفت و نه شنید
Qəzəl 127دردمندان تو اندیشه درمان نکنندمستمندان غمت فکر سر و جان نکنند
Töhfeyi-Sami, bölmə 71برادر امیر مذکور است و او نیز اندک طالب علمی و مولویتی دارد از او حیثیتی که مشاهده نمود اصول بود در رقص که با وجود گیسوها از او بد نمی نمود این مطلع از اوست :تیری که ز شست تو مرا بر جگر آمد
Alimin zalım padşaha cavabıDedi bir əhli-elmə bir zalim –Key olan şər sirrinə alim!
AğlayımGözümdə kamımdır bu gün,Mənim qiyamımdır bu gün,
Qitə 131ای گشته یادگار ز کردار تو شهیدیدار تو مبارک و گفتار تو بهی
Qəsidə 27زلف مشکین تو از مهر چو شیدای تو نیستکیست کز مهر تو چون زلف تو شیدای تو نیست
Sanma cahanda əhli-vəfa məhliqaləriSanma cahanda əhli-vəfa məhliqaləri,Bietibar olurmuş hamı, yox vəfaləri!
Araz deyirGöydə buludlarla toqquşur ahım,Başımın üstündə şimşəklər çaxır.
Rübai 143آن زلف نگر سر به سمن آوردهبر گرد سمن مشک ختن آورده
Qəzəl 49معشوق مگو وفا نداردعاشق تاب جفا ندارد
Müfrəd 14بفرست نسیمی که سلام تو رساندوز دست فراقم به سلامت برهاند
Şanlı gördükcə məni sanki edir qövr fələkŞanlı gördükcə məni sanki edir qövr fələk,Min kələk çidə edir başıma filfövr fələk.