Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گدایی می کنم زان یار دلبرگهی بر بام باشم، گاه بر در
Firqət içində yürəgim gör ki, nə parə-parədirFirqət içində yürəgim gör ki, nə parə-parədir,Bağrımı gör bu qüssədən kim, necə yarə-yarədir.
Töhfeyi-Sami, bölmə 399در شعر و شاعری طبعش خالی از انگیزی نبود این مطلع از اوست :منم پیش خدنگ دلگشایش چون نشان مانده
Bəs ki, verir cəfaləri hərdəm səfa mənəBəs ki, verir cəfaləri hərdəm səfa mənə,Şadəm ki, daim eylər o gülrüx cəfa mənə.
YaranmışVarlıqda bizdən öncəAylar, illər yox idi.
Qitə 5ای مایه شده دیدن تو روزبهی رابایسته و شایسته بهی را و شهی را
Rübai 4اکنون که شد از دست من . . .وصل تو که جان من بدو یافت طرب
Var elə oğlan ki...Kirpi dayı, hər dəfə keçməz belə,Öz gələcək günlərini fikr elə,
Bir xatirəHər kim ki, zəhər içsə gözəl yarın əlindən,Olmaz, bilirəm, zərrə peşiman əməlindən.
Qəzəl 107ای پسر اهل وفا را بشناسآشنایی کن و ما را بشناس
Rübai 63دیر است که با غم تو در ساختهامپنهان ز تو با تو عشقها باختهام
Sevənlərin nə vecinəSevənlərin nə vecinəŞaxta kəssin nə qədər,
Qəzəl 852ای فکر تو نقشبند جانهایک حلقه ذکرت آسمانها
Qəsidə 143Mən kiməm, xilqətdən üstün nəfsimə qiymət verəm?Xilqətin tacı əgər olsa başımda, kafərəm.
Qəzəl 3گر تو طالب عشقی، غم دمادم است اینجاور نشانه میپرسی، رشته سر گم است اینجا
Qəzəl 13Eşitmiş gül cəfasından səhər bülbül edər əfğan,Gülü jalə edib sədparə, almışdır qisas ondan.
Gönül bulmadı bu denize sâhilGönül bulmadı bu denize sâhilNiçe ki eyledi kat'ı merâhil
“Rəhbər”Bəli, bir “qəzet” də bu tərəfdən çıxdı. Vallah, Bakı mollaları fərmayiş etdikləri doğrudur: müsəlmanın evini bu qəzetlər yıxır; qəzetlər artdıqca müsəlmanın lotuları da artır.Hələ biz başa düşmürük ki, “Rəhbər” nə deyir. Gör hələ əvvəlinci nömrədə lap başdan nə yazır: “Yaşadığımız əsr bir əsrdir ki, müntəzəm məktəbi, milli ədəbiyyatı, müəyyən məsləkdə ictimai məişəti və hər cür iqtisadi mücadiləyə hazırlığı olmayan millət məişət mücadiləsində tez-gec məhv olasıdır”; yəni türküsü: bir millətin ki, məktəbi və kitabı olmasa, – o millət puça çıxar.
Qəzəl 362اول ثبوت عرش، پس آنگه جلوس یاراین نکته را بدان و مثل را بیاد دار
Firqətin dərdindən, ey can, yürəgim qan oldu, gəl!Firqətin dərdindən, ey can, yürəgim qan oldu, gəl!Gözlərim yaşı cahanı dutdu, tufan oldu, gəl!
Töhfeyi-Sami, bölmə 403طالبعلم بود و در شعر طبع بانگیز داشت این مطلع از اوست :انگشت بهر عشق چو بر ابروان نهاد
Meyxanə tərəf saqi, amandır, güzər eyləMeyxanə tərəf saqi, amandır, güzər eylə,Tez gəl, bir ayağ ilə dəmağimi tər eylə.
Bu dünya, gidi dünyaBu dünya, gidi dünya,İlləri yaman keçər.
Qitə 7اگر به بستان آسیب دید نار از سیببخانه باز پشیمان شده است از آسیب
Rübai 7مرا اندیشه ات خون در جگر سوختتمنای وصالت مغز سر سوخت
Dindir məni hərdən, gözəlim, fürsət olandaDindir məni hərdən, gözəlim, fürsət olanda,Vəslin bizə bir an, nə olar, qismət olanda?
Sapa düzdümTəbrizli gözəl, mən səni gəzdim,Can dərdimi təsbeh kimi bir-bir
Qəzəl 121ساقی بیا که جوش زد از لالهزار فیضبینشئه شراب نبخشد بهار فیض
Rübai 67وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم
Bülbül səsiSəhər açılırdı...Bir bülbül səsi