Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از شعرای تبریز است و میگویند غلام بوده این مطلع از اوست :روز اجلم ناله نه از رفتن جان است
Pərtövi-hüsnün pozubdur nuri-mehri-ənvəriPərtövi-hüsnün pozubdur nuri-mehri-ənvəri,Rövnəqi-hüsnündür ey mahım, cahanın zivəri.
BayrağımızÖvladlarımız duymalıdır ki,Bayraq o qürubun alıdır ki,
Qitə 34خدایگانا چشم دلت فروخته بادبآتش غم جان عدوت سوخته باد
Rübai 20زان پیش که دل داد جوانی دادستاندر سر من موی سپید افتادست
Zülfünə mişki-xəta söylədi dil, qıldı xətaZülfünə mişki-xəta söylədi dil, qıldı xəta,Zülfünün bir telinə müşk ola bilməzdi bəha.
O gün gələcəkLəpələr qanlıdır Arazda yenə,Nalə var çaldığım bu sazda yenə.
Qəzəl 199نیست مرا در نظر جز رخت ای ماه منلطف تو هم کم مکن از دل آگاه من
Rübai 74در منزل او وقت خبر پرسیدنخون شد دلم از بانگ صدا بشنیدن
Qəzəl 948هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاستگل که با بلبل نسازد دست گلچینش سزاست
Rübai 19Çəməndə səs-səsə verəndə quşlar,Sürahi quşu da ruhumu oxşar.
Qəzəl 31چون کژ کنی به شیوه به سر بر کلاه رازلف و رخ تو طیره کند مشک و ماه را
Qəsidə 21Gəldi bayram ki, ola dəf’ qəmü dərdü məlal,Aça şadlıq qapısın ta ki, kilid ilə hilal.
Hecr ile bini ol yâr niçe yahısar âhırHecr ile bini ol yâr niçe yahısar âhırGözüm yolma anun niçe bahısar âhır
MıncıqBirisini tovlayıb, əlindən var-yoxunu alanda heç insaf deyil ki, bunun əvəzində onun əlinə bir şey verməyəsən. Dörd yüz il bundan irəli avropalılar Amerikanın vəhşi adamlarını tovlayıb, qızıllarını alanda, heç olmazsa, əvəzində onlara əlvan mıncıqlar verirdilər.Bəli, dörd yüz il bundan irəli Amerikanın meşələrində üryan gəzən hindilər aldanıb, qızıllarını Avropa müsafirlərinə paylayanda yenə əvəzində, heç olmazsa, iki qəpiklik əlvan mıncıqlar alırdılar.
Qəzəl 379مشکین کلاله را چو برافکند آن نگاراز هر طرف برآمد فریاد زینهار!
Ləbinə əhli-nəzər can dedilər, gerçəkmişLəbinə əhli-nəzər can dedilər, gerçək imiş,Ağzına nükteyi-pünhan dedilər, gerçək imiş.
Töhfeyi-Sami, bölmə 437دیوانه وش و سودایی مزاج مردی است و از خوردن افیون بسیار از دایره ی انسانیت بیرون رفته این مطلع از اوست :باده لعل تو و حاصل میخانه یکی است
Sənə olsaydı, ey gül, Yusifin filcümlə oxşarıSənə olsaydı, ey gül, Yusifin filcümlə oxşarı,Olurdu nəqdi-can ilə cahan əhli xəridarı.
UnutmaDilini istəyən istər elini,Eli olmaq dili olmaqdır, oğul!
Qitə 36تا جهان باشد بکام و نام شاهنشاه بادآفتابش تاج باد و آسمانش گاه باد
Rübai 32ای دیده نگویی که ترا با دل چیستوی دل ز تو چند خواهد این دیده گریست
Sən də, ey şair, əcəb dəmlər keçirdin əvvəlaSən də, ey şair, əcəb dəmlər keçirdin əvvəla,Mey içib meyxanənin babində çəkdin əssola.
Bir məktəbin qapısındaBir məktəb binasının keçərkən qabağındanQəribə bir lövhənin şahidi oldum yenə.
Qəzəl 204خوشا در جستجویت از پی رنگ قبا گشتنتو را از دور غافل دیدن و بیدست و پا گشتن
Rübai 75چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شدهام به خاک کویت دیدن
Qəzəl 961Ya gözün yanındadır xal, ya da yaqut dodağın,Harda olsa, çəkəcək aşiqə o sinə dağın.
Rübai 24Xaqani, qəlbinə dağ basmış fələk,Duzsuzdur dünyadan aldığın çörək.
Qəzəl 34دراز شد سفر یار دور گشتهٔ مافغان ازین دلی بیاو نفور گشته ما
Qitə 21Mənə pis söylədisə bir pis adam, incimədim,Məni, Allaha şükür, yaxşı bu dünya tanıyır.