Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Devâ derdüme kılma ki derdün devâdurOduna bu yüregüm yanar ise revâdur
Təfavütİran ya Şirvan – heç təfavütü yoxdur, amma iranlı ilə şivanlının təfavütü çoxdur, bir az açıq danışaq ki, hamı başa düşsün. Məsələn, iranlı Sadıq və şirvanlı Rza, bunların təfavütü çoxdur. Hərçənd bunların ikisi də Allah bəndəsidir, amma sözüm burasındadır ki, əgər Sadıq Rzaya zülm eləsə, Sadığın atasını yandırarlar, amma Rza Sadığa zülm eləsə, keçib gedər, ondan ötrü ki, Sadıq İran rəiyyətidir, amma Rza şirvanlıdır.Bunların təfavütü budur ki, Sadıq iranlıdır, amma Rza şirvanlı.
Ənisül-arifin, 7بنده را در عنفوان، دور از دیاردرد غربت جمع شد با درد یار
Rübai 48خورشید سمای معرفت کرد ظهوربر اهل ظهور از ره سی و دو نور
Töhfeyi-Sami, bölmə 52ولد میر حکیمی طبیب است مرد عاشق پیشه و لوند مشربست و در فصاحت و بلاغت بی نظیر زمان، دیوان غزل تمام کرده و در دیگر اقسام نیز شعر میگوید این ابیات از اشعار اوست :تنها نه همین دشمنم آن عهد شکن شد
Çəkər candan əlin könlüm ləbi-dildardən keçməzÇəkər candan əlin könlüm ləbi-dildardən keçməz,Keçər meyxarə aləmdən, meyi-gülnardən keçməz.
TanrıTanrı məndən üz döndərib,Baharıma güz göndərib,
Qəsidə 163شد برگ رزان زرد ز آذر مه و آبانشد آب رزان سرخ چو بیجاده تابان
Qitə 70ای خواجه تویی معامل منبرخیز ز خواب و چشم وا کن
Zülfi-ənbərşikəni, ol büti-şəkkərsüxəninZülfi-ənbərşikəni, ol büti-şəkkərsüxəninYarın vəfası olmasa, biganə neyləsin?
Gəldi də getdiHüseynqulu Sarabskinin xatirəsinə*Səhnəyə, sənətə məcnuncasına
Qəzəl 1909Neçə qəlbi şişətək vurdu daşa, eylədi zar,Bu ki əfsanə imiş, “yar ürəyi nazik olar”.
Qəzəl 117Tərifi gül camalın düşdükdə bu cahanə,Valehlərin sədası yüksəldi asimanə.
Qəzəl 543من دل به ننگ دارم و از نام فارغمترک مراد کردم و از کام فارغم
Qitə 8Könül, məlalı bu xəlvətnişinliyin xoşdur,O zövqdən ki, görüşdə hər aşinadən olur.
Soraram u sorısaram çü diziyem sorınca benSoraram u sorısaram çü diziyem sorınca benİrersem dahi yanaram ki iverem irince ben
DəllalBirisinin gözü düşür bir ata, amma qorxur gedib sahibindən istəsin, deyir, bəlkə satmaq istəmədi, ya baha dedi.Burada bir dəllal lazımdı. At dəllalı da hər şəhərdə və hər kənddə tapılar.
Məqamatül-arifin, 7بعد ازان منزلات اخلاقستکه نشان صفات خلاقست
Rübai 62در قبضه فضل حق امانت بودیمبر سطر وجود او کتابت بودیم
Töhfeyi-Sami, bölmə 54از سادات استر آباد است مولویتی داشت بشعر گفتن نیز همت میگماشت و در شعر تخلص او حزین است. مدتی قاضی هرات بود در شهور سنه تسع و ثلاثین و تسعمایه بحکم عبید خان ازبک علیه ما علیه به بهانه تشیع بدرجه شهادت رسید این مطلع از اوست:توان به هجر تو آسان وداع جان کردن
Aləmə fitnə salan mədəni-şərdir vaizAləmə fitnə salan mədəni-şərdir vaiz,Haşəlillah demənəm mən ki, bəşərdir vaiz.
YetərYarımdan ayrı düşmüşəm,Bu ölümdən betər mənə,
Qəsidə 164شگفتهای جهانرا پدید نیست کرانهران شگفت که بینی بود شگفت بران
Qitə 71ای صدر بکن هر چه توانی ز تغافلتا روز خود از وعده تو می شمرم من
Mən vermişəm öz könlümü yarə, özü bilsinMən vermişəm öz könlümü yarə, özü bilsin,İstər eləsin hicrilə yarə, özü bilsin.
Cəfər, səni andımCəfər, bu səhər mən səni şair kimi andım,Gəl, gəl, dedim, ancaq mənə hay gəlmədi səndən.
Qəzəl 2005O dupduru həyat suyu, bu al şərab, səfası bir,O ayrı-ayrı pərdənin axır çıxır nəvası bir.
Qəzəl 149Eşqinin sədası cahana düşdü,Hər səni sevən kəs ziyana düşdü.
Qəzəl 583بندهٔ عشقیم و سالهاست که هستیمورزش عشق تو کار ماست، که مستیم
Qitə 11Dəhrdə rahətlik ümmidilə çəkmə çox əzab,Çün olub biganə bu məqsəd əzəldən xilqətə.