Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شکسته بند قناعت مرا دهان بسته استهمانیم که مرادم ز استخوان باشد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 50چو با من رای پیوندی نداریدلم سیر آمد از پیوند و یاری
Gerek ki gönül hâleti yazıla bu giceGerek ki gönül hâleti yazıla bu giceBaşdağı humârum dahi yazıla bu gice
Qəzəl 365خط از سنگین دلی گفتم برآرد لعل دلبر راندانستم رگ گردن شود این رشته گوهر را
Məntiqül-üşşaq, fəsil 54به گل گفتند: بلبل بس حقیرستترا با او چرا این دارو گیرست؟
Yüzün üsdinde sagun hem-çün şeb-ender- rûzdurYüzün üsdinde sagun hem-çün şeb-ender- rûzdurGamzen ohları nigârâ nâvek-i dil-dûzdur
Pərakəndə şeir 368ترا که چتر زراندود آفتاب بودهلال عید به اندازه رکاب بود
Məntiqül-üşşaq, fəsil 57همانا با منت یاری همین بودفغان و گریه و زاری همین بود
Eğer küstâh isem şâhum halîmdürEğer küstâh isem şâhum halîmdürBenüm ahvâlüme ol hak alîmdür
Pərakəndə şeir 369ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بودنظر به قامت رعنای او پیاده بود
İsfahan ləhcəsində şeir 3هردم ای دل بکمند غم یاری در کودینه ویبو و بسوادی نگاری در کو
Gül irdi kılalum biz yaza tahsînGül irdi kılalum biz yaza tahsînKi bu tahsîne gökler yaza tahsîn
Pərakəndə şeir 376سرزلف سخن آن روز به دستم دادندکه به هر مو چو سر زلف شکستم دادند
Işk ehli cihâna kala ya câna dir isenIşk ehli cihâna kala ya câna dir isenBilmemiş olasın beni yacana dir isen
Pərakəndə şeir 377نی اگر از دل پررخنه صدایی نزندراه عشاق ترا هیچ نوایی نزند
Lebün hevâsıyile bu gönül çü nârîndürLebün hevâsıyile bu gönül çü nârîndürBilün gibi tenüme bah niçesi nârindür
Qəzəl 379چه خوش باشد در آغوش آورم سرو روانش راکنم شیرازه اوراق دل، موی میانش را
Gönüli aparana din ki neçün gelmez öziGönüli aparana din ki neçün gelmez öziKendüzi gelmez ü atar yüreğe ohı gözi
Pərakəndə şeir 381خلد تسخیر دل اهل محبت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند
Gönlüm niçe bir yüzüne hayrân ola çün şem'Gönlüm niçe bir yüzüne hayrân ola çün şem'Gözüm niçe bir karşuna giryân ola çün şem'
Qəzəl 385معلم نیست حاجت در تپیدن کشته دل راکه خون رقص روانی می دهد تعلیم بسمل را
Lebüni göreli demden bu gözlerüm ahıdur hûnLebüni göreli demden bu gözlerüm ahıdur hûnOduna ûd olmağı bana hak eyledi kânûn
Pərakəndə şeir 389(چشمت که راه توبه احباب می زندساغر به طاق ابروی محراب می زند)
Gönül yârı kılur heves girmez elüme dest-resGönül yârı kılur heves girmez elüme dest-resZülfi gice gözi ases lebi şeker gönül meges
Pərakəndə şeir 392ماه از حجاب روی تو پروین عرق کندآیینه را شکوه جمال تو شق کند
Şol cân ki ışkuna sanemâ ol nedîm olaŞol cân ki ışkuna sanemâ ol nedîm olaGerek ki dürd-i bâdeye sinden mukîm ola
Pərakəndə şeir 394چندان که ممکن است کسی مردمی کنددم را چرا علم کند و کژدمی کند؟
Lebüni şekkere ışk ehli şehâ kanda vireLebüni şekkere ışk ehli şehâ kanda vireNebâta nâb ne âkil ola ki kanda vire
Qəzəl 400نظر کن در ترازو داری آن خورشید تابان رااگر در پله میزان ندیدی ماه کنعان را
Gözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasınGözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasınDöndi bu yüregümdeki hûn âba sanasın