Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز کویت رفتم و الماس طاقت بر جگر بستمتو با اغیار خوش بنشین که من بار سفر بستم
Niçe bu yüregüm kanı aha ahıdanı kanıNiçe bu yüregüm kanı aha ahıdanı kanıŞimdi gözümden su ahar yüregümün kanı kanı
Qəzəl 506نیست اندیشه ای از زخم زبان سرکش راخار و خس بستر سنجاب بود آتش را
Niçe ki bu şu'arâ zülf ile hâli didilerNiçe ki bu şu'arâ zülf ile hâli didilerNûrını görmeyiben anları hâlî didiler
Pərakəndə şeir 508به می گرد ملال از چهره دل پاک می کردمز هر پیمانه ای خون در دل افلاک می کردم
Tûbî kaddün ile hak servi hırâmân yazmışTûbî kaddün ile hak servi hırâmân yazmışBu seri hüsnün ayağına yasaman yazmış
Pərakəndə şeir 510به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟ازین قند مکرر سیر من یکبار چون گردم؟
Gözün yaraladı bizi tîr ü kemân ileGözün yaraladı bizi tîr ü kemân ileAğzun depeledi yine bizi gümân ile
Pərakəndə şeir 523برون ز شیشه افلاک همچو رنگ زدیمبه عالمی که در او رنگ نیست چنگ زدیم
Gözün aceb sanemâ niçe bir apara gönülGözün aceb sanemâ niçe bir apara gönülYa niçe ışkunı başara bile yara gönül
Pərakəndə şeir 526فرهادم و ثبات قدم هست پیشه امناخن دوانده در جگر سنگ تیشه ام
Öldüm yolma anun bilmezliği nedendürÖldüm yolma anun bilmezliği nedendürCândan tuzağ eyler ilmezligi nedendür
Qəzəl 528سبک از عقل به یک رطل گران کرد مراصحبت پیر خرابات جوان کرد مرا
Işkun var ise cehd idü mâhbûba irişdürIşkun var ise cehd idü mâhbûba irişdürGörürse gözün sa'y idü hir hûba irişdür
Pərakəndə şeir 530کو می که اختیار خرد را به او دهم؟مستانه دست خویش به دست سبو دهم
Gönülümi aparanun kirpügi ohın bulmışamGönülümi aparanun kirpügi ohın bulmışamNiçe ki ol diler ise ki bini olam olmışam
Pərakəndə şeir 536راه نشاط بر دل دیوانه بسته ایمما راه آشنایی بیگانه بسته ایم
Rızâ kazâya durur bu kazâda çâre bizeRızâ kazâya durur bu kazâda çâre bizeÇekelüm anı ki rahm ide seng-i hâre bize
Qəzəl 535می کند گرم طلب شعله آواز مرامی شود زمزمه بال و پر پرواز مرا
Sûret-i zîbân i sanem âlem-i cân nüshasıdurSûret-i zîbân i sanem âlem-i cân nüshasıdurDeste durur gül yüzüne niçe ki gül destesidür
Pərakəndə şeir 538رفتیم و کوی او به رقیبان گذاشتیمخوش کعبه ای به خار مغیلان گذاشتیم
Her dem gönül kuşını bu şeh-bâza oynaramHer dem gönül kuşını bu şeh-bâza oynaramMa'zûr tut hevâdan eğer aza oynaram
Qəzəl 538دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مراکی بود آینه زین زنگ شود پاک مرا؟
Ayağı içmez ü tutar tolu bu sâkini görAyağı içmez ü tutar tolu bu sâkini görOhır u tutmaz ohıduğını yasakını gör
Qəzəl 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرانظر از جمع به شمع است چو پروانه مرا
Zî rahmet-i rahmân u zihî lutf-ı İlâhîZî rahmet-i rahmân u zihî lutf-ı İlâhîKi hastaya em derde şifâ oldı şifâhı
Qəzəl 543مژه مانع نشود اشک سبک جولان رادامن بحر به فرمان نبود مرجان را
Hüsni bâzârında cânum men yürîd olmış bu günHüsni bâzârında cânum men yürîd olmış bu günIşkı tek derdüm anunla ver mezîd olmış bu gün
Pərakəndə şeir 546گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختناز چراغ غیرتم (گل) می کند واسوختن
Gelün sabâha değin yahalum bu mısbâhıGelün sabâha değin yahalum bu mısbâhıVirün ki râhat-ı râha irürelüm râhı