Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شبچراغ اهل معنی چشم بیدار من استهمچو اختر در دل شب، روز بازار من است
Qurtuluş dastanıDərya kimi çalxanır Bakı qanlar içində,Qasırğalar qaynaşır sərt tufanlar içində.
Qəzəl 1079نوبهار آیینه طبع سخنساز من استبرگ گل چون عندلیبان پرده ساز من است
Azərbaycan oxusunBu gün mənim ürəyim Azərbaycan boydadır,Ürəyim Azərbaycan bütün cahan boydadırl
Qəzəl 1095آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوستشمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست
Lefortovo zindanıBalaca tarix deyilminillik bir ərəfə,
Qəzəl 1096چرخ را خون شفق در دل ز استغنای اوسترنگ زرد آفتاب از آتش سودای اوست
Son sözVurğun deyib saf duyğular göz açar,O, tarixdən, tarix ondan söz açar.
Qəzəl 1099گریه مستانه من از خمار چشم توستآه من از سرمه دنباله دار چشم توست
İnsanXudu Məmmədovun xatirəsinəXalqın sırasından getdi,
Qəzəl 1109از غبار جسم حایل ها به هم پیوسته استورنه آن جان جهان با ما به هم پیوسته است
Dolaşıq aşırımlarVüsala can atdım mən ömrüm boyu,Yapışdı yaxamdan hicranın əli.
Qəzəl 1111سینه تنگی دو عالم درد و غم می داشته است؟نیم جانی این قدر ظرف ستم می داشته است؟
Mükafatım - azadlığımDüşünürəm varlığı, düşünürəm həyatı,Nədir əlli yaşımın ən böyük mükafatı?
Qəzəl 1113چهره روشن خط شبرنگ هم می داشته است؟تیغ خورشید درخشان زنگ هم می داشته است؟
Bağçasaray fəryadıBağçasaray sarayı var,xanı yox,
Qəzəl 1114هر که از تن پروری در کار کاهل گشته استدفتر ایجاد را چون فرد باطل گشته است
Sürgün yeriMənim kəndimin adı vardı. Yalnız kəndimin deyil, kəndimindərəsinin, dağının, çaylarının, qayalarının, təpələrinin, çeşmə-
Qəzəl 1115چشم ما پوشیده از خواب پریشان گشته استاز هجوم سنبل این سرچشمه پنهان گشته است
Şeirimin doğum günüBu gün şeirin dünyasıdı,təptəzə şeirim doğulub,
Qəzəl 1120در بهاران بزم عیش میکشان آماده استجوش گل هم شاهد و هم مطرب و هم باده است
Bizim çəkdiyimiz təzə dərd deyilDərd başa vuranda öz qapazını,Ah qopub içərdən, sinədən gəlir.
Qəzəl 1123سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده استگل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است
Üzrü günahdan betərÖzü oynayan deyil,Onu bir oynadan var.
Qəzəl 1133از ته دل هر که روی خود به دنیا کرده استپشت از کوتاه بینی ها به عقبی کرده است
Göz yaşım üzümdə arx açar indiÇəkdi çərxi-fələk oyuna məni,Nə açsa başıma çərx açar indi.
Qəzəl 1140نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده استخضر را خون در جگر این نعل وارون کرده است
Fərhad külüngünün xatası yoxduÇörək nə lazımdı, su nə gərəkdi,Hər gün öz içini yeyən adama.
Qəzəl 1141جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده استنقش پایش خاک را دامان گلچین کرده است
Torba-corabNənəm torba tikərdi,Qurudulmuş otları