Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دامن فرصت دل بیتاب نتواند گرفتمشت خاکی پیش این سیلاب نتواند گرفت
Sevgilər çox düşüb qara-boranaƏrzrum dağları, xoş gördük səni,Qarşına söhbətdə, sazda gəlmişəm.
Qəzəl 1388وقت خط کام از لب چون نوش می باید گرفتدرد این میخانه را سرجوش می باید گرفت
Nə yaxşı qiblə varDağ da namaz qılır, daş da, ağac da,Əyilir torpağa, ucalır göyə.
Qəzəl 1408غزالان را ز وحشت باز دارد دیدن چشمتبه چرخ آرد زمین را چون فلک گردیدن چشمت
Mənə səhəri verinGecələri istəmirəm,Gecənin qaranlığı var.
Qəzəl 1417قد موزون تو روزی که به جولان برخاستهر که را بود دلی، از سر ایمان برخاست
Əhməd Yəsəviyə Zəlimxan salamıSalam, Xoca Əhmədim,salam, Yəsəvi babam!
Qəzəl 1439صیقل روح و طباشیر جگر مهتاب استجام شیری که برد دل ز شکر مهتاب است
Dövlət atam, millət anamYaradanın dəftərindəadı başdan yazılanam,
Qəzəl 1451دوری راه طلب بر دل کاهل بارستبر دل گرمروان، دیدن منزل بارست
Məndən salam olsunMəni yer üzündən ayırma, Tanrım,Yerdə sirdaş elə çiçəklərinə.
Qəzəl 1488از گرانخوابی ما عمر سبک جولان استلنگر کشتی ما بال وپر طوفان است
Dərdim – dəmir qapı DərbəndimMənim olan mənim deyil,Sevinc dərdə qənim deyil.
Qəzəl 1505Bir söz ümmanı coşar dalğalı sinəmdə mənim,Dünyaca məna yatır susduğum hər dəmdə mənim.
Ata-beyti ziyarət(Çingiz Aytmatovun məzarı başında düşüncələr)*Bişkəkdən Pamirin ətəklərinə bir yol uzanır. Həsrət və nisgil,*
Qəzəl 1516بند و زندان گرامی گهران از جاه استیوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است
İnsanın ürəyi gözəl olandaQış yaza çevrilir, qar çiçək açır,İnsanın ürəyi gözəl olanda.
Qəzəl 1520که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است
Bir qocanın gileyiHamının dadına çatan bir adamHeç kəsin yadına düşmürsə indi,
Qəzəl 1532از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده استاین چه شورست که در عالم جان افتاده است؟
Dağlarda tufan qopubDağlarda tufan qopub,Yıxıb divarları,
Qəzəl 1539دل شب وصل تو از صبح مکدر شده استعیش من تلخ ازین قند مکرر شده است
Unudulmaz ağsaqqalımız Rəşid Mahmudovun xatirəsinəMən onu həmişə işiqlı, nurlu,Mən onu həmişə ziyalı gördüm.
Qəzəl 1555فلک پیر بسی مرگ جوانان دیده استاین کمان پشت سر تیر فراوان دیده است
Şairlər özünü qoruya bilməz“Amandı özünü qoru” – deyən dostlarıma*Yanmış ağac kimi quruyan canım,
Qəzəl 1560نفس باد بهاران چمن آرای خوشی استسایه ابر عجب دام تماشای خوشی است
Mən sənə şeirlər oxuyacağamMən sənə şeirlər oxuyacağam,Arzudan, ümiddən, sevgidən, səndən.
Qəzəl 1566نغمهها گرچه مخالف بود، آواز یکی استپرده هر چند که بسیار شود، ساز یکی است
Hardan gəlir ZəlimxanHardan gəlir Zəlimxan – anasının südündən,Atasının insanı yüksəldən öyüdündən,