Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفتخوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت
Bir qadın yaşadıQəbir daşında yazı.*Münəvvər xanımın xatirəsinə*
Qəzəl 2106از حد گذشت وقت سحر آرمیدنتپستان صبح خشک شد از نامکیدنت
Babəkin başdaşında yazıNə yatdım, həyatda nə yuxu görəm,Tanrı varlığımı şikəst eylədi.
Qəzəl 2110در چشم غلط بین نبود وضع جهان راستچون جوی بود کج، نرود آب روان راست
Yapışıb qalardım yerdə daş kimiİlahi! Göyləri çox görmə mənə,Günəşin nurunu əlimdən alma.
Qəzəl 2111جمعیت اسباب، حجاب نظر ماستهر کس که شود رهزن ما، راهبر ماست
Heçə dönür inancımızAğrı cana asan gəlir,Ağrı candan çətin çıxır,
Qəzəl 2120در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است
Hazır ol, könülSən möhkəm adamsan, özünü şax tut,Əzilib-büzülmək yaraşmaz sənə.
Qəzəl 2122روشنگر آیینه دلها دم صبح استاین روح نهان در نفس مریم صبح است
Dünya öz dərdini çəkənə verirSarayı daşıyıb, damı çəkəmmir,Yanmışı, bişmişi, xamı çəkəmmir,
Qəzəl 2123سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندستمجنون ترا دانه زنجیر سپندست
Azər Turana təsəlli25 yaşında həyatdan gedən gənc alim, idrak və*təfəkkür sahibi, hər söhbətində məni heyrətləndirən*
Qəzəl 2124واعظ نه ترا پایه گفتار بلندستآواز تو از گنبد دستار بلندست
Mən belə başladım sazı çalmağaGözümü açanda saz gördüm evdə,Sazsız günlərimi az gördüm evdə.
Qəzəl 2133جمعیت خاطر ز پریشانی عقل استمعموری این ملک ز ویرانی عقل است
Ey eşqin AllahıEy eşqin Allahı, yaxşı bax mənə,Məni bəndəliyə götürərmisən.
Qəzəl 2137Gül köynəyini parçalayan, bəlkə, nəsimdir?Vaxtsız gülüşü qönçəyə dəhşətli qənimdir.
Kimsəsiz uşaq kimiSəndən uzaqlarda günüm gün deyil,Suya həsrət qalan dodaq kimiyəm.
Qəzəl 2142لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان است
Qəlbimin saz pərdəsiQışın vaxtı keçib getdi, tut indi yaz pərdəsini,Xanəndə dost, aşıq qardaş, gəz xoş avaz pərdəsini.
Qəzəl 2145دل نقطه بسم الله دیوان جنون استجان رشته شیرازه فرقان جنون است
Son söz son nəfəs deyilÖn söz başqa şeydi,son söz başqa şey.
Qəzəl 2146سبزی که سیاه است ازو روز من این استسروی که منم فاخته اش این نمکین است
Sən şeir oxuyandaAğdam ölkəşünaslıq muzeyinin*əməkdaşı Xatirə xanıma həsr edirəm*
Qəzəl 2148سبزی که مرا ساخته بیتاب همین استخضری که به آدم ندهد آب همین است
Bakı haqqında düşüncələrBu şəhərdə dünya qəmi gəlmir eynimə,Könlüm elə fərəhlənib, gülmək istəyir.
Qəzəl 2156روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه استکز چین جبین سلسله جنبان نگاه است
Bir içim dediÇəmənlə, çiçəklə, çayla görüşdüm,Biri gəz, biri dər, biri çim dedi.