Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خوشا سری که ز تدبیر عقل نومیدستکه سال و ماه به دیوانه سر به سر عیدست
Gözlərimiz kor olurİşləmək üçün yazı masasının arxa sına*keçdim. Eynəyi gözümə taxanda iki yaş lı*
Qəzəl 1694تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است
Məni qoruyan varMənim ürək dostum, könül sirdaşım,Məni qoruyan var, özünü yorma.
Qəzəl 1702ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است
Yer kimi şumladım, əkdim ömrümüNə yazdım, yaratdım altmış ildə,Nə yazdım, həmişə içimi yazdım,
Qəzəl 1704گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ استسهیل سیب زنخدان شراب گلرنگ است
Məni də göndərdi buğda dalıncaYunus Əmrəyə*Məni də cavankən çöllərə saldı,
Qəzəl 1705جهان به راه شناسان دیده ور تنگ استفضای بادیه بر چشم راهبر تنگ است
Pir sultan meydanıSığışmıram bəyliyə,sığışmıram xanlığa.
Qəzəl 1715سحاب گرد کدورت شراب صبحدم استنشاط روی زمین در رکاب صبحدم است
Ay Zəlimxan, altmışın mübarək!Ömür nədir? Dünən çiçək, bu gün qar,Ötən yazın, gələn qışın mübarək!
Qəzəl 1738رکاب عزم تو در دست خواب سنگین استوگرنه توسن فرصت همیشه در زین است
Sabah sizin olmayacaqGülüşü əsirgəməyin dodağınızdan,İçənlər qoy ovuc-ovuc içsin.
Qəzəl 1768شدم غبار و همان خارخار من باقی استتوجه چمن آرا به این چمن باقی است
Dolu getdim, dolu gəldimSəfər etdim söz dalınca,Dolu getdim, dolu gəldim.
Qəzəl 1787دل از مشاهده آن خط سیاه شکستفغان که پشت مرا گرد این سپاه شکست
Gəzirdim çölləri bir yaz axşamıGəzirdim çölləri bir yaz axşamı,Ruhumun, qəlbimin bir saz axşamı,
Qəzəl 1840Zülfünün hər teli axır məni saldı əzaba,Bu qəmim xət-xət olub döndü axırda kitaba.
Sev, ey könül, sevÇəməni, çiçəyi, gülü, naxışı,Buludu, dolunu, qarı, yağışı,
Qəzəl 1883پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرستهر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست
Səni min illərə hesablamışamAltmış özü də az ömür deyil,Haqqın dərgahından söz alan ömrüm.
Qəzəl 1904Olub ol qara saçın, gör, necə heyranı odun,Hindliyə məskən olubdur həmişə yanı odun.
Şeirim, qaldır sözü Tanrı taxtınaİki cahanda da üzün ağ olsun,Üzağlığı gətir ağ varaqlara.
Qəzəl 1929نقش حصیر نیست که بر پیکر من استشهباز اوج فقرم و این شهپر من است
Çölə düşən sözÜrəkdən gəlməyən ürəyə yatmaz,Dildən duru çıxar dilə düşən söz.
Qəzəl 1938سرچشمه حیات لب می چکان اوستعمر دوباره سایه سرو روان اوست
Qılınc ağzı kimiMənim taleyimi yazanda Tanrı,“Hər gün alış”, “hər gün yan” yazıb.
Qəzəl 1946پوچ است هر سری که نه در وی هوای توستسهوست سجده ای که نه بر خاک پای توست
Mən niyə bu qədər ağrı çəkənəmAğlasan, mən səndən betər ağlaram,Yaşlı gözlərində gilə bil məni.