Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Can verib yüz minnət ilə almışam,Göndərirəm səni yarə, şamama!
İkinci məclisVaqe olur bir balaca otaqda. İskəndər, bir nəfər yasavul , qabaqlarında Zinyət xanım və Səadət xanım daxil olurlar.*İskəndər**. Naçalnikin hökmünə görə siz burada qalacaqsınız. Ta Camal bəy oğlu Şahmar bəy ilə gəlib özlərini divan əlinə verənədək.
Uzaqda sanma məni...Gecə səhrada azsan,Əgər getdiyin yolu,
Dənizə yağış yağdıDünən şıdırğı yağış yağdı,Sahildəki adamların
Qəzəl 1907Xoş olur pirə oturmaq, vəli gəzmək cavana,Oxa düzlük yaraşır, əyrilik ancaq kamana.
Rübai 196Vurma Xaqaniyə acı tənələr,O, səndən nə qorxur, nə qaçmaq istər.
Qitə 30Mən hər nəyə könül verib oldum əsir ona,Çün eşqimin hərarətini gördü ruzigar.
Qəzəl 183نیشکر آن روز دل ز بند بر آردکو چو لبت پستهای به قند بر آرد
RişəÇadra da gedəcək işinə, papaq da gedəçək işinə, ərəb hərfləri də gedəcək işinə, hələ ərəbin özü də gedəcək işinə. “Ərəb” deyəndə – burada Ərəbistanda yaşayan ərəb milləti demək deyil; mən o ərəbi deyirəm ki, qədimül-əyyamdan bizim qanımızın içinə giribdir, ətimizlə dərimizin arasında gizlənibdir və ruhumuza sahib olubdur və qısası: – həyatımızın bir rişəsi mənzələsində olubdur.Onunçün də əsil mətləb rişədədir; çünki qalan kiçik məsələlər həmin rişəyə bağlıdır: əlifba, çadra, papaq, əmmamə, əba, nəleyin, yaşıl qurşaq, qüsl, təharət, nəcasət, imamət, ziyarət, ticarət və... müxtəsər, yenə minlərcə bu qəbil müzəxrəfat, mövhumat və axmaqlıqhat!..
Sanemâ saçunı çözgü ki zemâne mahşeridürSanemâ saçunı çözgü ki zemâne mahşeridürGönülüme sal odından zîrâ ışk micmeridür
Şərəfnamə, fəsil 29O cənnət suyundan, ey saqi, tez dur,Atəşlə yoğrulmuş qədəhi doldur!
«Rəhm olunmasın!»Vorontsov-Daşkov Təbrizə gələn hərbi səhra məhkəməsi sədrinə belə bir teleqram göndərmişdi:«Üsyançı təbrizlilərə rəhm olunmasın!»
Qəzəl 274شوری از شیوه شیرین تو پیدا آمدآدم از خلوت عزت بتماشا آمد
Rübai 40گر حرف به تو جمال خود بنمایدبر تو در گنج معرفت بگشاید
Töhfeyi-Sami, bölmə 551به تجارت اوقات میگذراند . این مطلع از اوست :ابرو کمان من که بکین میکشد مرا
Əlinin əshabələrlə zarafatıBir zaman Kufədən şəhi-dövranŞamə bir qasid eyləmişdi rəvan.
Qitə 78بوصل اندرون یافتم کام خویشرهاندم ز دام غم اندام خویش
Niyə ürkürsənNeçə şerimdə görüb türk sözünü,Vay dədə, vay deyə yumdun gözünü.
Rübai 40آنرا که بد امید وصال از چشمتدور از لبت افتاد به حال از چشمت
Heykəl xəstəsiBir hekayə, bir novella yaza bilmirəm,Hıqqanıram dost-aşnaya məktub yazanda.
GörürəmTazə şəhərdən Qəyyur əyyar əfəndiyə oxşatma*Arifin hər işi dünyada fənadır, görürəm,
EloğluDörd pərdəli, bir şəkilli dramİştirak edənlər
Rübai 134Gördüm bacadan dünən gözəl bir oğlan,Ondan de, gözəllikdən əgər dəm vursan.
Qəzəl 22دولت آن است که یارم ز در لطف در آیدقامتش بینم و کارم همه جا راست بیاید
Vəqta ki, qopur bir evdə matəmVəqta ki, qopur bir evdə matəm,Təşkil edilir büsati-ehsan,
Atəşkədə, fəsil 18شد فرشته ارض سوی آسمانکه فرشته ابر باز آمد دمان
Qəzəl 63نیِ بینوا ز شکّر به نوا شکرفشان شدچه خوش است نغمه او را که حیات جاودان شد
İftixarKitab sarayından yenicə çıxmışdım ki, ucaboy, cavan və yaraşıqlı bir oğlan mənə yanaşdı. Salam verdi, adımı çəkib mənimlə görüşdü. Nə qədər diqqət etdimsə, tanıya bilmədim. O, bunu hiss etdi:– Əşrəf müəllim, – dedi, – görünür, tanıya bilmədiniz.
Torpağın tələbiŞairim! Qələmi götür də dinlə,Bir yeni dastan yaz öz əllərinlə!
Daha inanmıram...Daha inanmıram boş vədələrə,Göz yaşın od olsa – qəhər demərəm.