Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مرد بی تعین است این مطلع از اوست :بجانم از غم هجر تو ای نامهربان امشب
Hekayət (var idi bir vəziri-dəryadil)Var idi bir vəziri-dəryadil,Elmi-rəmlü nüçumdə kamil.
Qitə 72ای وصل تو آب و هجر تو آذرماننده تو نزاید از مادر
Gərəkdirİdmançı deyil əldə oyuncaq,İdmançı cavan yaşda gərəkdir.
Rübai 30عهدیست که جام می ندیدم بر دستنه عشرت پنج روزه وامن پیوست
DemərəmMən vətənsizlərə ömrüm boyu insan demərəm,Özümə hörmət üçün qanmaza, gəl qan, demərəm.
OlmasınArif odur ki, dəhrdə əhli-ədalət olmasın,Sahibi-əğlü mərifət, kani-səxavət olmasın!
Danışan kuklaİki pərdəli uşaqlara məxsus dramMəclisəhli
Rübai 133Bir gün iki iynəçi çıxıb meydandan,Getmişdi şaha şikayətə dövrandan.
Rübai 21مقصود فلک طوف زمین تو بودتسبیح ملک نقش نگین تو بود
Millət necə tarac olur olsun, nə işim varMillət necə tarac olur olsun, nə işim var?!Düşmənlərə möhtac olur olsun, nə işim var?!
Digər şeir 17پاس خوددار که تو مست و حریف عیار استدزد جهدش همه آشفتگی بازار است
Rübai 61میآمد و بر گلش پریشان سنبلبر چهره عرق نشسته چون بر گل مل
İmtahanAli məktəbə girəndə bizi yazıdan imtahan elədilər. Dedilər, hər kos boyatında gördüyü on dəhşətli hadisəni yazsın. Yazılarımızı ucadan hamıya oxudular və qiymət qoydular. Şamaxıdan gələn bir tələbə yazmışdı ki. gördüklərimin ən dəhşətlisi zəlzələ idi. Üçmərtəbə evlərin necə bir anda uçulub töküldüyünü, damların bir-birindən aralandığını gördüyüm, avağım altından yerin qaçdığını duyduğum dəqiqələr yadıma düşəndə indi də huşum başımdan çıxır.Ağdaşlı tələbələrin çoxu Kiir daşqınını xatırlayırdılar. Suyun qorxusundan ceyranların belə adama yanaşıb yalvardığını, ilanların ağaclara dırmaşdığını, arvad-uşağın qışqırışdığını təsvir edirdilər. Bir tələbə də hansı şəhərdəsə tamaşa etdiyi bir qadını, eybəcər uşaqlar doğan va sonra bu haçabaşlı, səkkizbarmaqlı, yaxud sümüksüz balalarını bir heyvan soyuqqanlılığı ilə ətrafına düzüb tamaşaçılara göstərən, pul yığan bir ananın faciəsini yazırdı. Müəllim bu yazıların hamısını oxuyur, müəllifin adım çağırır, qiymətini yazırdı. Mənim yazım gələndə oxumadı. Əlinə alıb o van-bu yanma baxdı, adımı oxudu. Ayağa qalxdım.
Qızıl Şərqİnlədi Şərq,inlədi...
Havalar soyuduSoyuq görməmişdik illərdən bəriBu necə iqlimdir? –
Yar demişdi gələn bayrama gəlləmYar demişdi gələn bayrama gəlləm,Ömür başa yetdi il arasında.
Əcdadı bilinmirBir tazə qurum qurduq, onun adı bilinmir,Gün qarə olan yerdə, balın dadı bilinmir.
Mən sənin yanına qışda gəlirdimMən sənin yanına qışda gəlirdim,Çiçək axtarırdım... Gəzdim hər yanı,
ÜstünəYuxun gəlir, yat qadasın aldığım,saçlarını tök sinəmin üstünə.
Yuxumda balıq olmuşdumYuxumda, pullarıişim-işim işıldayan,
Səadətnamə, 39متکلم به ذات گفت چو ماستبه صفات است کو ز خلق جداست
Meydən açıldı gülşəni-hüsnündə lalələrMeydən açıldı gülşəni-hüsnündə lalələr,Tərdür ki, düşdü lalələr üstündə jalələr.
Ordan-burdan 6Yazı yazanın yazı yazmaqdan qabaq fikri– Nə yazım? İrandan yazım? Yoxsa Osmanlıdan? Yoxsa Rusiyadan yazım, yox qoy öz əhvalımızdan yazım. Yaxşı, öz əhvalımızdan nə yazım? Cəhalət...
VerəAşıq Alı:Bir mər də qo naq gə lən də gü ləgü
Müsəlman arvadının sərgüzəşti«Dədəmin övladı olmamağına görə nəzir eliyir ki, bir qızım olsun seyidə verim. Odur ki məni on bir yaşıma tamam olanda Mir Qasım adlı bir qırmızı saqqala ərə veriblər.Bir ildən sonra seyid yox oldu. Ora seyid, bura seyid? mə’lum oldu ki, seyid kəntdə evlənib bir uşağı da var.
Ha bular, bularSəba dost zülfünə şanə çəkəndə,Yayılar gərdənə ha bular, bular.
Rübai 26تو مظهر مرآت خدا آمده ایآیینه وجه کبریا آمده ای
ÇalmaQoy bir azacıq rahət ola canım, a Şeypur!Çalma mən ölüm, partladı vücudanım, a Şeypur!
ƏzəldənLaləli, nərgizli Tərsə yaylağı,Tərlanların yaylağıdır əzəldən.