Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
O, harda qazılacaq,Görən hansı ölkədə?
Getmək üçün gəlmişik bizOlma var-dövlətə müştaq,Tamah səni edər dustaq,
Qoy danışsın təbiətİsmayıllı lövhələri*Günəş gah görünür, gah görünməyir,
VarGözün açıb bu dünyaya gül olan,Demə ki, nə yaxşı xoş səfası var.
Ah, təmizlik, təmizlik…Ah, təmizlik, ah, təmizlik, təmizlik,Sən də bir cür müsibətsən, bəlasan…
Məndən sonraSən ey şerim, darıxma gəl,Məndən sonra
Düşmüşəm bir təzə nəğmə eşqinəEhey, uca dağlar eşidin məni,Başı haça dağlar eşidin məni.
O qız kimə qismətdir?Qız xəyala dalıbdır,Sən deyən də gözəl deyil...
Üçüncü hissə, 9Cahandar ağanın yuxusu qaçmışdı. Gecə yarıdan keçməsinə baxmayaraq yerin içində çevrilir, bundan sonra necə hərəkət etməli olacağını fikrində ölçüb-biçirdi. Onun savadı yox idi. Ərəb əlifbası ilə azacıq yazı-pozudan başqa heç nə bilmirdi. Məktəblərin, oxumağın axırının haraya gedib çıxacağını o qədər də dərk etmirdi. O, dədə-baba qaydası ilə dolanmış, atın belində gəzib ağayanalıq etmişdi. Ancaq indi vəziyyət dəyişirdi. O başa düşürdü ki, deyəsən bundan sonra divan-dərə ilə çox oturub-durmalı olacaqlar. Əvvəllər bu tərəfləri hökumət adamlarından ayda-ildə bir dəfə hərlənən olmazdı. Amma indi bir şey olan kimi atlı kazaklar tökülüb gəlir. Belə getsə onlar buraları su yoluna çevirəcək, kəndi ayaq altına qoyacaq və hər işə qarışacaqlar. Bir az da keçəndən sonra lap kişiliyimizi də əlimizdən alacaqlar. Pristav həftədə bir gəlib bizi yığacaq, qabağına qoyub uşaq kimi danlayacaq, biz də mal təkin gözümüzü döyə-döyə baxacağıq. Yox, bu, kişilikdən deyil.Bəs nə etməli? Pristav demişkən, hökumətlə hökumətlik eləmək də baş tutan iş deyil. Deyəsən, zəmanə dəyişir. Deyəsən, divan-dərədən qaçanlar yox, onunla yaxın olanlar, ona arxalananlar qazanacaqlar. Bu dəfə birtəhər qurtardıq. Pristava söz verdik ki, bir də elə şeylər olmaz. Uşaqlar bilməyiblər, yoxsa kazaklara toxunmazdılar. O da boynumuza, minnət qoydu, "bu dəfə bağışlayıram", – dedi. Demək, bundan sonra gərək onların dediyi ilə oturub-duraq, onlara boyun əyək. Görüm səni qara gələsən, ay zəmanə!..
Ceyran qızımaDostum, bəstəkar*Emin Mahmudovun qızına*
Qəlbimin istəyi hər arzu, məramQəlbimin istəyi hər arzu, məram,Əqlin istəyində əks olmuş təmam.
Balaca mütəfərriqələr 42– ...Vallah, qardaş, çığırmaqla, yalvarmaqla, nalə etməklə bizi xabi-qəflətdən ayıltmaq mümkün deyil... Min illərcə yaxşı vəzlər, axır zamanlarda şairlərimizin, mühərrirlərimizin nalələri onlara əsər etməyib. Sən bir qərib, bixəbər dərviş nə edə bilərsən? Qardaş, bu bir çətin məsələdir, bizim kimi adamların işi deyil, atam...– Kərbəlayı! Qardaşım! Mən neyləyim belə öküz kimi, gomuş kimi ömr keçirməyi bacarmıram. Hal-hazırımız ciyərimi odlayır, vallah, tab gətirə bilmirəm... Buyurursunuz danışma! Necə danışmayım, ay qardaş? Belə mənim qabaqda gələn övladımıza rəhmim gəlir. Belə biixtiyar danışıram... Danışmaya bilmərəm. Elə, bax, götür darülfünunları, ali məktəbləri qurtarıb bizim şəhərimizə təşrif gətirən bəzi cavanlarımızı.
Başı qırxılmayıb dağlı başı təkRəsul Həmzətova*Başı qırxılmayıb dağlı başı tək,
Qəzəl 3329Bizi məftun eləyə bilməyəcəkdir dünya,Yusifi Misrin ayı salmadı çün sevdaya.
Qitə 126Ey Xaqani, Bağdadda gəzmə vəfalı insan,Saxtakarlar yurdunda vəfalı ələ düşməz.
Qəzəl 63Atlanıb ol türki-bədxu eylədi əzmi-şikar,Qalmadı yüz aşiqi-biçarədə səbrü qərar.
Qəzəl 6پیر ریاضت ما عشق تو بود، یاراگر تو شکیب داری، طاقت نماند ما را
Gəl savaşaqUşaqlar küçədə oynaşanda bir nadinc uşaq o biri uşağa naqafil bir təkan vurur; bunun mənası budur ki “gəl savaşaq”.Kitay hökuməti Şuralar İttifaqı öz işinə məşğul olduğu yerdə buna bir təkan vurub deyir: “Gəl savaşaq”.
Niçe niçe bize sevdâ yed-i beyzâyı gösdersenNiçe niçe bize sevdâ yed-i beyzâyı gösdersenYüzüm sîmin çü zerkılduil bize sîmâyı gösd ersen
Sirlər xəzinəsi, fəsil 13Qələm ki, bu həyatda tərpənərkən ilk dəfə,Sözdən yazdı, diqqətlə baxsan birinci hərfə,
Payan kəndiSəhər çay içərkən qapı vuruldu, bir azdan sonra Hüseynəli əmi bir məktub gətirdi. Məktubu miss Hanna yazmışdı. Məktubda yeni binaya köçdüyünü və bu gün Payan kəndinə gedəcəyini yazmış, məktub gətirən uşaq vasitəsilə onunla görüşməyi rica etmişdi.– Get xəbər ver, məni gözləsin! – deyə çayımı içib qalxdım və getməyə hazırlaşdım.
Qəzəl 316سرمایه سعادت ما در دیار بودورنه بسعی ما گره از کار کی گشود؟
Əlavə 26آن کتابی که پر ز اسرار استمنطق الطیر شیخ عطار است
Töhfeyi-Sami, bölmə 662از ترکان چمش کزک است، رمال خوب و ندیم مرغوب بود اما ملحد طور واقع شده، شعرهای طرفه میگفت و دعوی کیمیاگری و علوم غریبه میکرد این چند بیت طرفه از اوست :سنیک در یا الهی جمله فرمان
Çoban əhvalatı (Nagahan şəhrə gəldi bir çoban)Nagahan şəhrə gəldi bir çoban,Gəzdi bazari haimü heyran.
Qitə 140ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهیگل رفت و لاله رفت و ترنج آمد و بهی
İmdadEy Zəka, bir şairin ki parlaq istedadı var,Neyləyir imdadı, istedadı var, imdadı var!
Rübai 146آنکس که به چهره بوستانیست توییوانکس که به غمزه دلستانیست تویی
İldırımİldırımın cəbhəyə üç-dörd aydı gəldiyi,Onun bu dağda-daşda bircə şeydi bildiyi.
İki mollaMolla Həsən, niyyətinə mərhəba,İş düzələr, deyirdin bu gün, sabah.