Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
On səkkiz min aləm, yetmiş iki dil,Ülfət qılır bir bazarın içində.
Qəzəl 170ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی
Parisdən-Tehrana“Irzaxan”, sən məşədi, mən hacıyam,Sən elin qəmçisi, mən qırmacıyam.
Neçədir(qıfılbənd)Məndən salam olsun arif olana,
Əlac nədirAytən xanım,Bir ölkədə
Cəlaləddin MirzəyəFətəli şah Qacarın oğlu şahzadə Cəlaləddin Mirzəyə göndərilmiş məktubun surəti**Həzrət-əşrəf, alinəsəb, azadə şahzadə Cəlaləddin Mirzə, Allah onun ömrünü uzun eləsin, hüzuruna ərz edirəm.
Bir zöhreyi-həyatın üfulüAldım xəbəri-mövtünü, ey cövhəri-yekta,Əş'arımı, əşkabım ilə eylədim inşa!
Şeir 95کودکی کوزهای شکست و گریستکه مرا پای خانه رفتن نیست
Əbəs yerəBirdən kəsildişıltaq sözləri, şıltaq səsi.
M.ŞSən kimsən, ey qatil, hansı millətsən?Vicdan pəncəsilə canın didilsin.
İlk pərdəNişaburda mədrəsə yaşayışı... Tələbələrə məxsus bir oda. Ətraf taxçalarda kitablar, üstürlab və sair*həndəsə alətləri, sağda qapı başqa bir odaya, solda qapı dışarı açılar. Qarşıda iri pərdələr asılmış.*
Məsnəvi 11برزگری کِشته خود را دِرودتا چه خود از بَدوِ عمل کِشته بود!
Göyçə gülüYenə gül əyyamı, bahar fəslidir,Çiçəklər sayrışır, güllər öpüşür.
Gözün diliQara gözlər,Ala gözlər,
Qəzəl 122ای ماه شب دریا ای چشمه زیبایییک چشمه و صد دریا فری و فریبایی
Tükənməz eşq ilə duyduqca dərinTükənməz eşq ilə duyduqca dərinSənin gözündəki o şeriyyəti,
Birinci şəkilVaqe olur padşahın hərəmxanasında. Padşahın qızı, ətrafında neçə nəfər rəfiqələri*əyləşiblər. Rəqqasələr oynayırlar. Hamısının gözlərində fərəh, şadlıq əlaməti görünür. Tək*
Pərişan zülfi-müşkinin güli-xəndanə düşmüşdürPərişan zülfi-müşkinin güli-xəndanə düşmüşdür,Ucundan dürlü sevdalar xəti reyhanə düşmüşdür.
RəqsƏcəb, sizmisiniz böylə oynayan,Yoxsa göy üzündə qartallarımdır?
Ədəbiyyat (“Kəlniyət”! Al bircə qələmdən, kağız)“Kəlniyət!” Al bircə qələmdan, kağız,Tezlik ilə jurnala bu vəzni yaz,
YeridiEy ariflər, eynim yaş ilə doldu,Sel-sel oldu, üzüm üstə yeridi.
Şair dostumaÇinar kölgəsində durub son kərə,Ovcuna su alıb içdin bulaqdan.
Göy mənə həsrət çəkirGöy mənə həsrət çəkir,Torpaq buraxmır ancaq,
SuqovuşandaGözüm qaldı gözlərinin qarasında,Ürəyimə bir od düşdü
Əvvəl-əvvəl dünya bütöv bir ev imiş…Dünya əvvəl sonsuz nəhəng bir ev imiş,Zaman-zaman neçə yerə parçalanıb…
Könül bulanmaz imiş etibar olan yerdəKönül bulanmaz imiş etibar olan yerdə,Qışın nə aləmi varmış bahar olan yerdə.
Ürəyim sən deyən çox cavan deyilÜrəyim sən deyən çox cavan deyil,Nə qədər dərdini daşıyıbdır o.
Ellər çağırır məniƏriyir qışın qarı,Qalxır yerin buxarı.
Türki qəzəl 8Çıxartdı xət və mənəm zülf mübtəlası hənuzDüyün saqqaldı və başımdadır qarası hənuz
Qəzəl 16Namən ilə tez mənə imdada çat!İkicə barmaq kağızla dada çat!