Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
صنما چرا نقاب از رخ خود نمیگشائیزکه رخ نهفته داری زچه رو نمینمائی
Açılan yolların mahnımıYollar açılacaq bir gün, bilirəm!Yollar göyərəcək cavan meynətək
Allahın ən əziz quludur şairAllahın ən əziz quludur şairXalqa dost, nəfsinə düşmən yaşayır.
Qəzəl 2631Saldı öz kölgəsini üstümə ol sərvi-rəvan,Elə bil çiynimə gül yarpağı qondu bu zaman.
Qitə 212Xaqani, filosof başlamış cədəl,Ki, niyə sözümə qoymursan məhəl.
Qəzəl 224Qəhr edər yarım, ona gər mahi-taban söyləyəm,Məndən ikrah eyləyər, sərvi-xuraman söyləyəm.
Rübai 91آن خود که بود که در تو واله نشود؟از رنج که پرسی تو؟ که او به نشود؟
Savad məktəbləriMən bu məqaləni o qəsd ilə yazmıram ki, savad məktəblərinə əmələ və kəndlilərimiz həvəs göstərsinlər və həmin məktəblərə şövq ilə doluşub savad öyrənsinlər.Niyə o qəsd ilə yazmıram?
Kıldı gönülüm hüsnün ile halvet-i nâzükKıldı gönülüm hüsnün ile halvet-i nâzükİrişdi bize vaslun ile devlet-i nâzük
Xosrov və Şirin, fəsil 73O ipək geymiş ay başladı sözə,Şəkər xəznəsini çıxardı üzə.
Mahru və SmirnovMahru heç vaxt Smirnovu bugünkü qədər qəmgin görməmişdi. Smirnov daima: «Mən yalnız evə gələrkən yorğunluğum çıxır, ancaq səninlə görüşərkən dışarıda aldığım kədərləri unuduram», deyirdi. Lakin bu son günlərdə belə sözlər çox süni çıxırdı, Mahrunu inandıra bilmirdi. Smirnov nə evdə, nə dışarıda şad deyildi. O, evə gələrkən Mahrunun zövqünü oxşamaq istəsə belə, bacarmırdı, o güldükdə belə, bu gülüşün zahiri olduğu, içəridə isə başqa həyəcanları yaşamaqda olduğu duyulurdu. Bəzən başladığı söhbətləri belə yarımçıq qoyub başqa bir məsələyə keçirdi, heç bir şeyə həvəsi gəlmirdi, heç bir yerdə qərar tutmurdu. Yemək süfrəsində oturduqda ət tikəsini çəngəlin ucunda saxlayıb fikrə gedirdi. Bu anlaşılmaz vəziyyət gənc Mahrunun bütün ümidlərinə bir zərbə endirmiş kimi olurdu.O düşünür və düşünürdü:
Qəzəl 67خورشید منور ز جمال تو هویداستدر مشرب عذب تو چه گویم که چه سرهاست؟
Əlavə 12سر زلفش دو عالم را به یک جو برنمیآردبیا ای خواجه! گر هستت سر سودای بازارش
Töhfeyi-Sami, bölmə 439از جمله نوادر دوران و اعجوبه زمان بود و در انشاء از زبان وحوش و طیور چیزهای عجیب و غریب نوشته و در شعر هم طبعش در جد و هزل بسیار خوبست . این سه مطلع از اوست :ملک روزی که در قبر من از بهر سوؤال آید
Rübai 99چون بیتو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَمچون با تو بوم ز درد و غم فرد بوم
Balaca qarışqa və təpə...Hükəmayi-hind öz kitablarında mərqum ediblər ki, bir murçə birtəllin torpağını bir sair yerə nəql etməyə kəməri-himmət bağlamışdı.
DüşmənDüşmən mənə pis söz desə, əfv eyləyərəm mən,Əfv eyləyərəm, bəlkə də səhv eyləyərəm mən.
Qitə 4دعاگوی دیرینه مداح مجرمکه حقهاست در حضرت شاه او را
Hardasan?Hardasan, ey ilk baharım, hardasan?Nazlı yarım, şux nigarım, hardasan?
Ey gül, mənə hər cövr eləyirsən, xəbərim varEy gül, mənə hər cövr eləyirsən, xəbərim var,Bir gün yaxar axır səni ahım, səhərim var!
Zəhmət və zinətKənd içində Alış dayıAdlı-sanlı əkinçiydi.
Rübai 11در طاس فلک جرعه شادی و غم استگه محنت و دولتست و گه بیش و کم است
Qəzəl 89آهوی فیض را نکند بوالهوس شکارکی شوق عنکبوت کند جز مگس شکار
Digər şeir 11آمد آهسته شب به بستر مندلبری کافت دل و دین است
Rübai 97یک رنج تحمل کنی از صد برهیچون نیک شوی ز صحبت بد برهی
Töhmət edir qəzetçilər, - məşəri-nası bir beləTöhmət edir qəzetçilər, - məşəri-nası bir belə...Özlərinin inan ki, yox fəhmü zəkası bir belə...
Şirin söhbət– Qapını yaxşı ört, saata bax, gör neçədir.– Mən baxmışam, sən bax!
LaləLalə, rəngindəki yanğın, de, nədir?Niyə məlulsan, a dağlar qızı, sən?
Vəfalıya can qurban...«Vəfasız atar gedər»*Heç bilmirəm kimdi yazan, kimdi oxuyan?
Bir Tərtər, bir İncə varBir Tərtər, bir İncə var,Camçapar bürünc ovar