Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey kainati-fikrətimin şəmsparəsi,Bilməm üful qıldımı bəxtim sitarəsi?
Şeir 67در آنساعت که چشم روز میخفتشنیدم ذره با خفاش میگفت
Qitə 43ندانم از چه به هر جا که لفظ کار آیدردیف آن را فی الفور لفظ بار کنند
Yox, düşmürəm, qalxıramƏn uca mərtəbədə yaşayırsan...Çox gözəl.
Ol kimsə kim, bu dünyəvü üqbadə şahdirOl kimsə kim, bu dünyəvü üqbadə şahdir,Həm ənbiyalər üstə ulu padşahdir.
Vedinin yanı dağlarVedinin yanı dağlarGöz görməz, ürək ağlar,
Ölümdən sonra başlar şair ömrüNoldu birdən-birə, Mixail Yuriyeviç,İndicə gülürdünüz?!
Döyüş—qələbəDöyüş illərində gəldik dünyaya,Arzuya,
Beş(insan üzərində)*Bir bağa bağban oldum
Xocalı xəcilləriŞirvannəşr – 2006*Ələkbər Salahzadə. «Xocalı xəcilləri».*
Qəzəl 1080Narahat beynimdir axır başımı salmış şərə,Kim bu meydən içdi, gördüm, döndü o, dərbədərə.
Rübai 190Buğdayı sifətin behiştə bənzər,Aşiqlər Adəmtək dövrəndə gəzər.
Qitə 45Bilirdi gərçi bütün dillərin nə olduğunu,Səfayi-təblə, həm elmü qüdrətilə nəbi.
Qəzəl 481دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستمکه فراوان طلبت کردم و نتوانستم
KeflənməkDoxsan ikinci ildə vəba naxoşluğundan camaat qorxuşanda həkimlər keflənməyi məsləhət bilirdilər; elə, doğrudan da, mən görürdüm ki, çaxır ya araq içib keflənənlər kefləri kök, damaqları çağ gəzirdilər və küçələrdə düşüb qalan ölüləri görüb nə qorxurdular, nə qüssə eləyirdilər. Hər kəs ki, istəyir fikir eləməsin, keflənsin.Keflənmək – canqurtarandır. Onunçün İrəvanın cavan xanları səhərdən-axşama kimi və axşamdan da səhərə kimi çaxır içib keflənirlər. Bunların keflənməyinin mənası var; bunlar keflənirlər ki, seyid Məhəmmədağanın yerinə şeyx Fəzlullahi-saninin təyin olunmağını özlərinə dərd eləməsinlər; odur ki, iki xan bir yerdə olanda gərək butulkalar düzülələr ortalığa və bu səbəbdən ruslar meyxanaya “Duxan” deyirlər, yəni farsca “iki xan”
Bengileyin hüsnüne karşu şehâ hayrân kanıBengileyin hüsnüne karşu şehâ hayrân kanıZülfün içinde gönülüm gibi ser-gerdân kanı
Şərəfnamə, fəsil 32Ey saqi, əl uzat qəm qovan meyə,Durma, ver mən kimi qəlbi dərdliyə.
XXXIII. Osmanlı xəfiyyəsiOsmanlı xəfiyyə təşkilatının birinci gündən başladığı iş, Leyla xanımı axtarmaqdan ibarət idi.Əvvəlcə onlar Leylanın sentyabrın 14-də axşam saat ona iyirmi dəqiqə işləmiş Hacının evindən faytona oturub getdiyini öyrəndilər. Bütün şəhəri alt-üst etdilər. Onun erməni qızı Esterlə tanış olduğunu və Esterin də sentyabrın 14-də oğurlandığını öyrəndilər. Bu da fayda vermədi. Sonra onlar Bakı qoçularının şöhrətlilərini toplayaraq Leylanı və erməni qızı Esteri onlardan tələb etdilər.
Məqamatül-arifin, 6پس کنم در معاملات شروعباتو گویم همه اصول و فروع
Qəzəl 242دل مردم به جان آمد ز دست آن کمان ابروتعالی الله از آن چشمان، جلال الله از آن ابرو
Töhfeyi-Sami, bölmə 245اصلش از نیشابور است، در خط نستعلیق قطعات سحر آیاتش سواد بخش دیده حورا، اگر چه در این فن شاگرد سلطانعلی مشهدی است تحقیقا شاگرد مولانا عبدی نیشابوریست اما از او در خوشنویسی و خوش طبعی پیش است و با وجود چندین هنر بس فقیر نهاد و درویش است. این غزل از اوست : در شعر مخلص تخلص میکردچشم از ناز دمی باز نکردی هرگز
Qəsidə 197بار خدایا بسی عذاب کشیدیانده و تیمار گونه گون بچشیدی
Münəccimin hekayəsi (Var idi bir münəccimi-əyyam)Var idi bir münəccimi-əyyam,Ona Pərviz edərdi çox ikram.
Rübai 106گفتم که به مهر یار دل بسپردماز هجر نگویم ار ساید خردم
Mənim üçünGetdi o aypara mənim,Bulunarmı çaram mənim?
GözəllərXəzər sahilinə gözəllik verənGözəl şəhərimin gözəlləridir.
Dilbərim yar olub əğyarə eşitdiyimə görəDilbərim yar olub əğyarə eşitdiyimə görə,Gül gedib həmdəm olub xarə eşitdiyimə görə.
Tülkü həccə gedirITülkü qocalmış idi,
Rübai 138Şux olmalıdır sevgili, oynaq, dildar!Aşiq gərək eyləsin nalə, min ah-zar.
Qəzəl 6هر چند تماشا ز غرورش نتوان کردشادیم که دوری ز حضورش نتوان کرد