Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qaç paxıl, yalançı adamlardan sən,Qaç südə su qatan hər hiyləgərdən.
Qəzəl 49Xali vardır, söyləyir, kim gördü ruyi-alini,Çəkmədim mən qaşlarından göz, görüm ta xalini.
Qəzəl 483پیشتر از عاشقی عافیتی داشتمبر تو چو عاشق شدم آن همه بگذاشتم
QohumluqDarvin öz kitabında yazır: “Heyvanlar bir-birilə qohumdurlar, necə ki insanlar da Adəm ilə Həvvadan əmələ gəliblər”.İnsanlar bir-birilə qohumdur. Bu qohumluq ya qədimdən, ya yavıq vaxtlardan, ya təzəlikdir. Bir övrət bir kişi ilə neçə müddət yaşayandan sonra, bunların övladı olur; amma haman övrət və haman kişi onsuz da bir-biri ilə qohumdurlar: övrət də, kişi də Adəm və Həvva kimi bir cift insandan əmələ gəliblər.
Bana ah sâ'idünden al ayakıBana ah sâ'idünden al ayakıTolu vir tâ kılam câna telâkî
İqbalnamə, fəsil 37Müğənni, şövqlə ucalt səsini,Aç yenə gövhərlər xəzinəsini!
XXXVI. Savlayev NurəddinBaratov ordusunun xəstəxanası Kirmanşahdan köçürülürdü. Leylanın vəziyyəti məlum deyildi, onun xəstəliyi qismən yaxşılaşsa da, yenə bir tərəfə köçürülməsi onun həyatı üçün olduqca qorxulu idi. Eyni zamanda xəstəxanada qalmaq da mümkün deyildi. Çünki xəstəxana çox pis vəziyyətdə idi. Qışın soyuq günlərində belə soba yandırılmırdı, palataların çoxunda soba da yox idi. Xəstə saldatları arabalara yığıb birdəfəlik məhv etmək üçün yola çıxarırdılar.Savlayev Nurəddin xəstəxanaya gəldiyi vaxt xəstələrin bəzisi köçürülmüş, qalanlar isə soyuq otaqlarda ac və əlacsız uzanıb ölümü gözləyirdilər.
Məsnəvi 7خری از پایگاهی کرد فریادکه دوران سلوک حق برافتاد
Qəzəl 249ماییم دل ز عالم بر زلف یار بستهاز دست پرنگارش دل در نگار بسته
Töhfeyi-Sami, bölmə 246خال مولانا شاه محمود است و در خط شاگرد مولانا سلطانعلی مشهدی با وجود کبر سن خط را خوب مینوشت . مصرع : سفید شد چو درخت شکوفه دار سرش . نهال آرزوی سرو قامتان در چمن جان می کشت مدتها در خدمت حضرت صاحبقران مشرف بوده در این دو سال بعالم جاودانی شتافته این شعر از اوست:ما را سریر سلطنت آن خاک در بس است
Qəsidə 207که را مهربانی نماید نگاریبخوشی گذارد همی روزگاری
Çobanın hekayəsiYay günü şəhrə gəldi bir çoban,Dəyənək əldə, seyr edib hər yan.
Rübai 115ماییم درین زمانه سر دفتر غمغم در خور ما آمده ما در خور غم
QısqanclıqFaruq Nafiz Çamlıbelə*Kim səninlə üz-üzə, göz-gözə olmaq dilər,
İtirmək istəmirəmÜzünü görmədiyim illər gəlib ötüşdü,Bəxtimə bax, nəhayət, vüsal vaxtı yetişdi.
Daim cəmali-dilbərə məftun gözilə baxDaim cəmali-dilbərə məftun gözilə bax,Eşq aləmində Leyliyə Məcnun gözilə bax!
NüşabəMövzusu Nizami Gəncəvinin “Şərəfnamə”poemasından alınmışdır
Rübai 155Sürtüb saçına ənbəri, nazlansan sən,Dünya necə tərsalığa dönməz birdən.?!
Rübai 9دین آر به دست از پی دینار مرواز دیدن زر چو طفل از کار مرو
Digər şeir 58گر مرا راه گدائی بسر کوی تو بودتا ابد دست من و حلقۀ گیسوی تو بود
Qəzəl 206الا ای ماه کنعانی برآ از چاه ظلمانیبه مصر عالم جان شو، نشین آنجا به سلطانی
Neçin verməyir? ("Bircə bu məşrutəni şah neçin verməyir?")Bircə bu məşrutəni şah neçin verməyir?Gah verir filməsəl, gah neçin verməyir?
Qotazlı çəkməUşaq həkimi Validə xanım bu gün birinci dəfə idi ki, işə gəlirdi. Məzuniyyətini qurtarıb təzəcə qayıtmışdı. Onu qapıda qarşılayan xadimə ilə görüşüb əhvallaşdı. Xələtini geyib kabinetinə daxil olan kimi, yuxarı baxıb soruşdu:– Hələ bunun sahibi tapılmayıb? Bəs bunun sahibi gəlmədi?
UnutUnut, dedim, unut! Gətirmə yada,Bir daha dünyada sən, ey səs, məni!
Bu payız qarıTez yağdı, tez yağdı bu payız qarı,Söndü çox əllərin odu barında.
Dəmadəm bəhs edir bülbül mənmlə xürdədanlar təkDəmadəm bəhs edir bülbül mənmlə xürdədanlar tək,Deyir: çoxdur bu gülşəndə sizin qönçədəhanlar tək.
Yazdıqca Pünhan dəf kimiYeddi nəslinçün yaratdın gün-güzəran dəf kimi,Bilmədin bir gün əsəbdən partlar insan dəf kimi.
Doğum evindəKeçirəm yanından doğumxananın,Alır qulaqlarım körpə səsini.
Zülmətdə işıqElə yadımdadı o axşam üstü,elə nisgilliyəm düzü o vaxtdan, –
İnsan nəğməsiHələ söz yox ikən nəğmə var idi,Sonra sözə döndü insanın səsi,