Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Xəyalınla, fikrinləHəmişə sərxoşam mən.
Eşqin ey dilbər, könül təxtində şah olmuş dururEşqin ey dilbər, könül təxtində şah olmuş durur,Surətin can mülkinə xurşidü mah olmuş durur.
Zirvədən baxanlarQanadlar qaldırdı sizi zirvəyə,Az qaldı başınız buluda dəyə,
Təzə gələn körpəyəBütün körpələr cənnətdən gəlir. Hər təzə körpə dünyaya göz açan kimi canına daraşan dərdləri görüb qışqırır ki, onu istədiyi dünyaya deyil, səhvən başqa dünyaya gətirdiyini Allah eşitsin. Körpənin ilk qışqırtısı Allaha ilk duası, dünyaya ilk etirazıdır.Ay bəbə, baxma geri,
Sürgün yeriNə zaman bahtımızaAy doğdu, gün yeridi.
GedərəmDost məni çağırsa, vaxtsız ölümə,Çatanda çəksələr, dara gedərəm.
Sərsəng – başımın daşı…Ürəkdə bir neçə sözüm paslanıb,Xatirəm ağlayıb, gözüm islanıb.
Qəzəl 1097Mişk ətirli o şəvə saçlar, o nemət ondadır,Dan yerində nur saçan o lalə surət ondadır.
Rübai 218Biz ki,mədrəsədə qələt dərs aldıq,Mənaya çatmayıb, ləfzdə qaldıq.
Qəzəl 58Gülzari-kuyin içrə rəqibin səfası var,Ruyin görən bir aşiqə yüz min cəfası var.
Qəzəl 564تیر تدبیر تو در کیش ندارم، چه کنم؟سپر جور تو با خویش ندارم، چه کنم؟
İdarədənMöhtərəm oxucularımıza məlumdur ki, jurnalımız iki il dayanıb çıxmır.Burada iki mətləb var ki, oxucularımız əlbəttə onu bilmək istəyəcəklər: biri jurnalın dayanmağının səbəbi, biri də budur ki, aya, bu iki ilin müddətində ki, jurnal çıxmırdı, bəs, mən Molla Nəsrəddin harada idim və nə işlə məşğul idim, ya bəlkə bikar gəzib dolanırdım, ya ki, müftəcə yeyib yatırdım?
Zihî zülf ü zihî şâme bu giceZihî zülf ü zihî şâme bu giceKi ta'n ider yine şâma bu gice
Sirlər xəzinəsi, fəsil 41Hindistanlı bir mö’bid güc verərək ayağa,Yol getdi, yol yeridi baxsın bostana, bağa.
Şeyx əmi!Üstünə sal tazə əba, şeyx əmi,Saqqala yax rəngü həna, şeyx əmi!
Ənisül-arifin, 9هر دلی کو پیرو اماره شداز بلاد معرفت آواره شد
Qəzəl 265ای ز قیام قامتت هر طرفی قیامتیجز تو که دارد این چنین خوب و لطیف قامتی
Töhfeyi-Sami, bölmə 249از تربت خراسان است و خط نستعلیق را خوب مینوشت در نقاری و زرفشانی در استخوان استاد بود . در سازها عود و شتر غو را بنوعی می نواخت که باعتقاد من کسی به از او ننواخته، بسیار خلیق و درویش نهاد بود، و در عمل عروض و معما طبعش خوب و ذوقش مرغوب بود. این دو مطلع از اوست :بجان از ستم های دوران رسیدم
Qitə 12ای آنکه مر ترا بجهان در نظیر نیستآنکو خطر نیافت ز فیضت خطیر نیست
Oğluma nəsihət (Vaqif ol, ey nəcibü fərzanə)Vaqif ol, ey nəcibü fərzanə,Lən edirsən həmişə şeytanə.
Rübai 122هر عذر که با یار بداندیش نهمزان عذر همه خار دل ریش نهم
MehribanlarMehribanlar mehribanlar yanındadır,Mehribanlıq yaxşıların qanındadır,
GünahkarıqTəbəssümlər yağdırıb tez-tez dodaqlarından,Yetənə yalvarırsan tərifçün dilənçi tək.
Qəm çəkmə, könül, məclisə canan yenə gəldi!Qəm çəkmə, könül, məclisə canan yenə gəldi!Bu qalibi-biruhə verən can yenə gəldi!
Birinci pərdəƏhvalat padşahın sarayında vaqe olur.*Xidmətçi**. Şahzadə xanımın əhvalı necədir?
Rübai 169Qəlbində soyuq qışdır, üzün gül, nəsrin,Düşmənlərə sevgi, bizə göstərdin kin.
Rübai 14روزی که ز بیم جمله را دل خونستمنگر به گناه ما که چند و چونست
Digər şeir 63جز دو ابروی کج یار بروی چونگارمی ندیده است کسی در سر یکمه دو هلال
Qəzəl 209به جای هر سر مویی گرم بود جانیفدای خاک کف پای چون تو جانانی
ŞAH DEDİ: – AĞLAYIRAM, BƏS Kİ, ÜZÜM ÇİRKİNDİRŞah dedi: – Ağlayıram, bəs ki, üzüm çirkindir,İldə bir görsəm əgər ayinədə surətimi!