Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qədəm qoyub asta-asta,Sən bu diyara, xoş gəldin!
Qəzəl 138ار رخت پنهان بنور خویشتنروت مخفی در ظهور خویشتن
Bu cavan yaşımda...Bu cavan yaşında stol dalında,Qoymayım, kişilər qocala bilər.
Şeir 176دور جهان، خونی خونخوارهاستمحکمهٔ نیک و بد کارهاست
Didənə-bağban aşeqra və azad kərdən (Bağbanın aşiq görməsi və azad etməsi)Bu vəhşət ilən ki, baxar idim,Vəhşətdə könülni yaxar idim.
Qitə 64دادم به مسیوهال خراسان راعیسی صفت گریختم از احمق
Hara gedir bu dünya?Başa keçdi gerçəyiƏlimizdən çalanlar.
Nə təyyarə uçaydıNə qış tufanları dağlara qaçaydı,Nə bahar gələydi,
Sabah bəlkə də sevməyəcəklər məniZalım qızı! Üzün ay işığıyla dolub,gözlərin göz yaşıyla.
Hey dərin-dərinMərfət əhli mərd dolanır dünyada,Məhəbbət düşünər hey dərin-dərin.
Mən şair deyiləm..Bu xalq yeddi yerdən zavala gəldi,Bu xalqın danışan dili olmadım.
Qəzəl 2064Dostluğun çox şərti var, ancaq qanında yox sənin,Dost üçün şam tək alışmaq da canında yox sənin.
Qitə 146Dəvatımın üzü sadə, içi dərin dəryadır,Qara suyu nəhəngiylə əcəb ona oxşayır.
Qəzəl 747دلبرا، روز جدایی یاد ما میکردهاییا چو از ما دور گشتی دل جدا میکردهای
Qəzəl 145Mələk ol sərvi-rəvanın qədinə salsa nəzər,Yaralı quş kimi göydən düşər, açmaz şəhpər.
QısacaSözü qısaca söyləməyin özü də hünərdir.Həmin bu qısaca sözlərin biri də yoldaş Muxtar Hacızadənin sözüdür ki, “Kommunist” qəzetəsinin 64-cü nömrəsində çap olunan məqaləsində söyləyir:
Gel imdi bî-dü vü çâr iy habîb-i meh-çehreGel imdi bî-dü vü çâr iy habîb-i meh-çehreKi şeşder oynamağ içün salaram uş mühre
Yeddi gözəl, fəsil 33Müştəriylə Zühəl qovuşan zamanGünəş daxil oldu Həmələ Hutdan,
Qəzəl 462ما در جهان کون برای تو آمدیمبهر تو آمدیم و برای تو آمدیم
Şairin son sözüAxşam çağı idi. Günəşin istiliyi axşam küləkləri qarşısında məğlub olaraq, get-gedə təsirini itirirdi. Səyahət vaxtı keçirdi, çay kənarına səyahət üçün gələnlər çəkilib gedirdi. Şair də qalxıb çayın kənarı ilə şərqə doğru döndü. Musa dəyirmanının ətrafındakı söyüdlükdən qalxıb Səncər meydanına tərəf getdi. Bu zaman onu arxadan bir nəfər səslədi:– Möhtərəm şair, bir az ayaq saxlayın.
Rübai 82تا عارف ذات لامکانی نشویهستی تو فنا و جاودانی نشوی
Töhfeyi-Sami, bölmə 364در تابستان سقایی میکند و در زمستان عسل فورشی اشعار بسیار یاد دارد و مردم شهر بواسطه این با او خوش دارند.این مطلع از اوست:چه باشد غنچه های لاله هر سو نوبهاران را
Rübai 6مادر چو بزاد آن بدعا خواسته راکردهاست نشان آن مه پیراسته را
Müəzzin hekayəsiBir nəfər bədsövt olan müəzzin bir çöldə əzan verirdi və hər yanayüyürüb öz sövtünə qulaq asırdı. Ondan bu əcibə olan haləti görüb,
BülbülXəzan gəldi, düşdü yenə soyuqlar,Dəli külək bağçalarda sayıqlar,
Qəzəl 40جز رگ جان عشق تو دگر چه گشاید؟یا ز تو جز رنج و درد سر چه گشاید؟
Yubiley aşiqiYubiley istəyirəm, yubiley istəyirəm,Çox az şey istəyirəm, çox az şey istəyirəm,
Mərdümi-çeşmim edib mişksifət zülfü vətənMərdümi-çeşmim edib mişksifət zülfü vətən,Dami-səyyadidə san bənd olub ahuyi-Xütən.
O baxışlarO hərarətlə sevdiyim gözünüYenə üç-dörd gün oldu görməyəli.
Rübai 136عشق است که شیر نر زبون آید از اوبحریست که طرفهها برون آید از او