Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Könlümün gözləri yar nərgisinə saldı nəzər,Yox təəccüb, qarə bəxtim mənə vermirsə səmər.
“Eşq mədrəsəsi”Eşq mədrəsəsi, məhəbbət ibrətxanası, naz və qəmzə darülfünunu, qucaqlaşma evi.İnsafən bu əlli ilin müddətində teatrımız çox-çox tərəqqi tapdı. O qədər qabağa gəldi ki, indi Mirzə Fətəli birdən dirilə və gələ əyləşə tamaşa otağında. Pərdə qalxandan sonra səhnəmizə tamaşa edə. Yəqin ki, tanımayacaq ki, aya bura haradır, teatrdır ya lotuxanadır.
Yüregüme urur ise sanemâ gözün ohı yüzYüregüme urur ise sanemâ gözün ohı yüzBu cânum sana fidâdur ne yüz ile kaytaram yüz
Sirlər xəzinəsi, fəsil 36Ey vüsal gecəsinin ən möhtəşəm heykəli,Ey səhər bayrağından daha yüngül, kölgəli!
Qəzəl 465ما در طلب دوست فراوان بدویدیمبسیار دویدیم ولیکن نرسیدیم
Şərəfli ailəMəhsəti xanım xəstəlik yatağında idi. Neçə gündü ki, süfrə başına gələ bilmirdi.Nahar vaxtı idi, Rəna süfrəni açıb Nizamini nahar yeməyinə çağırdı. Nizami yenə də səliqə ilə qələm və kağızını yığışdırıb yanındakı heybəyə qoydu və pilləkənlərdən qalxıb süfrə başına gəldi. Süfrə olduqca yoxsul idi. Orada süddən və arpa çörəyindən başqa heç bir şey yox idi. Nizami oturdu, nahar yeməyinə başlarkən Rəna ona sual verdi:
Rübai 83ای آن که تو تن را به سفالی ننهیلب بر لب آن آب زلالی ننهی
Töhfeyi-Sami, bölmə 382در شهر مذکور به تکمه بندی اوقات میگذراند این مطلع از اوست :ای دلم با غم عشق تو زهر غم فارغ
Rübai 10تا فتنه دلم بر آن لب میگونستصبرم کم و عشق هر زمان افزونست
Dəllək və xacəBir dəllək bir xacənin başın təraş qılırdı. Dəlləyin əli titrəyib bircüzi onun başından məcruh elədi. Xacə fəryad elədi: – Ey usta, başımı
Yaralı quşun fəryadıMən nəğməli bir quş idim,Bir gülə vurulmuş idim,
Qəzəl 51می درفگن به جام که مست شبانهایمما را سهگانه ده که درین ره یگانهایم
Sərçə balladasıŞarj-nəzirə*Günlərin bir günündə
Məni həmişə, gülüm, xari-ruzigar elədinMəni həmişə, gülüm, xari-ruzigar elədin,Rəqibə məxfi olan sirrim aşikar elədin.
Bu qürurlu boyun burulmazmı?Bu qürurlu boyun burulmazmı?Bu bulanıq sular durulmazmı?
Rübai 146ای کرده جفا و جور آئین، بحلیوآورده به جای مهرِ من کین، بحلی
Qəzəl 60کی وعدههای لعل تو از یاد میرودکی ذوق شادی از دل ناشاد میرود
Atəşkədə, fəsil 4از حدیث شاه حرّ ابن یزیداز ندامت دست بر دندان گزید
Rübai 24تبریز نکو و هر چه ز آنجاست نکوستمغزند و مپندار تو ایشان را پوست
Qəztələr tövqifini yalnız Sipəhdar əkməyirQəztələr tövqifini yalnız Sipəhdar1 əkməyir,Bizdə də əskik deyildir boylə biidraklər!
Mənim dilmancımİndi adlar, sözlər tez-tez dəyişir. Bilmirəm niyə. Biz cavan olanda bir şeyin adını öyrənirdik, iş də qurtarıb gedirdi. İndi səhər yerindən qalxıb qapıya çıxırsan, görürsən küçənin, idarənin, parkın adı dəyişib. Bizim uşaq artistdir, səhər-axşam geyinib gedəndə bilirdim ki, teatra, oyuna gedir, dünən görürəm anası deyir:– Nadir getdi festivala!
Məhəbbətİztirab içində yatır qəhrəman,Nə qədər solğundur onun bənizi.
Vətən mükafatıHeç bir mükafatın yetmədi mənə,Bircə «sağ olun» da bəsimdi, vətən!
Mən öləndən sonra, deyin dildaraMən öləndən sonra, deyin dildara,Yadlar ilə deyib-gülməsin barı!
Tərpəndi, ya tərpənmədi?Titrəyib yer tərpənəndə bilmirəm insanların,Şübhəli iymanları tərpəndi, ya tərpənmədi?
Dörd əməliyyatUşaq əldə əlvan şara, göydə uçan qartalaBaxıb həsəd çəkən kimi mənə həsəd çəkirsən.
Yadına düşəcəyəmDeyirdin ki, birtəhərunudaram mən səni.
Buludlar getdiBuludlar getdi dənizə,Dəniz çiməcək bu gecə.
Kənzül-həqayiq, fəsil 12چنین گفتند دانایان اسرارکه چون حق کرد نور خویش اظهار
Bir cəfapişə məhi-afaqgərdim var mənimBir cəfapişə məhi-afaqgərdim var mənimKim, ğəmindən sağarıb rüxsari-zərdim var mənim,