Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qarşımda həmişə bir Bu - Ləhəb var,Hər müsbət işə bir mənfi tələb var.
Qəzəl 108این باغ سراسر همه پر باد وزانستجنبیدن این شاخ درخشان همه زانست
Qəzəl 5Kimi nisbət qılım ol sərvi-sənubər qəddə,Ucalardan ucadır qədrdə, həm qiymətdə.
Şəhərə doğruMəlumdur ki, kənd əhalisinin əhvalını yaxşılaşdırmaq məqsədi ilə “Kəndə doğru!” şüarın dalısı “Şəhərə doğru!” olacaqdır. O səbəbə ki, kənd əhalisinin əhvalı kənd dairəsində nə qədər gözəlləşsə, yenə kənd əhalisi şəhərsiz ötüşə bilməyəcək və bu hal o qədər açıq və vazehdir ki, bunu bəyan etməyə daha bir lüzum qalmır.Onun üçün də kəndlilərin qədim dostu “Molla Nəsrəddin” əmi “piş əzvəqt” öz çarıqlı köhnə dostlarının qeydinə qalmaq babətindən bu söhbəti vaxt ikən ortalığa atır ki, sonra iş işdən keçməmiş olsun və fürsət itməmiş olsun.
Bakmaz oldun bize cân eyle mi gönül alalıBakmaz oldun bize cân eyle mi gönül alalıCân kuşın görmemişem dahi saguna ileli
Xosrov və Şirin, fəsil 45Söz ustadlığında o zəhmət çəkənDəftərində belə yazıb eşqdən:
Məsnəvi 7خری از پایگاهی کرد فریادکه دوران سلوک حق برافتاد
NevhələrimBakıya məhərrəmlikdə mərsiyə oxumaq üçün gələn mərsiyəxanlardan iyirmi nəfəri işsiz qaldığından hər şeylərini satandan sonra İrandan yol xərcliyi istəmişlər ki, çıxıb getsinlər.*On bir il Qafqaza peydərpey olubdur səfərim,
Qəzəl 25زلف تو شب قدر من و روی تو عید استوز زلف تو اندیشه ادراک بعید است
Töhfeyi-Sami, bölmə 689از ولایت ساوه است این مطلع از اوست :هر لحظه سوزد آه بنوعی دگر مرا
Qəsidə 99ای آفریدگار چو تو نافریده کسکار تو دانش و دهش و دین و داد بس
Təbrizdə təbdən cigərim qan olduTəbrizdə təbdən cigərim qan oldu,Yandı bədənim atəşi-suzan oldu,
FüzuliEy Füzuli, adınla iftixar eylərik biz,Bir şair tuta bilməz sənətin tutan yeri!
Rübai 5مه مژده دهد به عمر جاوید امشببربط بنهد ز دست ناهید امشب
Qəlbində məhəbbətDostum Arifə*Arif, deyirəm gör əziz illər necə keçdi, –
Məcnuna deyən yoxdur: “Ey aşiqi-biçarəMəcnuna deyən yoxdur: “Ey aşiqi-biçarə,Leyliylə nə karın var, qoysun səni avarə”?
VIIRəcəb Xasaya getdikcə daha çox təsir etməyə çalışırdı. Bir gün Xasay əlində dəyənək bağçanın taxta hasarlığına çırpa-çırpa qaçırdı. Rəcəb bir siçanın quyruğundan tutub gülə-gülə:– Xasay, bura bax, bura bax, siçan tutmuşam – deyə onu çağırdı.
Rübai 149هرگز کامم ز خفت و خوابم ندهیشب با تو سخن کنم جوابم ندهی
Qəzəl 2دیده پر خون شد به دل دیگر نمیدانم چه شدآب این سرچشمه را از سر نمیدانم چه شد
Qəzəl 63از تو نتابم رخ ای نگار بمعبودگر چو خلیلم بری بآتش نمرود
Qəzəl 89عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود
Zilli-Sultana, amandır, verməyin İrana yolZilli-Sultana, amandır, verməyin Irana yol,Rəhm edin bir kərrə xəlqüllaha, Allah eşqinə!
Nigaran olmaXeyirxahlıq yaxşı xasiyyətdir, heyif ki, hər adamda olmur. Təbiətcə mülayim, insanpərvər, işgüzar olanlar hər zaman, hər yerdə, hər çətin işdə hər kəsə təsəlli, məsləhət verməkdən çəkinmirlər:– Nigaran olma, arxayın get, ürəyini sıxma, düzələcək. – Əlbət ki, belə şəraitdə sən də inanıb, ümid bəsləyirsən, sakit olursan.
CəbhədəToxunub dağlara qayıdır yenəSərhəd boyundakı hücum borusu;
Ayağa dur, Azərbaycan!Nə yatmısan, qoca vulkan, səninləyəm!Ayağa dur, Azərbaycan, səninləyəm!
Nola gör saxlar isəm təndə dilü cani əzizNola gör saxlar isəm təndə dilü cani əziz,Bir pərinindir, onunçün tutaram anı əziz.
Boyunlar darə öyrəndiBizə dərd üz verən gündən, hərə bir çarə öyrəndi,Bakı köç etdi bulvardan, gələn bulvara öyrəndi.
Qonşu kupedəki cavan almanlaQonşu kupedəki cavan almanlaDurmuşam vaqonun dəhlizində mən.
Sənə qul deyəni qul kimi öldürGəl mənim “qul” balam, “qul” pəhləvanım,qullar bazarında necəsən oğlum?
Ey əzəldən eşqün ilən əhdü peymanım mənimEy əzəldən eşqün ilən əhdü peymanım mənim,Ta əbəd sevdayi-zülfin munisi-canım mənim.