Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Salmış olsa gər nəzərdən, zülm ilə gül bülbüli,Yad qılmaz gülşən içrə bir zaman bülbül güli.
Gənc müəllimlərəPedaqoji texnikumun on illiyi münasibətilə*– Dünən artıq bir uşaqdın, qansız, cansız, çəlimsiz!
Rübai 18در عالم جان خطبه به نام خط اوستصبح دل عشاق ز شام خط اوست
Qəzəl 17هر که را روزی لطف تو رعایت نکندگر دو عالم بدهندش که کفایت نکند
Digər şeir 81زنگاه چشم مستت گله بی حساب دارم...
Qəzəl 104چون قامت تو سروی در بوستان نرویدچون عارض تو یک گل در گلستان نروید
Sən piri-cəhandidəsən, ey Seyyidi-sərkarSən piri-cəhandidəsən, ey Seyyidi-sərkar,Məndən çək əlin, eylə gilən pir ilə rəftar!
Səksənilliyə çağırmışdılarSon zamanlarda bizim aləmdə xeyir işlər çox olur. Ha görürsən bayramdır, yubileydir, məclisdir, mərasimdir, görüşdür. Bir yoldaşın yaxşı işindən, o birisinin ixtirasından, icadından söhbət gedir. Hamı da belə tədbirlərə, xeyir işlərə sevinir, ürəkdən sevinir, rəvac verməyə çalışır.Bu dəfə bizi dağ rayonlarından birinə, qocaman müəllim Paşa Quliyevin yubiley məclisinə dəvət etmişdilər.
Həyat dedikiəri şübhəli bir şeyHəyat dedikiəri şübhəli bir şey,Ölümsə şübhədən çıxmaq deməkdir.
Nazimə Türkiyə sovqatıFikrimdə nə vaxtdanuyumuş bir xəbər
Ey dil rəvişi-aşiqi pərvanədən öyrənEy dil rəvişi-aşiqi pərvanədən öyrən,Yax atəşə cani.
Başda baş bədənsiz olarXəzanə dönsə bahar, bağ yasəmənsiz olar,Fəraqdən batar bu bağ, yasə mənsiz olar.
Yox, yox, az olmayıb çətin anlarım...Yox, yox, az olmayıb çətin anlarım...Dərdim də, qəmim də az olmayıbdır.
Sən köçdün dünyadanMənə deyirdin ki, köçək xaricə,bu zülmə dözərmi vətəndə insan?!
Can verib sevdüm səni, cana ki, yarim bolğasanCan verib sevdüm səni, cana ki, yarim bolğasan,Nə bilürdüm kim, bəlayi-ruzigarim bolğasan.
Dördüncü məclisM ə ş ə d i İ b a d ı n evində vaqe olur. Toy məclisidir. Q o ç u Ə s g ə r "Padşah" olub, yuxarı başda əyləşibdir. Səhnədə olanlar: H ə s ə n q u l u b ə y, R z a b ə y, Ə s g ə r və qonaqlar. Pərdə qalxır. Oyunçu qız ləzginka oynayır. Bəəd çıxıb gedir.*Ə s g ə r. Mən tar çalana əmr edirəm ki, bir "Roza" havası çalsın, Həsənqulu bəy durub oynasın!
Əhli-həyatə söylərəm, ey həyyi-laməmatƏhli-həyatə söylərəm, ey həyyi-laməmat,Fani cahanda kimsəyə munis deyil həyat.
Sonu başdan yaşayanamNamərd qardaş, məndən ona,Ondan mənə nə deyirsən?
Qəzəl 6638ای چشم تو خونریزتر از دور زمانهمژگان ترا مردمک دیده نشانه
Rübai 144Dün gecə ləbini dişlədim, canan,Ondan isitməyə düşdü bu gün can.
Qəzəl 251موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شدمی درآید، که گل زرد به در خواهد شد
Qəsidə 25Səhər çağı açılarkən qovuşdu leylü nəhar,Üfüq açıldı, seçildi qoyun ilə canavar.
TəfavütQubalılar məscidinin qabağından keçəndə orada axır vaxtlarda izdiham görürəm. Axund Şeyx Qəni həzrətləri durub hökm edir, xeyli usta, bənna və fəhlə işdədirlər. Bir yanda kərpic işi görülür, bir yanda qapı və pəncərə qayrılır, minarələrin üstə ustalar çıxıb orada səliqə satırlar, qübbələrə rəng vururlar, minarədə müəzzinlər öz mövqelərini bəravürd edirlər, azan vaxtı azan çağırırlar, möminlər minarələrə dırmaşıb Ramazan ayının tulusunun arzusunda növ-növ xəyalata cumub, bir an da olmuş olsa özlərini rovzeyi-rizvan hiss edirlər.Amma buradan bir az fasilədə təzə tramvay üçün böyük bir vağzal bina olunur, həmən təzə binanı vüsətləndirmək üçün böyük bir xaçpərəst kilsəsi sökülüb, aradan götürülür.
Yüzünden özge yüzini ben aya saymazamYüzünden özge yüzini ben aya saymazamİşbu humârı cüz ki lebün aya saymazam
Xosrov və Şirin, fəsil 13Qapayan zamanda qapıları mənGözüm ayrılmırdı mavi göylərdən.
Qitə 15خداوند داننده دستگیررؤف و رحیم و قدیم و قدیر
Bu da bir mö’cüzə(Kollektiv təsərrüfat həyatına dair iki pərdədə musiqili teatr əsəridir.)*Əsərdə iştirak edənlər
Qəzəl 72ز بند زلف تو جان مرا نجات مباددل مرا نفسی بی رخت حیات مباد
Töhfeyi-Sami, bölmə 42ولد خلیفه هدایت الله اصفهانی است از سادات بزرگ آنجاست . جوانی متقی، فاضل درویش نهاد است و همیشه رعایت اهل استحقاق می نماید و اغلب بدرس و افاده مشغولی می فرماید این رباعی از اوست .شمعی که بسوخت جان غم پروردم
Qəsidə 121ایا درفش تو باز سپید و خصم تو بومنرفت زیر فلک چون تو خسرویرا بوم