Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir zaman tutdu zülm dünyanı,Ucalır xəlqin ərşə əfğanı.
Qəsidə 20دلی که تحفه تو جان مختصر سازدبسا که قوت خود از گوشه جگر سازد
Dəniz şairiKimdir o igid yolçu ki şimşək kimi çaxmış,Al yelkəninin üstünə Ay-yıldızı taxmış?!
Vəsiyyətvari bir şeyTəkcə balam, yaxın gəl, yaxşı qulaq as mənə,Qoy söyləyim atamdan nə qaldı miras mənə.
Ey qönçədəhən, naz eləmə, evmi yıxarsan!Ey qönçədəhən, naz eləmə, evmi yıxarsan!Əndami-lətifin günə vermə, soluxarsan.
Qəzəl 3475O qara gözlərin hardan yenə düşdü yadıma?Olum o gözlərə qurban, yenə düşdü yadıma.
Rübai 39Şam ürək oduyla alışan zaman.Başı bədənini əritdi haman.
Qəzəl 697کجایی؟ ای ز رخت آب ارغوان رفتهمرا به عشق تو آوازه در جهان رفته
Qəzəl 76Könlümün şadlığıdır, qəlbimə sultandı qəmin,Gözümün pərdəsidir pərdeyi-xaki-qədəmin.
“Rəhbər”Bəli, bir “qəzet” də bu tərəfdən çıxdı. Vallah, Bakı mollaları fərmayiş etdikləri doğrudur: müsəlmanın evini bu qəzetlər yıxır; qəzetlər artdıqca müsəlmanın lotuları da artır.Hələ biz başa düşmürük ki, “Rəhbər” nə deyir. Gör hələ əvvəlinci nömrədə lap başdan nə yazır: “Yaşadığımız əsr bir əsrdir ki, müntəzəm məktəbi, milli ədəbiyyatı, müəyyən məsləkdə ictimai məişəti və hər cür iqtisadi mücadiləyə hazırlığı olmayan millət məişət mücadiləsində tez-gec məhv olasıdır”; yəni türküsü: bir millətin ki, məktəbi və kitabı olmasa, – o millət puça çıxar.
Bilürsin ki günâhum çoh İlâhîBilürsin ki günâhum çoh İlâhîÜmîdüm senden ayruh yoh İlâhî
Qəzəl 444جگر گر مست و دل گر مست و آه آتشین دارمخلاصی نبست جانم را، که عشقی در کمین دارم
Vətənimizə bir neçə sözBahar oldu, ey sinədağlı çəmən!Göz aç qəmdən, ey xaki-paki vətən!
Mən mülki-cəhan, cəhan mənəm, mənMən mülki-cəhan, cəhan mənəm, mənMən həqqə məkan, məkan mənəm, mən.
Qəsidə 209مرا به ناله و زاری همیبیازاریجفای تو بکشم زانکه بس سزاواری
Töhfeyi-Sami, bölmə 670از شعرای عجیب و بلغای غریب است چه، در شعری که شکایت اهل کرمان گفته رتبه سخن او معلوم میشود :وه چرا با مه من غیر سخن میگوید
Oğluma nəsihət (Ey oğul, alim olsa xoştinət)Ey oğul, alim olsa xoştinətMali-dünyayə eyləməz rəğbət.
Qəsidə 23چه شب است این که درو خون ستم ریخته اندبر شکر ریز دعا زر کرم ریخته اند
UzaqlardaUçar uçar uca qartal dumanlı dağlarda,Görən o qartalı olmaz çiçəkli bağlarda,
Rəqs edirQoy bütün aləm gəlib görsün, nigarım rəqs edir.Rəqs edir dünya gözümdə, iftixarım rəqs edir.
El düşdü bütün heyrətə divanəliyimdənEl düşdü bütün heyrətə divanəliyimdən,Sirrin demədim bir kəsə mərdanəliyimdən.
Qəzəl 3496Gör, cahan şahına şövkət ilə izzət verilib,Mənə bu guşədə bir dünya məhəbbət verilib.
Rübai 61Dad çəkdim hicrindən, xasiyyətindən,Sənin əllərində aciz oldum mən.
Qəzəl 702ای مرغزار جانها لعل تو آب دادهوی تب کشیده دل را زلف تو تاب داده
Rübai 80Eşqdir hər iki dünyaya ziynət,Eşq ilə dolanır bütün təbiət.
Oruc yeyənlərOrucluq yetişəndə mənim heç kəsə o qədər yazığım gəlmir, nə qədər ki, oruclarını yeyənlərə.Vallah, o cür ki, mən görmüşəm, orucu yeməkdənsə tutmaq min qat asandır.
Ya İlâhî ya İlâhî ya ilâhYa İlâhî ya İlâhî ya ilâhSenden artuh yoh bu cânuma penâh
Qəzəl 445از نایره شوقت در دل شرری دارمبا طلعت خورشیدت عشق و نظری دارم
Mə’bədBir yığın daş kömülmüşdür torpaqların qoynundaDün keçərkən həzin bir səs dinləyirdim mən onda.
Neylərəm mən bunda durub, çünki dildar andadırNeylərəm mən bunda durub, çünki dildar andadır,Sanma kim, anda dedigim Bursa ya Larandadır.