Ghazal 5912

هر چند ز پیراهن بحرست کلاهممانند حباب است نظر پرده آهم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5929

سررشته مهر از می بیباک بریدیمبی دردسر از سلسله تاک بریدیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5941

دلم سیاه شد از بس که برکتاب گذشتمکدام روز سیه بود کز شراب گذشتم؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5954

سوخته جانم غم وسیله ندارمداغ دل لاله ام فتیله ندارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5961

چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردمنرسیده ام به دردی که کسی رسد به دردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5962

همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغمکه چرا روشن ازان چهره نگردید چراغم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5968

از نگاه خیره چشم یار می گردد گراناز عیادت دایم این بیمار می گردد گران

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 599

چه غم ز آه من آن خط روح پرور را؟که برگریز نباشد بهار عنبر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6001

نیستم در عشق کافر ماجرای سوختنمی‌دهم جان همچو هندو از برای سوختن

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6004

چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟اشک حسرت را فرو خوردن، گهر پنداشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6006

پیش اهل دل ادب منظور باید داشتنبا کمال قرب خود را دور باید داشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6020

حق گوهر چیست، آب و رنگ گوهر یافتننیست تحسینی سخن را بهتر از دریافتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6031

لشکر خط ملک حسنت را به هم خواهد زدنصفحه رخساره ات را خط قلم خواهد زدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6064

گرد غم فرش است دایم در غم‌آباد وطندر غریبی نیست مکروهی به جز یاد وطن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6065

چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6068

زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6087

مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکنچشم خونبار مرا همکاسه طوفان مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6092

آه گرمی هست دایم در دل بی تاب مننیست هرگز بی چراغی گوشه محراب من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6094

دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6095

می گذشت از پرده های آسمان فریاد منبرنمی آید کنون از آشیان فریاد من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6096

هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود منچشم مجمر روشن است از آتش بی دود من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6099

چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟تا به کی تلقین خون مرده باشد کار من؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6103

مغز را آشفته می سازد دل پر شور منپنبه برمی دارد از مینا می منصور من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6112

آه مظلوم است در بالا دوی ادراک مناز زبردستی به ساق عرش پیچد تاک من

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.