Ghazal 6114

از گهر گرد یتیمی شست آب چشم منتوتیا شد خاک در عهد سحاب چشم من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6115

سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6116

نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان مناز پشیمانی دل خود می خورد مهمان من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6119

پیش خونم شعله آتش سپر انداخته استتیغ شاخ زعفران گردد ز رنگ خون من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 612

ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرابه باغ خلد ز هر داغ روزنی است مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6122

می کند در پرده دل سیر دایم آه منتا کسی واقف نگردد از غم جانکاه من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6124

بس که دارد ناتوانی ریشه در اعضای منسایه همچون دام می پیچد به دست و پای من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6125

بس که شبها چین غم می چیند از ابروی منموج جوهر می زند آیینه زانوی من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6126

می زند از گریه موج خوشدلی ابروی منآب چون شمشیر جوهر می شود در جوی من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6130

عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برونروی نورانی ز زیر ابر ماه آرد برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6131

ناله را درد از دل افگار می آرد برونزخم ناخن نغمه را از تار می آرد برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6132

ناله نی از جگرها آه می آرد برونیوسفی در هر نفس از چاه می آرد برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6134

جان به صد داغ از تن خاکی سرشت آمد برونجغد ازین ویرانه طاوس بهشت آمد برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6135

دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برونصبح چون گردید روشن، آفتاب آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6142

غم ز محنت خانه من شاد می آید برونسیل از ویرانه ام آباد می آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6143

دشمن از غمخانه من شاد می آید برونسیل روشن زین خراب آباد می آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6144

آه کی از جان دردآلود می آید برونکز خس و خاشاک هستی دود می آید برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6146

آه حسرت از دل پیران جهد بی اختیارتیر صائب زین کمان بی زور می آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6150

تا به عزم صید آن بی‌باک می‌آید برونخون ز چشم حلقه فتراک می‌آید برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 618

زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرالب خموش به دارالامان رساند مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6183

می از خود آورد بیرون ایاغ لاله رخسارانازان پیوسته تر باشد دماغ لاله رخساران

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6187

ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهانکه سازم درد را از قدردانی از نظر پنهان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6190

به امید اقامت دل به اسباب جهان بستنبود شیرازه از غفلت به اوراق خزان بستن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 620

ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مراز بحر کرد کرم خلعت وجود مرا

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.