Ghazal 2478

از سپهر نیلگون خاکستر ما کرده اندنه فلک را پرده دار اخگر ما کرده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2480

خنده‌ات را چاشنی از شیر و شکّر کرده‌اندپسته‌ات را خوش‌نمک از شور محشر کرده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2493

در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختندلاله ها پیمانه خود را به صحرا ریختند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2499

ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزندچون شود لبریز جام، از وی صدا چون سرزند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2501

نه همین بر قلب ایمان یا دل ما می‌زنددزد خال او شبی خود را به صد جا می‌زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2505

با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زندبوسه چون ساغر بر آن لبهای میگون می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2523

باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کندآب شیرین گر زمین شور را قابل کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2524

خط مگر با آن لب میگون مرا همدم کندزور این می را مگر بیهوشدارو کم کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2549

مست ناز من ز ساغر تا لبی تر می‌کنداز لب میگون دو چندان می به ساغر می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 255

تا خرام قامت او برد از سر هوش ماپشت بر دیوار چون محراب ماند آغوش ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2563

ساغر پر می علاج جان محزون می‌کندگرد پاک از چهره سیلاب جیحون می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2569

عشق او جا در دل دیوانه خالی می کندروشنایی جای خود در خانه خالی می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2574

از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکندخار از بیطاقتی در چشم بلبل بشکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2575

سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکندشاخ گل را رعشه از کف ساغر صهبا فکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2582

برق ما نگذاشت دود از خار و خس گردد بلندپیش ما چون ناله اهل هوس گردد بلند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 259

از نصیحت خامتر گردد دل خودکام مااز نمک سنگین شود خواب کباب خام ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2598

نیستم غمگین که خالی چون کدویم می کنندکز می گلرنگ صاحب آبرویم می کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2604

در گذر از گفتگو تا ساغر هوشت دهندجنت در بسته از لبهای خاموشت دهند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2629

پایه نظم بلند از علم کمتر چون بود؟علم موزون کم چرا از علم ناموزون بود؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 263

راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2633

مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2643

چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رودهمچو سیل از پیش، پای کوه طاقت می رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2644

می کند یادش دل بیتاب و از خود می رودمی برد نام شراب ناب و از خود می رود

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2666

هر که در راه طلب صادق بود واصل شودراههای راست آخر محو در منزل شود

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.