Wine and the tavern
از سپهر نیلگون خاکستر ما کرده اندنه فلک را پرده دار اخگر ما کرده اند
Ghazal 2480خندهات را چاشنی از شیر و شکّر کردهاندپستهات را خوشنمک از شور محشر کردهاند
Ghazal 2493در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختندلاله ها پیمانه خود را به صحرا ریختند
Ghazal 2499ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزندچون شود لبریز جام، از وی صدا چون سرزند
Ghazal 2501نه همین بر قلب ایمان یا دل ما میزنددزد خال او شبی خود را به صد جا میزند
Ghazal 2505با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زندبوسه چون ساغر بر آن لبهای میگون می زند
Ghazal 2523باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کندآب شیرین گر زمین شور را قابل کند
Ghazal 2524خط مگر با آن لب میگون مرا همدم کندزور این می را مگر بیهوشدارو کم کند
Ghazal 2549مست ناز من ز ساغر تا لبی تر میکنداز لب میگون دو چندان می به ساغر میکند
Ghazal 255تا خرام قامت او برد از سر هوش ماپشت بر دیوار چون محراب ماند آغوش ما
Ghazal 2563ساغر پر می علاج جان محزون میکندگرد پاک از چهره سیلاب جیحون میکند
Ghazal 2569عشق او جا در دل دیوانه خالی می کندروشنایی جای خود در خانه خالی می کند
Ghazal 2574از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکندخار از بیطاقتی در چشم بلبل بشکند
Ghazal 2575سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکندشاخ گل را رعشه از کف ساغر صهبا فکند
Ghazal 2582برق ما نگذاشت دود از خار و خس گردد بلندپیش ما چون ناله اهل هوس گردد بلند؟
Ghazal 259از نصیحت خامتر گردد دل خودکام مااز نمک سنگین شود خواب کباب خام ما
Ghazal 2598نیستم غمگین که خالی چون کدویم می کنندکز می گلرنگ صاحب آبرویم می کنند
Ghazal 2604در گذر از گفتگو تا ساغر هوشت دهندجنت در بسته از لبهای خاموشت دهند
Ghazal 2629پایه نظم بلند از علم کمتر چون بود؟علم موزون کم چرا از علم ناموزون بود؟
Ghazal 263راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما
Ghazal 2633مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود
Ghazal 2643چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رودهمچو سیل از پیش، پای کوه طاقت می رود
Ghazal 2644می کند یادش دل بیتاب و از خود می رودمی برد نام شراب ناب و از خود می رود
Ghazal 2666هر که در راه طلب صادق بود واصل شودراههای راست آخر محو در منزل شود
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.