Mammad Araz: Soviet era
Ə.Kürçaylının xatirəsinə*Kür üstündə tək ağacdı,
Köhnə qafiyələr – Çaylaq daşlarıŞairlər, sözləri buxovlamayın,Gəlin yığışdıraq qafiyələri!
Günəş günüƏkinçi, səpinçi gününə yaxın,Dəmirçi, kömürçü gününə yaxın,
Mən bir zaman şair idimMən bir zaman şair idim,Zirvələrdən zirvələrə
Nə günahBu ömürdü, öz baharı, öz qışı;Gələn yazda, gedən qışqa nə günah.
Əsgər andıDağdan, daşdan gəlir səsim,Xatirələr yolum indi.
Ölüm yaxşılığıYamanlıqdan yaxşılığa dönümdə*Bəzən asan körpü olur ölüm də.*
YalanYalan eşitmədik böcəkdən, quşdan,*İnsandı insana yalan danışan...*
Köhnə dostÇoxdandır əllərin əlimə dəymir,Niyə bu köhnə dost köhnəlmiş oldu?
Qırx doqquz yaşım14 oktyabr – qırx doqquz yaşım...Görüşdük onunla xəstəxanada.
Əlli il yaşadımƏlli il! Bəsimdir orta bir ömür,Taleyin hökmü də vaxtını bilir.
Xatirələr yordu məniBu ilğımdı – üzü gülər,Boş vədələr yordu məni.
GetdilərMərdi yıxılmağa qoymadı mərdlər,Hayına, sayına yaraq getdilər.
Havalar soyuduSoyuq görməmişdik illərdən bəriBu necə iqlimdir? –
Sənin də etibarın bura qədərmiş, heyif...Sənin də etibarın bura qədərmiş, heyif...Dözümünün dözümü çatmadı sona qədər.
Palıd, səni kim yıxdı?Ucalmağa göyün dayaz,Dərinliyə yerin dayaz.
Araz diliEyham toru tullayanda Araza*Hörmət səddi tapdanmasın arada.*
Dünya sənin, dünya mənim...Bir taleyin oyununda cütlənmiş zərik,Yüz il qoşa atılsaq da, qoşa düşmərik.
Saç ağartdımSaç ağartdım: söz yolunda,Sevda yolunda.
Bu payız qarıTez yağdı, tez yağdı bu payız qarı,Söndü çox əllərin odu barında.
PuşkinəNecə deyim: ölümünün yüz əlli ili?..Sənin əlin tətikdədir yüz əlli ildi.
Tikansız yazılarDostum İsaya*Tikanlı yazılar yazdığım yetər,
Vəfalıya can qurban...«Vəfasız atar gedər»*Heç bilmirəm kimdi yazan, kimdi oxuyan?
Meymuna əl çalmaq öyrədən uşaqMeymuna əl çalmaq öyrətmə, balaO bir gün özünü oyada bilər.
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.