Soviet era
Şeir yaza bilmirəm.Nə ürəyim göynəyir,
Üç girdin arçan odunu, divar sobası və yuxuQalan bir az kül,bir də hərarəti 5 dərəcə qalxmış
Ağlama, Şərq, ağlamaAğlama, Şərq, ağlama!Yanğıları göz yaşı söndürməz.
TorpaqTorpaq bomboz;elə bil ki, üzünə
Cırtdan nağılıBiri vardı,biri yoxdu,
Neyləsin?Qış qurtarar, yay olar,Oğlan qıza tay olar,
AzərbaycanımGecələr ulduz-ulduz,Ötüb keçir karvanım.
Göl min il yaşadıGöl min il yaşadı səssiz-səmirsizNə bir bulaq gördü, nə də bir dəniz.
Yarpaqlar töküləndəDağların zirvəsində hər gün bulud görünür,Dərələrin üstüylə boz dumanlar sürünür,
O şeiri kim yazacaqMənə nəğmə de kürül-kürül...*M.Gülgün*
Sən, ey sariban...Vətən torpağında lalə dərənlər,Sanın lalə üstdə qara xal məni.
Doğrunun üstünə qışqırdı oğruDoğrunun üstünə qışqırdı oğru:– Bəs hanı həqiqət, böyük həqiqət?!
Başı qırxılmayıb dağlı başı təkRəsul Həmzətova*Başı qırxılmayıb dağlı başı tək,
Bir insan doğuldu... Öldü... yığıldıBir insan doğuldu... Öldü... yığıldı,Danışdı “natiqlər”... Yaşardı min göz.
Qonşum çapdı divarıQonşum çapdı divarı,Batdı bu gün qan-tərə,
Qara dənizə sözüm var...Sənsiz nə gündüzüm var,Nə də ki, gecəm mənim,
Dəniz qartalıDünyaya bir qartal gəldi dənizdə,Tufanlar qoynunda o yaşa doldu.
Ovcumda bir daş vardır...Ovcumda bir daş vardır...Zümrüd kimi, sevdiyim
BuludDağda meşələrə çökən sükutGəlib ağır-ağır bir topa bulud
Günəş, dəniz və insanYanıb göy üzündə bir əzəmətləGünəş axşamçağı batdı sularda.
Bir cığır istəyirəm mən...Ən yüksək zirvəyə qalxmaq üçün mənBir cığır istədim ömrüm uzunu.
Dəniz yanmadıMənsəbdən, şöhrətdən sərxoş bir adam,Dəniz sahilinə gəldi bu axşam.
DamcılarI**Durmuşam sahildə... Dənizdə tufan,
Günəş batır...Günəş batır... yenə dəQan tökülür sulara,
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.