Homam Tabrizi: Nature and spring
برو ای زاهد مغرور و مده ما را پندعاشقان را به خدا بخش ملامت تا چند
Ghazal 66میان ما و شما بود پیش از آن پیوندکه جان علوی ما شد در این قفس در بند
Ghazal 68ماهرویان زلف مشکین را پریشان کردهاندعاشقان دنیی و دین در کار ایشان کردهاند
Ghazal 70گرچه سیاحان جهان گردیدهاندمثل رویت کافرم گر دیدهاند
Ghazal 72نظرها محرم رویت نبودندبه مشتاقان نموداری نمودند
Ghazal 77میروی وز پی تو پیر و جوان مینگرندبه تعجب همه در صورت جان مینگرند
Ghazal 78زلف ترک من صبا هردم مشوش میکندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش میکند
Ghazal 79آنچه باید همه داری و نداری مانندکس نگوید مه و خورشید به رویت مانند
Ghazal 80اهل دل در هوس عشق تو سرگردانندزاهدان شیوۀ این طایفه کمتر دانند
Ghazal 81ز کوی دوست مرا ناگزیر خواهد بودوگر گذر همه بر تیغ و تیر خواهد بود
Ghazal 83چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود
Ghazal 88جانها در آتشند که جانان همیرودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همیرود
Ghazal 89عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود
Ghazal 92بهشت روی تو را پاک دیدهای بایدکه جز به دیدن روی تو دیده نگشاید
Ghazal 94دلم ز عهدۀ عشقت برون نمیآیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید
Ghazal 97سالها باید که چون تو ماهی از دوران برآیدیا چو بالای تو سروی خوش زسروستان برآید
Ghazal 98آن نه نقشیست که در خاطر نقاش آیدفرخ آن چشم که بر طلعت زیباش آید
Ghazal 99مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید
Ghazal 101دل به کنج عافیت چون پای در دامان کشیدحلقه زلف تواش در حلقه رندان کشید
Ghazal 102نفس کافر کیش را عشق تو در ایمان کشیددیو را حکم سلیمان باز در فرمان کشید
Ghazal 104چون قامت تو سروی در بوستان نرویدچون عارض تو یک گل در گلستان نروید
Ghazal 105اینک نسیمی میدهد کز دوست میآرد خبربرخیز کاستقبال او واجب بود کردن به سر
Ghazal 106دمی وصال تو از هر چه در جهان خوشترشبی خیال تو از ملک جاودان خوشتر
Ghazal 109آفتابی و ز مهرت همه دلها محرورچشم روشن بود آن را که تو باشی منظور
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.