Saib Tabrizi: Nature and spring
برون نیامده از برگ بی ثمر شده امخبر نیافته از خویش بیخبر شده ام
Ghazal 570چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ماماه در هاله گرداب شد از گریه ما
Ghazal 5700چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده امبه عذر بی ثمری سایه گستر آمده ام
Ghazal 5706منم که از جگر لاله داغ می دزدمفروغ از گهر شب چراغ می دزدم
Ghazal 5707ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصلعنان گسسته تر از موجه سیراب شدم
Ghazal 5709اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندمگمان مبر که ز پرواز لامکان ماندم
Ghazal 5711جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدمعبیر پیرهن از گرد کاروان دیدم
Ghazal 5712ز ابر تربیت روزگار نومیدمچو تخم سوخته از نوبهار نومیدم
Ghazal 5713به جرم این که متاع هنر بود بارمیکی ز گرد کسادی خوران بازارم
Ghazal 5714گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارمبجز تو ره به کجا می برم که را دارم
Ghazal 5718ز خال روز سیاهی که داشتم دارمز زلف رشته آهی که داشتم دارم
Ghazal 5720کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم
Ghazal 5723ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارمز رنگ چهره زبان شکسته ای دارم
Ghazal 5729ز بیم هجر شب وصل یار می لرزممیان بحر ز بیم کنار می لرزم
Ghazal 573دل نگردید شب وصل تهی از گلههاطی شد این وادی و هموار نشد آبلهها
Ghazal 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسمچو لاله داغ بود گل ز گرمی نفسم
Ghazal 5731ز خال گوشه ابروی یار می ترسمازین ستاره دنباله دار می ترسم
Ghazal 5732چنان که نیل بود مانع رسیدن چشمبه خط رخ تو امان یافت از گزیدن چشم
Ghazal 5734ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگمز برق شیشه می آب می شود سنگم
Ghazal 5735ز بردباری ما خوار و زار شد عالمز کوه طاقت ما سنگسار شد عالم
Ghazal 5736ز گمرهی خود از روی رهنما خجلمشکسته کشتیم از سعی ناخدا خجلم
Ghazal 5738اگر چه نیک نیم در پناه نیکانمعجب که تشنه بمانم، سفال ریحانم
Ghazal 5739بس است روی دلی مشت استخوان مراز چشم شیر فتد برق در نیستانم
Ghazal 5740ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانمفتاده است تزلزل به چار ارکانم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.