Saib Tabrizi: Nature and spring
گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیمدرمانده متابعت نفس سرکشیم
Ghazal 588نداد عشق گریبان به دست کس ما راگرفت این می پر زور، چون عسس ما را
Ghazal 5880ما همچو خار سلسله جنبان آتشیمسنگ فسان تیزی مژگان آتشیم
Ghazal 5881تا کی به ذوق نشأه می دردسر کشیم؟تلخی ز بحر چند برای گهر کشیم؟
Ghazal 5884ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیماین زهر را زیاده ز اندازه می کشیم
Ghazal 5885با شوخ دیدگان هوس آشنا نیمچون عقده حباب اسیر هوا نیم
Ghazal 589مبین ز موج تهیدست خوار دریا راکه روی کار بود پشت کار دریا را
Ghazal 5893برخیز تا به عالم بی چند و چون رویماز خود به تازیانه آهی برون رویم
Ghazal 5896افزود گرانباری غفلت ز شتابمشد آبله پای طلب پرده خوابم
Ghazal 5898آن حال ندارم که به فکر دگر افتمکو قوت پا تا به خیال سفر افتم
Ghazal 5900پیش از گل رخسار تو افروخته بودمچون لاله به داغ تو جگر سوخته بودم
Ghazal 5904آن قدر ندارم که سزاوار تو باشمآن به که گرفتار گرفتار تو باشم
Ghazal 5907بیخود ز نوای دل دیوانه خویشمساقی و می و مطرب و میخانه خویشم
Ghazal 5908تا چند به روزن نرسد نور چراغم؟رنگین نشود پنبه ز خونابه داغم
Ghazal 5912هر چند ز پیراهن بحرست کلاهممانند حباب است نظر پرده آهم
Ghazal 5914از بخت سیه پست نگردید نوایماز سرمه شب بیش شد آواز درایم
Ghazal 5915کو می که ز زندان دل تنگ برآیم؟چون لاله نفس سوخته زین سنگ برآیم
Ghazal 5917از یار ز ناسازی اغیار گذشتیماز کثرت خار از گل بی خار گذشتیم
Ghazal 5918در پله آغاز ز انجام گذشتیماز مصر برون نامده از شام گذشتیم
Ghazal 592مده به چشم و دل خویش راه، غفلت رابه خلوت لحدانداز خواب راحت را
Ghazal 5920ما دستخوش سبحه و زنار نگشتیمدر حلقه تقلید گرفتار نگشتیم
Ghazal 5922از صبر عنان دل خود کام گرفتیمآن طایر وحشی به همین دام گرفتیم
Ghazal 5924هرگز به خراش جگری شاد نگردیمگر تیشه شویم امت فرهاد نگردیم
Ghazal 5928چندان که چو خورشید به آفاق دویدیمما پیر به روشندلی صبح ندیدیم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.