Ghazal 5978

از رخش خواهند جای بوسه نافهمیدگاندر حرم محراب می جویند این نادیدگان

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5979

فارغند از قید چرخ نیلگون دیوانگانرفته اند از حلقه ماتم برون دیوانگان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5980

سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلاننیست چیزی غیر بوی گل غذای بلبلان

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5981

مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5983

کرسی دارست اوج اعتبار این جهاندل منه بر دولت ناپایدار این جهان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5992

چیست جان تا زیر تیغ یار نتوان باختن؟سهل باشد پیش آب زندگی جان باختن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5993

فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5995

چند چون خامان نظر بر ماهتاب انداختن؟تا کی این مشت نمک در چشم خواب انداختن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 600

ز درد و داغ چه پرواست دردپرور را؟که آب زندگی آتش بود سمندر را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6002

نیست آسان خون نعمت‌های الوان ریختنبرگریزان مکافات است دندان ریختن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6004

چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟اشک حسرت را فرو خوردن، گهر پنداشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6007

پیچ و تاب عشق را نتوان ز جان برداشتننیست ممکن موج از آب روان برداشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6008

راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6009

کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتنسهل کاری نیست اخگر در گریبان داشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6012

به که غافل باشد آن سرو روان از خویشتنورنه خواهد گشت از غیرت نهان از خویشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6015

تندخویان می زنند آتش به جان خویشتنمی خورد دل شمع دایم از زبان خویشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6018

عشق در بند گران است از وفای خویشتنبید مجنون است خود زنجیر پای خویشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 602

ز آه سرد چه پرواست حسن سرکش را؟نسیم، بال و پر سرکشی است آتش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6031

لشکر خط ملک حسنت را به هم خواهد زدنصفحه رخساره ات را خط قلم خواهد زدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6034

تا توان خاموش بودن دم نمی باید زدنعالم آسوده را بر هم نمی باید زدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6035

تا به کی پوشیده از همصحبتان ساغر زدن؟در گره تا چند آب خویش چون گوهر زدن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6036

چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟تا به کی بر رخنه دیوار زندان گل زدن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6037

بخیه تا کی بر لباس تن ز آب و نان زدن؟از بصیرت نیست گل بر رخنه زندان زدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6039

استخوان من اگر رزق هما خواهد شدنسایه بال هما ابر بلا خواهد شدن

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.