Ghazal 6095

می گذشت از پرده های آسمان فریاد منبرنمی آید کنون از آشیان فریاد من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6097

چون زند موج حلاوت کلک شکر بار منپسته خندان شود لب بسته از گفتار من

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6098

نست چون مژگان بلند و پست در گفتار منتیر یک ترکش ز همواری بود افکار من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6099

چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟تا به کی تلقین خون مرده باشد کار من؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6101

آه می دزدد نفس در سینه افگار منغنچه می خسبد نسیم صبح در گلزار من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6103

مغز را آشفته می سازد دل پر شور منپنبه برمی دارد از مینا می منصور من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6104

دست کوته کرد زلف یار از تسخیر منریخت از زور جنون شیرازه زنجیر من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6106

دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6108

از جفای چرخ نالیدن نمی آید ز منگوش خصم سفله تابیدن نمی آید ز من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6109

بلبلم اما رسد بر لاله و گل ناز مندست گلچین می رود از کار از آواز من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 611

گرفتگی دل از چشمِ روشن است مراگره به رشته ز پیوندِ سوزن است مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6113

بس که دارد گرد کلفت چهره احوال منروی می مالد به خاک آیینه را تمثال من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6115

سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6117

با سیه چشمان بود بزم می گلگون منساغر از ناف غزالان می زند مجنون من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 612

ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرابه باغ خلد ز هر داغ روزنی است مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6120

اهل معنی گرچه خاموشند از تحسین منغوطه در خون می زنند از معنی رنگین من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6121

عشقبازی بود دایم در جهان آیین منچون سمندر بود از آتش بستر و بالین من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6127

آن که ننشیند کنون از ناز در پهلوی منتکیه گاهش بود در مستی سر زانوی من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6129

کی به سنگ از مغز مجنون می رود سودا برون؟چون برد انجم سیاهی از دل شبها برون؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 613

به اعتبار جهان هیچ کار نیست مرادماغ دشمنی روزگار نیست مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6131

ناله را درد از دل افگار می آرد برونزخم ناخن نغمه را از تار می آرد برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6137

شمع را شب تیغ روشن از نیام آید بروناز سیاهی اختر پروانه شام آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6138

نیست ممکن پخته کس زین خاکدان آید بروناز تنور سرد هیهات است نان آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6139

چون ز طرف باغ آن سرو روان آید برونگل ز دنبالش چو سنبل موکشان آید برون

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.