Qasida
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی
Qasida 15مردم این ملک را حق نعمتی از غیب دادشکر این نعمت بباید کرد تا گردد زیاد
Qasida 17سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چندماند خاکستری از دفتر و طوماری چند
Qasida 43زهی ز چین جبین آیه آیه سوره نورز خال تازه کن داغهای لاله طور
Qasida 16چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور
Qasida 17باز گلزار صفای رخ جانان داردهر طرف زینتی از سنبل و ریحان دارد
Qasida 18سر و عقل گر خدمت جان کنندبسی کار دشوار کآسان کنند
Qasida 3این حریم کیست کز جوش ملایک روزبارنیست در وی پرتو خورشید را راه گذار
Qasida 20هر که را با سرِ زلفِ سیه افتد کارشچون سیه کاران آشفته بود بازارش
Qasida 21رسید عید که عقد ملال بگشایددر فرح بکلید هلال بگشاید
Qasida 42همی با عقل در چون و چرائیهمی پوینده در راه خطائی
Qasida 11منت ایزد را که از لطف خدای مستعانعالم افسرده شد از باد نوروزی جوان
Qasida 24چونان شدم ضعیف که گر نه سخن کنمدر مجلسی ، کسی بنبیند که این منم
Qasida 40منم به بادیهٔ نیستی نهاده قدمبه حرف قید ز کلک فنا کشیده رقم
Qasida 1ای دل عبث مخور غم دنیا رافکرت مکن نیامده فردا را
Qasida 16زنگی شب را کند خورشید منظر ماهتابمهره گل را دهد تشریف گوهر ماهتاب
Qasida 28مباش ایمن ز کَیدِ چرخِ ریمنکه از کَیدش نشاید بود ایمن
Qasida 46در آرزوی ناوک او مردم ای کمانسستی مکن بسویم ازو ناوکی رسان
Qasida 6ای دل، فلک سفله کجمدار استصد بیم خزانش بهر بهار است
Qasida 17کرد میزان حساب آماده بهر خاکیاناز شب و روز مساوی میر عدل نوبهار
Qasida 32به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راهدلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه
Mən kiməm? – Bir fəqiri-bisərü paMən kiməm? – Bir fəqiri-bisərü pa,Kəmtərin bəndəvü kəminə gəda.
Qasida 11آنکس که چو سیمرغ بی نشان استاز رهزن ایام در امان است
Qasida 18سرمه چشم ملایک شد غبار اصفهاناز وجود فایض الجود شهنشاه زمان
Qasida 36جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی
Qasida 4السلام ای ساکن محنت سرای کربلاالسلام ای مستمند و مبتلای کربلا
Qasida 12اگرچه در ره هستی هزار دشواریستچو پر کاه پریدن ز جا سبکساریست
Qasida 21خاکیان را از فلک امید آسایش خطاستآسمان با این جلالت گوی چوگان قضاست
Qasida 14ساقیِ سیم بر بده ساغرکه جهان یافت رونقِ دیگر
Qasida 7هوای شمع رخت آتشم بجان انداختحدیث سوز نهانم بهر زبان انداخت