Qasida
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هوا را کند پر ز اختر شکوفهزمین را کند بحر گوهر شکوفه
Qasida 22کارها بود در این کارگه اخضرلیک دوک تو نگردید ازین بهتر
Qasida 7مقبول باد طاعتِ شَهزاده اعتضادعیدِ سعیدِ فطر بر او فرخجسته باد
Qasida 11طاعتی کان در حقیقت موجب قرب خداستطوف خاک درگه مظلوم دشت کربلاست
Qasida 45اقبالمند آن که به تأیید کردگاردر زیر پا نظر کند از اوج اعتبار
Qasida 29تا ببازار جهان سوداگریمگاه سود و گه زیان می آوریم
Qasida 26امیر کرد مرا امتحان به خطّ و سخنبه روزِ غُرّۀ شَوّال عیدِ روزه شکن
Qasida 18گل آمد باز گلشن فکر لطف از جنان داردزمین از سبزه نو حیز رنگ آسمان دارد
Qasida 2منت خدای را که به توفیق کردگاراز ناف کعبه چشمه زمزم شد آشکار
Qasida 35گرت ایدوست بود دیدهٔ روشن بینبجهان گذران تکیه مکن چندین
Qasida 6دلا ز بختِ بدِ من علی قلی خان رفتدریغ و درد که از دست بیست تومان رفت
Qasida 24سحر که عامل دین را فزود رونق کارفکند بیم هوا لرزه در تن اشجار
Qasida 12صبح ظفر ز مطلع دولت شد آشکارطی شد بساط ظلمت ازین نیلگون حصار
Qasida 41بسوز اندرین تیه، ای دل نهانیمخواه از درخت جهان سایبانی
Qasida 13برآمد بامدادان مِهرِ انورجهان را کسوتِ نو کرد در بر
Qasida 42خیز ای ناقه دوران روش گردون تنکه چو بدرت کف پا هست هلالت گردن
Qasida 15بس که شد تفسیده عالم از فروغ آفتابچون پر پروانه می سوزد کتان در ماهتاب
Qasida 8ای عجب! این راه نه راه خداستزانکه در آن اهرمنی رهنماست
Qasida 8برخیز که باید به قدح خون رز افگندکِامد مهِ فروردین تا شد مهِ اسفند
Qasida 3نیست اهل درد را جز درگهت دارالشفابی دوا دردی کزین درگه نمی یابد دوا
Qasida 24شد از بهار دل افروز، عالم امکانبه رنگ دولت صاحبقران عهد، جوان
Qasida 16فلک، ای دوست، ز بس بیحد و بیمر گرددبد و نیک و غم و شادی همه آخر گردد
Qasida 11رفیق اهل و سرا امن و باده نوشین بوداگر بهشت شنیدی بِساطِ دوشین بود
Qasida 12هر که را از لوح دل نقش تعلق زایل استمتصل نقش جمال دوست بر لوح دل است
Qasida 37این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب
Qasida 20دانی که را سزد صفت پاکی:آنکو وجود پاک نیالاید
Qasida 12ملکا با تو دگر دوستیِ ما نشودبعد اگر شد شده است ، امّا حالا نشود
Qasida 14مدار هفته دوران که نفع او ضررستنه گنج هفت درست اژدهای هفت سرست
Qasida 38تذرو بال فشان گردد از غبار بسنترود بهار به گرد از گل عذار بسنت
Qasida 3رهاییت باید، رها کن جهان رانگه دار ز آلودگی پاکجان را