Qasida
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دزد تو شد این زمانهٔ ریمنآن به که نگردیش به پیرامن
Qasida 7پادشاهی و جوانی سد راه او نشدکرد چون ادهم ز ملک عالم فانی کنار
Qasida 23نه عاقل است که دارد در این سرایِ رحیلقصّیر عمرِ خود اندر امید هایِ طویل
Qasida 25سپیده دم که شد از اختلاط لیل و نهارره مخالطه میش گرگ را دشوار
Qasida 34پردهٔ کس نشد این پردهٔ میناگونزشترویی چه کند آینهٔ گردون
Qasida 8ای زمان دلگشایت نوبهار روزگارصبح نوروز از جبین بخت سبزت آشکار
Qasida 27شکوه بر چرخ برند از دشمنعجبا چرخ بُوَد دشمن من
Qasida 27هزار شکر که تقدیر شد زمانه نواززمانه را به صلاح خلل نماند باز
Qasida 38سود خود را چه شماری که زیانکاریره نیکان چه سپاری که گرانباری
Qasida 10منت ایزد را که با اقبال و دولت همعنانروی در برج شرف آورد خورشید جهان
Qasida 29مُردم از حسرتِ آهورَوِشان و رَمِشانمی ندانم به چه تدبیر به دام آرمشان
Qasida 28بسان چنگ بصد پرده می نهفتم رازفغان که ناله بی اختیار شد غماز
Qasida 15دل اگر توشه و توانی داشتدر ره عقل کاروانی داشت
Qasida 13شکر کز اقبال روزافزون شاه تاجدارآفتاب فتح طالع شد ز برج قندهار
Qasida 34چندی گُزیده یار ز من دوریافزوده شور بختِ مرا شوری
Qasida 29دلم دُرجیست اسرار سخن دُرهای غلتانشفضای علم دریا فیض حق باران نیسانش
Qasida 17سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چندماند خاکستری از دفتر و طوماری چند
Qasida 14چه دولت بود یارب اصفهان را در کنار آمدکه از خاور زمین صاحبقران کامکار آمد
Qasida 1خواب دیدم که خدا بال و پری داده مرادر هوا قوّت سیر و سفری داده مرا
Qasida 32بر آنم که از دلبران بر کنم دلنه سهل است کار چنین رب سهل
Qasida 30بد منشانند زیر گنبد گرداناز بدشان چهر جان پاک بگردان
Qasida 32خدایا شاه ما را صحت کامل کرامت کنبه غیر از درد دین از دردها او را حمایت کن
Qasida 25دیدم و گفتم نادیدهاش انگار کنمدل سودا زده نگذاشت که این کار کنم
Qasida 47ای دل کدام قوم بملکی در آمدهکان قوم را همیشه نتیجه سر آمده
Qasida 33دگر باره شد از تاراج بهمنتهی از سبزه و گل راغ و گلشن
Qasida 34اصفهان یک دل روشن ز چراغان شده استپل ز آراستگی تخت سلیمان شده است
Qasida 31ای سیهچشم چه دیدی تو از این دیده گناهکه نگاهت چو کنم خیره کنی چشم سیاه
Qasida 1ماییم درد پرور دنیای بی وفابا درد کرده خوشده مستغنی از دوا
Qasida 36تو بلند آوازه بودی، ای روانبا تن دون یار گشتی دون شدی
Qasida 36می می چکد از آب و هوای صفی آبادجامی است پر از باده بنای صفی آباد