Ghazal 4298

از خط گرفته آن مه تابان نمی شوداین مور بار دست سلیمان نمی شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4305

در دل کسی که راه هوا وهوس دهدآیینه را به دست پریشان نفس دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4348

پروای خط آن غنچه مستور نداردشکرخبر از قافله مور ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4353

صبح ازل این طرف بنا گوش نداردشام ابد این زلف سیه پوش ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4355

از تلخی می ساغر ما باک ندارداین حوصله را هیچ کف خاک ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4356

آن سنگدل از شکوه ما باک نداردآتش غمی از ناله خاشاک ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4377

از طوطی من روی سخن رنگ برآورداین آینه را حرف من از زنگ برآورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4378

گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآوردنتوان در دل را به گل وسنگ برآورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4405

خوش وقت گروهی که در اندیشه یارندچون کعبه روان روی به دیوار ندارند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4418

سوز دل عاشق ز تماشا ننشینداز باد بهار آتش سوداننشیند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4429

حرفی که ازان لعل گهربار برآیدرازی است که از مخزن اسرار برآید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4457

شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب داردخون خوردن است کارش تیغی که آب دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4467

از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شداین مرغِ چشم‌بسته از دام دیده‌ور شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4469

چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4512

سخن کی به جانهای غافل نشیندز دل هر چه برخاست در دل نشیند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4541

آتش لعل از رخت در عرق شرم مردسیب زنخدان تو دست ز خورشید برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4576

هر که می داند که برگردد سخن درکوهسارکی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4586

کوه سنگین را سبک جولان کند جام بهارپر برآرد لنگر تمکین درایام بهار

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 4587

بوی گل می آیداز چاک گریبان بهارتا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4590

دل به آن زلف چلیپا می کشد بی اختیاررشته مجنون به سودامی کشد بی اختیار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4633

می‌شود از درد و داغ عشق دل‌ها دیده‌وردر بهاران می‌شود از لاله صحرا دیده‌ور

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4642

بوسه را کنج دهان یار دارد گوشه گیرگوشه های دلنشین بسیاردارد گوشه گیر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4661

گربه ما همسفری سلسله از پا بردارپشت پا زن دو جهان را و پی ما بردار

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4667

چین پیشانی ما شد مه عید آخر کارآنچه می‌جست دل غمزده، دید آخر کار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4670

سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهارصبحی ادراک نکردیم درین فصل بهار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4690

مبند دل به تماشای این جهان زنهاربرآ به چرخ ازین تیره خاکدان زنهار

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4693

اگر چه چهره بود بی نقاب روشنترشود عذار بتان از حجاب روشنتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4700

مکن دلیر تماشای تاب موی کمرکه زیر تیغ بود کامیاب موی کمر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4717

خشتی به خیر چون خم می بر زمین گذاردیگر قدم به قصر بهشت برین گذار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4736

از ره مرو به جلوه ناپایدار عمرکز موجه سراب بود پود و تار عمر

Saib TabriziGhazal2 min