Ghazal 5006

نشد ز سیلی خط چشم مست، هشیارشدگر که می کند از خواب ناز بیدارش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5009

مگر ز موج شراب است رشته سازش؟که می دود به رگ و پی چو روح آوازش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5020

چراغ عشق نمی گردد از لحد خاموشکی آتش جگر سنگ می شود خاموش؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5023

رود چگونه به این ضعف کار من از پیش ؟که من به پای نسیم سحر روم ازخویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5029

چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویشسرآمدی ز نکویان به زلف و کاکل خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5038

گوهر فروز دیده بیدار خویش باشبرق فنای خرمن پندار خویش باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5041

ساقی ز میکشان خبری می گرفته باشاز خویش رفتگان خبری می گرفته باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5044

تسلیم در کشاکش اهل زمانه باشهرکس کمان طعن کند زه،نشانه باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5049

هردل که داغدار شود از نظاره اشپهلو به آفتاب زند هر ستاره اش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5061

درخون نشستم از نفس مشکبار خویشچون نافه عقده ای نگشودم زکار خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5062

حرف سبک نمی بردم ازقرار خویشاز هر صدا چو کوه نبازم وقار خویش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5066

چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویشمحضر مکن درست به خون حلال خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5070

از بیقراری دل اندوهگین خویشخجلت کشم همیشه ز پهلونشین خویش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5077

از صحبت افسرده روانان به حذر باشجویای جگر سوختگان همچو شرر باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5086

جز چشم توای شوخ جانهاست فدایشبیمار ندیدم که توان مرد برایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5091

که یابد رهایی ز دام نگاهش ؟که یک حلقه اوست چشم سیاهش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5095

ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوشمرا کرده است چون خط حلقه درگوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5099

هر که خموش از شکایت است زبانشحلقه ذکر خفی است مهر دهانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5113

مکن با خاکساران سرکشی در روزگار خطکه می پیچد بساط حسن را برهم غبار خط

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5116

افتاد ماه عارض او در وبال خطزلفش هوا گرفت به یک گوشمال خط

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5121

می پرستان در سر کوی مغان گردند جمعتیرهای راست در پیش نشان گردند جمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5124

روزها گر نیست نم درجویبارم همچو شمعدر دل شبها رگ ابر بهارم همچو شمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5130

قرار و صبر ندارند عاشقان سماعهمیشه بر سر کوچ است کاروان سماع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5131

ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمعکه خویش را نکند آب در گلستان جمع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5136

منم به نکهت خشکی ز بوستان قانعز وصل گل به خس و خار آشیان قانع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5138

دل مست حیرت و سر پرشور درسماعموسی به خواب بیخودی وطور درسماع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5143

دل چه باشد تا کسی از دلستان دارد دریغ؟عاشق از معشوق هیهات است جان دارد دریغ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5146

عالم بالا ندارد فیض از پاکان دریغقطره خود را ندارد از صدف نیسان دریغ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5151

دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغشبی به روز نکردیم زیر پای چراغ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5153

چندان که بهارست و خزان است درین باغچشم و دل شبنم نگران است درین باغ

Saib TabriziGhazal2 min