Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا مه روی تو پرتو بر جهان انداختهپیش هر ویرانه گنج شایگان انداخته
Ghazal 6569نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟یا قیامت بر سر خاک شهیدان آمده
Ghazal 6570عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایدهدر زمین شور تخم انداختم بی فایده
Ghazal 6575در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گرهسرو موزون از درختان بیشتر دارد گره
Ghazal 6587مدان از بی نیازی طبع من گر سرکش افتادهکه از بی روغنی ها در چراغم آتش افتاده
Ghazal 6594یارب آشفتگی زلف به دستارش دهچشم بیمار بگیر و دل بیمارش ده
Ghazal 6595چه شبی بود که آن نرگس خواب آلودهدست در گردنم انداخت شراب آلوده
Ghazal 6596به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده
Ghazal 6602ز رفتن تو ز جسم ضعیف جان رفتههمای از سر این مشت استخوان رفته
Ghazal 6613از اشک ماست پاکی دامان صبحگاهاز آه سرد ماست رگ جان صبحگاه
Ghazal 6614در جسم خاکسار مرا جان سوختهباشد سفال تشنه و ریحان سوخته
Ghazal 6620چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟بی لیلی از نظاره محمل چه فایده؟
Ghazal 6621آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟جایی که برق نیست ز حاصل چه فایده؟
Ghazal 6622محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟پوشیده چشم را ز گلستان چه فایده؟
Ghazal 6626در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟واکن به ناخن از دل پرآرزو گره
Ghazal 6627ای راز نه فلک ز جبینت عیان همهدر دامن تو حاصل دریا و کان همه
Ghazal 6631تا سرو ترا راه به گلزار فتادهگل گشته به تعظیم تو از شاخ پیاده
Ghazal 6641بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا دهما را ز خویش بستان خود را دمی به ما ده
Ghazal 6645به جرم این که کله کج نهاده است شکوفهبه روی خاک مذلت فتاده است شکوفه
Ghazal 6647به حوالی دو چشمش حشم بلا نشستهچو قبیله گرد لیلی همه جابجا نشسته
Ghazal 6651بوسهای قیمت از آن لبها به صد جان کردهایبرخوری از نعمت خوبی، که ارزان کردهای
Ghazal 6656ای در آتش از هوایت نعل هر سیارهایاز بیابان تمنای تو خضر آوارهای
Ghazal 6659ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟
Ghazal 6660ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانهایاز لب میگون تو هر سینهای میخانهای
Ghazal 6661ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانهایاز خرابات تو مهر گرمرو پیمانهای
Ghazal 6664یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستیاز پریشان خاطری یک لحظه یک جا نیستی
Ghazal 6669هر دو عالم یک قدم باشد به پای بیخودیای هزاران خضر فرخ پی فدای بیخودی
Ghazal 6671بی تأمل زینهار از نقطه دل نگذریزین سواد اعظم اسرار غافل نگذری
Ghazal 6676چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری
Ghazal 6677از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟از شکست خم چرا غم ای فلاطون می خوری؟