Ghazal 6564

تا مه روی تو پرتو بر جهان انداختهپیش هر ویرانه گنج شایگان انداخته

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6569

نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟یا قیامت بر سر خاک شهیدان آمده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6570

عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایدهدر زمین شور تخم انداختم بی فایده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6575

در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گرهسرو موزون از درختان بیشتر دارد گره

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6587

مدان از بی نیازی طبع من گر سرکش افتادهکه از بی روغنی ها در چراغم آتش افتاده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6594

یارب آشفتگی زلف به دستارش دهچشم بیمار بگیر و دل بیمارش ده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6595

چه شبی بود که آن نرگس خواب آلودهدست در گردنم انداخت شراب آلوده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6596

به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6602

ز رفتن تو ز جسم ضعیف جان رفتههمای از سر این مشت استخوان رفته

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6613

از اشک ماست پاکی دامان صبحگاهاز آه سرد ماست رگ جان صبحگاه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6614

در جسم خاکسار مرا جان سوختهباشد سفال تشنه و ریحان سوخته

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6620

چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟بی لیلی از نظاره محمل چه فایده؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6621

آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟جایی که برق نیست ز حاصل چه فایده؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6622

محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟پوشیده چشم را ز گلستان چه فایده؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6626

در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟واکن به ناخن از دل پرآرزو گره

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6627

ای راز نه فلک ز جبینت عیان همهدر دامن تو حاصل دریا و کان همه

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6631

تا سرو ترا راه به گلزار فتادهگل گشته به تعظیم تو از شاخ پیاده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6641

بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا دهما را ز خویش بستان خود را دمی به ما ده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6645

به جرم این که کله کج نهاده است شکوفهبه روی خاک مذلت فتاده است شکوفه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6647

به حوالی دو چشمش حشم بلا نشستهچو قبیله گرد لیلی همه جابجا نشسته

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6651

بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ایبرخوری از نعمت خوبی، که ارزان کرده‌ای

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6656

ای در آتش از هوایت نعل هر سیاره‌ایاز بیابان تمنای تو خضر آواره‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6659

ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6660

ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانه‌ایاز لب میگون تو هر سینه‌ای میخانه‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6661

ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانه‌ایاز خرابات تو مهر گرم‌رو پیمانه‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6664

یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستیاز پریشان خاطری یک لحظه یک جا نیستی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6669

هر دو عالم یک قدم باشد به پای بیخودیای هزاران خضر فرخ پی فدای بیخودی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6671

بی تأمل زینهار از نقطه دل نگذریزین سواد اعظم اسرار غافل نگذری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6676

چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6677

از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟از شکست خم چرا غم ای فلاطون می خوری؟

Saib TabriziGhazal1 min