Ghazal 4128

مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اندبر سینه راه فیض هوا رانبسته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4135

جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4146

جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4150

گر یار را غنی ز نیاز آفریده اندما را نیازمند به نازآفریده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4151

مردان اگر نفس به فراغت کشیده‌انددر زیر آب تیغ شهادت کشیده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4159

چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4167

یاقوت با لب تودم از رنگ می زنداین خون گرفته بین که چه بر سنگ می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4178

هشیار را خرام تو سر مست می کنداین سیل اگر به کوه رسد پست می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4179

هر بلبلی که زمزمه بنیاد می‌کنداول مرا به برگ گلی یاد می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4184

از دور باش کی حذر اغیار می‌کندگلچین کجا ملاحظه از خار می‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4185

مست است وخنده بر من مهجور می کندکان نمک ببین چه به ناسور می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4186

پیمانه چاره سر پرشور می کندآتش علاج خانه زنبور می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4196

با خاطر گرفته کدورت چه می کندبا کوه درد سنگ ملامت چه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4197

حیران عشق او زر وگوهر چه می کندآن را که آرزو نبود زر چه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4198

از کف عنان گذاشته منزل چه می کندموج رمیده دامن ساحل چه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4212

از پختگی است گر نشد آواز ما بلندکی از سپند سوخته گردد صدا بلند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4225

مستان که رو در آینه جام می کنندخونها ز غصه در دل ایام می کنند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4226

یوسف رخان ز شوق سراغ تومی کننداز پیرهن فتیله داغ تومی کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4235

دولت ز دستگیری مردم بپا بودفانوس این چراغ ز دست دعابود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4240

آن راکه زخمی از دم شمشیر او بودبی چشم زخم آب حیاتش به جو بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4241

غیر از دل دو نیم که خندان چوپسته بودبر هر دری که روی نهادیم بسته بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4242

زین پیشتر متاع سخن رایگان نبودگرد کسادی از پی این کاروان نبود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4245

هر جا حدیث خامه من بر زبان رودبلبل چو بیضه در بغل آشیان رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4248

آزاده چون مسیح بر افلاک می روداین منزل از کسی است که چالاک می رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4253

رفتی و خط و خال تو از دل نمی‌روداین نقش دل‌نشین ز مقابل نمی‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4261

آنجا که خنده لعل ترا پرده در شودطوطی چو مغز پسته در شکر شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4263

از نور وحدت آن که دلش بهره ور شودکی از هجوم ذره پریشان نظر شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4266

در هر دلی که ریشه غم زعفران شودخندان چگونه از می چون ارغوان شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4267

وقت است از شکوفه چمن سیمتن شودهر خار خشک یوسف گل پیرهن شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4270

جوش درون کم از دو سه تبخال چون شوددریا تهی به چشمه غربال چون شود

Saib TabriziGhazal1 min