Ghazal 5477

دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیمزلف مشکین ترا از دور بویی می کنیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5480

گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیمرفته رفته پشت بردیوار منزل می دهیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5489

به پای خفته دایم حرف از شبگیر می گفتمز آزادی سخن در حلقه زنجیر می گفتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5494

غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردمکفی خاکستر افسرده در کار صبا کردم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5499

اگر بی‌پرده در گلزار افغان ساز می‌کردمزر گل را سپند شعله آواز می‌کردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5501

اگر دل را ز خاشاک علایق پاک می کردمهمان در خانه خود کعبه را ادراک می کردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5503

به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردمنیم نگهت که از گل در پریشانی جدا گردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5511

برآن می داردم همت که از افغان دهن بندمز سنگ سرمه سدی پیش یأجوج سخن بندم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5512

دل صد پاره خود را به زلف یار می بندممن این اوراق را شیرازه از زنار می بندم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5513

به پیغام زبانی از دهان یار خرسندمبه حرف و صوت از آن لبهای شکربار خرسندم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5521

چنان سرگرمیی از شوق آن گلگون قبا دارمکه بر گل می خرامم خاراگر در زیر پا دارم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5522

زبان شکوه فرسودی ز چرخ بیوفا دارمدلی در گرد کلفت چون چراغ آسیا دارم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5525

دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارمدرین یک مشت گل پوشیده چندین نیشتر دارم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5534

من از گلبانگ رنگین روی گلهای چمن دارمعقیق نامدارم حق شهرت بر یمن دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5546

اگر چه دورم از درگاه راه یاربی دارمندارم هیچ اگر در دست دامان شبی دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5547

نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارممرا دریاب ای برق بلا تا حاصلی دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5549

نیم بیدرد دایم پیچ و تاب ساکنی دارمچو نبض ناتوانان اضطراب ساکنی دارم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5564

ز پند ناصحان بی نمک پرشور شد گوشمازین بیهوده گویان خانه زنبور شد گوشم

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 5567

غبار آلود عصیان بس که شد جان هوسناکمسرشک شمع گردد مهره گل بر سر خاکم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5574

ز رخسار که گل را در جگر خارست می دانمنسیم صبح از بوی که بیمارست می دانم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5583

قضا روزی که کرد از چار عنصر خشت بالینمغبارآلود شد آیینه چشم جهانبینم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5584

گر آن خورشید رو را همسفر خویشتن بینمز زلف شام غربت چهره صبح وطن بینم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5598

اشک در دیده غم دیده نگیرد آرامدانه در تابه تفسیده نگیرد آرام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5612

سوختم بس که به دنبال تمنا رفتممردم از بس که پی آتش سودا رفتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5614

بی‌خودی داشت ز فکرِ دو جهان آزادمتا به هوش آمدم از عرش به فرش افتادم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5618

قطع امید ز هجران و وصالش کردمسیر چشمانه قناعت به خیالش کردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5622

فیض در بیخبری بود چو هشیار شدمصرفه در خواب گران بود چو بیدار شدم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5626

قطره بی سرو پایم دل دریا دارمذره خاکم و پیشانی صحرا دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5628

چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟به که این آینه از پیش نفس بردارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5635

تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟من که افتادنی ام چند زجا برخیزم؟

Saib TabriziGhazal1 min