Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
لب چون صدف به آب گهر تر نمیکنمگوهر به آبروی برابر نمیکنم
Ghazal 5826نزدیک من میا که ز خود دور می شوموز بیخودی ز وصل تو مهجور می شوم
Ghazal 5827نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم
Ghazal 5830سنجد کسی که باده و تریاک را به همنسبت کند سخاوت و امساک را به هم
Ghazal 5843یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایمتا بوسه ای ازان لب خندان گرفته ایم
Ghazal 5845ما نقض دلپذیر ورقهای سادهایمچون داغ لاله از جگر درد زادهایم
Ghazal 5847ما نام خود ز صفحهٔ دلها ستردهایمدر دفتر جهان ورق باد بردهایم
Ghazal 5852ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم
Ghazal 5857ما گل به دست خود ز نهالی نچیدهایمدر دست دیگران گلی از دور دیدهایم
Ghazal 5861ما رخت خود به گوشه عزلت کشیده ایمدست از پیاله، پای ز صحبت کشیده ایم
Ghazal 5871ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیمگل را به شوخ چشمی شبنم گذاشتیم
Ghazal 5876ما در شکست گوهر یکدانه خودیمسنگ ملامت دل دیوانه خودیم
Ghazal 5881تا کی به ذوق نشأه می دردسر کشیم؟تلخی ز بحر چند برای گهر کشیم؟
Ghazal 5889در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟دامان دشت نیست که مشق جنون کنیم
Ghazal 5890آن همت از کجاست که منزل یکی کنیمبا آن یگانه دو جهان دل یکی کنیم
Ghazal 5903وقت است که داغی به دل دام گذارمبرقی شوم و رو به لب بام گذارم
Ghazal 5912هر چند ز پیراهن بحرست کلاهممانند حباب است نظر پرده آهم
Ghazal 5918در پله آغاز ز انجام گذشتیماز مصر برون نامده از شام گذشتیم
Ghazal 5924هرگز به خراش جگری شاد نگردیمگر تیشه شویم امت فرهاد نگردیم
Ghazal 5926مستانه سر شیشه می باز گشودیمدیگر در صد میکده راز گشودیم
Ghazal 5934ما فکر لباس و غم دستار نداریماندیشه سامان چو سر دار نداریم
Ghazal 5938تا در خم این کارگه شیشه گرانیمچون طفل در آیینه به حیرت نگرانیم
Ghazal 5942قسم به ساقی کوثر که از شراب گذشتمزباده شفقی همچو آفتاب گذشتم
Ghazal 5946چشم گشایش از خلق نبود به هیچ بابمدر بزم بیسوادان لب بسته چون کتابم
Ghazal 5956به وحشت ز دنیا سلامت گزیدمبه دامن کشیدن گل از خار چیدم
Ghazal 5961چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردمنرسیده ام به دردی که کسی رسد به دردم
Ghazal 5964بده می که بر قلب گردون زنیم!ازین شیشه چون رنگ بیرون زنیم
Ghazal 5967سالکان را کی دل از اسباب می گردد گران؟خار و خس کی بر دل سیلاب می گردد گران؟
Ghazal 5973خاک را دامان پر زر می کند فصل خزانبادها را کیمیاگر می کند فصل خزان
Ghazal 5980سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلاننیست چیزی غیر بوی گل غذای بلبلان