Ghazal 5825

لب چون صدف به آب گهر تر نمی‌کنمگوهر به آبروی برابر نمی‌کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5826

نزدیک من میا که ز خود دور می شوموز بیخودی ز وصل تو مهجور می شوم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5827

نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5830

سنجد کسی که باده و تریاک را به همنسبت کند سخاوت و امساک را به هم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5843

یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایمتا بوسه ای ازان لب خندان گرفته ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5845

ما نقض دل‌پذیر ورق‌های ساده‌ایمچون داغ لاله از جگر درد زاده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5847

ما نام خود ز صفحهٔ دل‌ها سترده‌ایمدر دفتر جهان ورق باد برده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5852

ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5857

ما گل به دست خود ز نهالی نچیده‌ایمدر دست دیگران گلی از دور دیده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5861

ما رخت خود به گوشه عزلت کشیده ایمدست از پیاله، پای ز صحبت کشیده ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5871

ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیمگل را به شوخ چشمی شبنم گذاشتیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5876

ما در شکست گوهر یکدانه خودیمسنگ ملامت دل دیوانه خودیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5881

تا کی به ذوق نشأه می دردسر کشیم؟تلخی ز بحر چند برای گهر کشیم؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5889

در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟دامان دشت نیست که مشق جنون کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5890

آن همت از کجاست که منزل یکی کنیمبا آن یگانه دو جهان دل یکی کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5903

وقت است که داغی به دل دام گذارمبرقی شوم و رو به لب بام گذارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5912

هر چند ز پیراهن بحرست کلاهممانند حباب است نظر پرده آهم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5918

در پله آغاز ز انجام گذشتیماز مصر برون نامده از شام گذشتیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5924

هرگز به خراش جگری شاد نگردیمگر تیشه شویم امت فرهاد نگردیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5926

مستانه سر شیشه می باز گشودیمدیگر در صد میکده راز گشودیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5934

ما فکر لباس و غم دستار نداریماندیشه سامان چو سر دار نداریم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5938

تا در خم این کارگه شیشه گرانیمچون طفل در آیینه به حیرت نگرانیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5942

قسم به ساقی کوثر که از شراب گذشتمزباده شفقی همچو آفتاب گذشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5946

چشم گشایش از خلق نبود به هیچ بابمدر بزم بیسوادان لب بسته چون کتابم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5956

به وحشت ز دنیا سلامت گزیدمبه دامن کشیدن گل از خار چیدم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5961

چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردمنرسیده ام به دردی که کسی رسد به دردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5964

بده می که بر قلب گردون زنیم!ازین شیشه چون رنگ بیرون زنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5967

سالکان را کی دل از اسباب می گردد گران؟خار و خس کی بر دل سیلاب می گردد گران؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5973

خاک را دامان پر زر می کند فصل خزانبادها را کیمیاگر می کند فصل خزان

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5980

سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلاننیست چیزی غیر بوی گل غذای بلبلان

Saib TabriziGhazal2 min