Ghazal 411

فروغ مهر باشد دیده اخترشماران راصفای ماه باشد جبهه شب زنده داران را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 416

محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان رانمی گیرد گریبان شحنه کوته آستینان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 418

گزیری از علایق نیست زیر چرخ یک تن رارهایی نیست زین خار شل آیین هیچ دامن را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 424

نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون راکه با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 426

ز بس اندیشه لیلی به هم پیچید مجنون رابه فکر گردباد افتاد هر کس دید مجنون را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 428

طلایی شد چمن ساقی بگردان جام زرین رابکش بر روی اوراق خزان دست نگارین را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 431

به هر تردامنی منمای آن آیینه رو رامبادا زنگ خجلت سبز سازد حرف بدگو را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 434

سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی راز گوهر چون صدف پر ساخت گردون حبابی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 442

به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی رامکن صرف زمین شور، آب زندگانی را

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 447

غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی راکه از پوشیدن چشم است عینک دوربینی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 450

خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی راکه کوری کاسه دریوزه می گردد گدایی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 452

به دل های پر از خون حرف آن زلف دو تا بگشاسر این نافه را پیش غزالان ختا بگشا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 455

نباشد چون تن آسانان ز خورد و خواب عیش ماز اشک و آه می گردد به آب و تاب عیش ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 456

فلک پرواز سازد آه را درد گران ماپر سیمرغ بخشد تیر را زور کمان ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 476

من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجاکوزه شهد شود حنظل افلاک آنجا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 481

همه کس طالب آن سرو روان است اینجاآب حیوان ز نفس سوختگان است اینجا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 483

خام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دستنشود هیچ مرید از قدم پیر جدا!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 494

طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟بوسه تاراج کنم زان لب می نوش ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 497

گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه تراکسی از ما نگرفته است سر راه ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 505

ما که در خم ننمودیم فلاطون خود راصاف سازیم درین صومعه ها چون خود را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 509

شانه گر باز کند زلف گرهگیرش رانی به ناخن شکند پنجه تدبیرش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 513

وحشتی داده ز اوضاع جهان دست مراکه به زنجیر دو زلفش نتوان بست مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 516

نفس سوخته روشنگر جان است مراچون شرر، زندگی از سوختگان است مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 518

دل پریخانه آن روی چو ماه است مرایوسفی در بن هر موی به چاه است مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 526

آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مراکه تسلی به دو عالم نتوان کرد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 552

صلح در پرده بود یار به جنگ آمده رامده از دست، گریبان به چنگ آمده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 578

رسیدگی ز مطالب گذشتن است اینجابه مدعا نرسیدن، رسیدن است اینجا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 694

بادام تلخ نیست سزاوار قند رادر کار غیر چند کنی نوشخند را؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 697

افسردگی است چاره دل دردمند راخاکسترست بستر راحت سپند را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 699

یک بار بی خبر به شبستان من درآچون بوی گل، نهفته به این انجمن درآ

Saib TabriziGhazal1 min